Για να μην αρχίσω να ουρλιάζω που δε μπορώ να κοιμηθώ από χμ… άσε δε το λέω, κάτι πρέπει να κάνω. Οπωσδήποτε. Τα ναρκωτικά δε τα άρχισα ακόμα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Άλλωστε έχω και μαγαζάκι στη γειτονιά μου που στεγάζεται σε κρατικό κτίριο. Τώρα θα μου πεις ότι δε φτάνουν για όλους, οκ αυτό είναι άλλο θέμα. Πάσο.

Οπότε ας συνεχίσω το blogging. Κοστίζει και λιγότερο από την πρέζα.

Πάμε να φτιάξουμε κεριά.

Προς το παρόν λέω να σας συστήσω μερικούς φίλους μου.

Μερικά από τα καλούπια μου. Επίσημα και ανεπίσημα.

Ας ξεκινήσω τις συστάσεις από τα ανεπίσημα. Ταπεράκια και πλαστικά σκεύη σε διάφορα σχήματα τα οποία τρύπησα πολύ προσεκτικά στο κάτω μέρος για να περνάω το φυτίλι. Προσοχή, δεν κάνουν όλα τα είδη πλαστικού για κατασκευή κεριού. Αν αρχίσετε το σπορ, το πιθανότερο είναι να πετάξετε πολλά ταπεράκια μέχρι να βρείτε τις ποιότητες πλαστικού από τις οποίες μπορεί να βγει το κερί. Επίσης, μια και δεν είναι αυτός ο λόγος ύπαρξης τους, καταστρέφονται μετά από κάποιο διάστημα χρήσης. Ειδικά αν χρησιμοποιείτε αρώματα.

Τα επίσημα καλούπια μου, αναγκάστηκα να τα παραγγείλω απο Αμερική. Είναι μεταλλικά και με βολεύουν αφάνταστα. Τα ταχυδρομικά τσούζουν ιδιαίτερα.

Χρώματα, φυτίλια και αρώματα. Το μόνο απαραίτητο φυσικά είναι το φυτίλι. Σε περίπτωση που δε μπορείτε να βρείτε φυτίλι, μπορείτε να αγοράσετε βαμβακερό σπάγγο. Αν ο σπάγγος περιέχει συνθετικό την κάτσατε.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Έχει πλάκα το blogging, τυχαίνει φορές να διαβάσω ένα Post σε κάποιο Blog και μου έρχονται στο μυαλό χιλιάδες εικόνες και λέξεις.

Έτσι λοιπόν, έτυχε να διαβάσω το blog της smallyellowfish η οποία εκτός των άλλων προσπαθεί αυτή την εποχή να μάθει πλέξιμο.

Ομολογώ πως άρχισα να γελάω όταν διάβασα το Post αυτό. Ειλικρινά πάντοτε αναρωτιόμουν αν υπάρχουν άτομα σήμερα, που θέλουν να μάθουν να πλέκουν. Στο εξωτερικό αποτελεί χόμπυ πολύ κόσμου, στην Ελλάδα όμως μόνο κάποια ξεχασμένη γιαγιά θα δεις να πλέκει.

Διαβάστε τη συνέχεια »