Αυτές τις ημέρες, το σύνδρομο του Χιονιά έχει χτυπήσει την νότια Ελλάδα.

Από αλλού ακούγονται γκρίνιες, από αλλού παιδικά τιτιβίσματα γεμάτα χαρά και πονηρά χαμόγελα.

Έχω σκάσει από τη ζήλια μου που δεν έχω δει ούτε μια νιφάδα. Αντιθέτως, ο ήλιος καλά κρατεί αυτές τις ημέρες εδώ πάνω, παρ’ όλο που έχει τσουχτερό κρύο.

Κάτι τέτοιες στιγμές γκρινιάζω πως άλλοι χαίρονται το χιόνι κι εμείς τρώμε το κρύο. Είναι κλασσική κατάσταση όταν έχει χιονίσει τριγύρω.

Η μόνη φορά στη ζωή μου που γκρίνιαξα για το πολύ χιόνι, ήταν όταν ζούσα για ένα διάστημα στην Καβάλα και δε μπορούσα να πάω να πάρω τον γάτο μου από τη δουλειά μου, η οποία ήταν μέσα σε δάσος. Τότε ο γάτος μου ήταν μωράκι ακόμα.

Κι εκεί φυσικά δε μου έφταιγε το χιόνι, η ανθρώπινη αναισθησία κάποιων μου έφταιγε. Τι φιλόζωοι και χαζομάρες. Τελικά κυνηγός ήταν αυτός που με βοήθησε να πάω να πάρω το έρμο το ζωντανό πριν γίνει παγοκρύσταλλος. Καλή του ώρα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Με τη σκέψη στο χιόνι, ήταν φυσικό να ταξιδέψω νοητά στο αγαπημένο μου Νυμφαίο της Φλώρινας.

Το Νυμφαίο έχει μόνο έναν κεντρικό δρόμο ουσιαστικά. Αν τον ακολουθήσεις, θα βρεθείς μπροστά στη χιονογέφυρα του Σωσσίδη. Έτσι την ονομάζω από τότε που επανακατασκευάστηκε.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Έψαχνα μια κατάλληλη φωτογραφία στο flickr για τη νέα δημοσίευση που έγραφα για το BlogSpace και ξαφνικά βρέθηκε μπροστά μου ένα σύγχρονο γλυπτό από την Κίνα, που απεικονίζει μια γυναίκα του δυτικού κόσμου καθισμένη με ένα laptop σε παγκάκι πάρκου και έναν κυριούλη από πίσω της να προσπαθεί να δει την οθόνη της.
Διαβάστε τη συνέχεια »

Ο Τσιμιτάκης έχει μια αρκετά ενδιαφέρουσα πρόταση - πρόσκληση- πρόκληση σχετικά με το θέμα της δικαστού από τα Γρεβενά που οι περισσότεροι “γνωρίσαμε” μέσα από το σχετικό video του BBC.

(για να μην έχετε να λέτε πως τσουβαλιάζω τους δημοσιογράφους :P)

Είναι αρκετό καιρό τώρα, που μου έχει κάνει εντύπωση η τηλεφωνική εξυπηρέτηση συγκεκριμένου σουβλατζίδικου της γειτονιάς μου. Δεν ανήκει σε καμιά μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων, ένα απλό σουβλατζίδικο είναι. Με ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Δε ξέρω τι σύστημα χρησιμοποιεί και μάλλον δε με νοιάζει κιόλας.

Το θέμα είναι πως όταν τηλεφωνώ, αναφέρω απλά την παραγγελία, μου λένε ευχαριστώ και το κλείνουν.

Την πρώτη φορά που συνέβη, έμεινα με το ακουστικό στο χέρι να αναρωτιέμαι πως διάολο θα μου φέρουν την παραγγελία εφόσον δε με ρώτησαν που μένω.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Προσπαθώ ακόμα να βρω έναν τρόπο με τον οποίο να μπορώ να ξεχωρίζω τους προωθητές e-mail από τον υπόλοιπο κόσμο. Στην περίπτωση που κάποιος γνωρίζει κάποια φόρμουλα, παρακαλείται να επικοινωνήσει μαζί μου.

Αναζητώ μια πατέντα, η οποία θα με βοηθήσει να γνωρίζω ποια e-mail διεύθυνση μου θα δώσω και ποια όχι.

Μέχρι τώρα χρειαζόμουν ένα άχρηστο e-mail για τα site που απαιτούν εγγραφή αλλά αρέσκονται στο spam. Αυτό είναι βούτυρο στο ψωμί μου μετά από τόσα χρόνια στο Internet. Χρησιμοποιώ το e-mail του hotmail, το οποίο δεν ανοίγω ποτέ, μια και το χρησιμοποιώ μόνο για το messenger.

Όμως ακόμα δε μπόρεσα να βρω έναν τρόπο ώστε να διαχωρίζω τους προωθητές των e-mail. Είναι συγκεκριμένη συνομοταξία συνήθως. Λογικά πρέπει να διαθέτει κοινά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς. Είμαι σίγουρη γι’ αυτό.

Διαβάστε τη συνέχεια »