Προσπαθώ ακόμα να βρω έναν τρόπο με τον οποίο να μπορώ να ξεχωρίζω τους προωθητές e-mail από τον υπόλοιπο κόσμο. Στην περίπτωση που κάποιος γνωρίζει κάποια φόρμουλα, παρακαλείται να επικοινωνήσει μαζί μου.

Αναζητώ μια πατέντα, η οποία θα με βοηθήσει να γνωρίζω ποια e-mail διεύθυνση μου θα δώσω και ποια όχι.

Μέχρι τώρα χρειαζόμουν ένα άχρηστο e-mail για τα site που απαιτούν εγγραφή αλλά αρέσκονται στο spam. Αυτό είναι βούτυρο στο ψωμί μου μετά από τόσα χρόνια στο Internet. Χρησιμοποιώ το e-mail του hotmail, το οποίο δεν ανοίγω ποτέ, μια και το χρησιμοποιώ μόνο για το messenger.

Όμως ακόμα δε μπόρεσα να βρω έναν τρόπο ώστε να διαχωρίζω τους προωθητές των e-mail. Είναι συγκεκριμένη συνομοταξία συνήθως. Λογικά πρέπει να διαθέτει κοινά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς. Είμαι σίγουρη γι’ αυτό.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Χθες επισκέφτηκα μαζί με ένα φιλικό μου πρόσωπο νοσοκομείο της πόλης για να δώσουμε αίμα. Τελικά δεν μπορέσαμε να δώσουμε γιατί μας κόψανε. Εμένα λόγω χαμηλής πίεσης, και τη φίλη μου λόγω χαμηλού αιματοκρίτη.

Αυτά είναι τα δύο βασικά τεστ που πρέπει να περάσεις για να μπορέσεις να δώσεις αίμα.

Παρόλα αυτά συμπλήρωσα το απαιτούμενο έγγραφο και αφού δε χρειάστηκε να το καταθέσω το πήρα μαζί μου.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Ένα από τα κλασσικά κολλήματα του μυαλού μου σκάλωσε σε ένα τραγουδάκι των Waterboys που άκουσα στο Radio Paradise. Κάτι μου θύμιζε…

Φυσικά όπως η παρθενογέννεση ανήκει στο παρελθόν κι αυτό το τραγουδάκι είναι παραδοσιακό τραγούδι με ρίζες στο 1720 περίπου.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Ποτέ δε κατάλαβα τη χρησιμότητα της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου. Ο έρωτας δε χρειάζεται γιορτή. Η ευτυχία δε χρειάζεται ειδική ημέρα.

Διαβάζω πως 8 εκατομμύρια άτομα στην Αμερική παραδέχονται πως στέλνουν δώρα στον εαυτό τους εκείνη την ημέρα. Είμαι σίγουρη πως το ίδιο κάνουν και αρκετά άτομα στην Ελλάδα για να κάνουν εφέ στον περίγυρο τους.

Τελικά τι είναι αυτή η γιορτή; Και τι δουλειά έχει αυτός ο Βαλεντίνος με τον Έρωτα; Δεν υπάρχει καμία σχέση, καμία διασύνδεση και καμία λογική.

Διαβάστε τη συνέχεια »

μπορείτε να διαβάσετε διάφορα θεματάκια που είχα γράψει στο sheblogs.eu καθώς και ένα αρκετά ενδιαφέρον θέμα-κάλεσμα στο thess.gr για τα παλιόσπιτα της Θεσσαλονίκης στο σήμερα

Θα επανέλθω συντόμως

Πέρασε πριν λίγο η μάνα μου από το σπίτι. Είχε πάει για καφέ σε μια γειτόνισσα και μόλις επέστρεψε. Αφού μιλήσαμε λίγο, πριν φύγει μου λέει “Πάρε ένα σοκολατάκι που με κέρασαν”.

Μου δίνει το σοκολατάκι και βλέπω επάνω φαρδύ πλατύ το λογότυπο από το Πλαίσιο, την εταιρία υπολογιστών.

Δυο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν, ή το Πλαίσιο αποφάσισε να επεκταθεί και στη ζαχαροπλαστική ή η γειτόνισσα είναι τόσο τσιγκούνα που κερνάει τους επισκέπτες της γλυκά που μαζεύει από εδώ και από εκεί.

Υποθέτω το δεύτερο, ε;