Με βήματα αργά περπάτησα σε δρόμους που έμοιαζαν έρημοι. Ο κόσμος εξαφανίζεται τέτοιες ημέρες από την περιοχή, πηγαίνουν στα χωριά τους να ψηφίσουν. Τις υπόλοιπες ημέρες γκρινιάζουν ως συνήθως γιατί δεν έχουμε πολύ συχνή συγκοινωνία λεωφορείων κι όταν τους ρωτάς που ψηφίζουν κάνουν τους κινέζους. Πάλι καλά να λέμε που μας βάλανε διπλά λεωφορεία μετά από τόσα χρόνια και έχει μειωθεί η σαρδελοποίηση.

Το σχέδιο δράσης είχε επιτυχία, κατάφερα να μην συναντήσω κανένα παλιό συμμαθητή ή άλλο γνωστό στην αίθουσα που έπρεπε να ψηφίσω. Μου τη σπάνε όλα αυτά τα δήθεν που είσαι-χαθήκαμε βρε-να κανονίσουμε να τα πούμε κλπ κλπ κλπ. Λες κι αν ήθελαν να τα πούμε έπρεπε να περιμένουν να με βρουν έξω από την κάλπη. Κατάφερα επίσης να μη συναντήσω κανέναν υποψήφιο. Οι διάφοροι υποψήφιοι και οι παρατρεχάμενοι τους υποδέχονται τον κόσμο στην μεγάλη είσοδο του σχολικού κτηρίου. Ευτυχώς το σχολείο αυτό διαθέτει και μια πίσω πόρτα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Λοιπόν,

Ενώ η ώρα Ελλάδος είναι 3.29 π.μ. την ώρα που τηγανίζω πατάτες για να φάω το μεσημεριανό μου ως γνήσια νυχτερίδα που έχω γίνει (μήπως να αλλάξω ημισφαίριο; ή έστω να μετακομίσω στην Ικαρία βρε παιδί μου που θεωρείται νορμάλ), τι έλεγα;
Α ναι, κι όπως τηγανίζω πατάτες λοιπόν και ακούω το λάδι να τσιρτσιρίζει στο τηγάνι ταυτόχρονα με τον Sting στα ηχεία που μου είχε κάνει δώρο ο πρώην μου όταν γνωριστήκαμε, προσπαθώ να σκεφτώ τι διάολο να κάνω. Τα πράγματα είναι σκατά. Μάλλον όχι, είναι πιό σκατά κι από τα σκατά.

Περίπτωση Α : Ξαναρχίζω να δουλεύω ως ανεξάρτητη γραφίστρια

Διαβάστε τη συνέχεια »

Πριν από πάρα πολλούς αιώνες είχε γίνει μια επιλογή ανάμεσα σε αρκετά αξιόλογα κατασκευάσματα που μέχρι τις ημέρες μας είναι γνωστά σαν τα Εφτά θαύματα της αρχαιότητας. Από τα θαύματα αυτά μας έμεινε μόνο η Πυραμίδα της Γκίζας.

Έτσι, κάτι που ξεκίνησε σαν μια απλή ιδέα ενός ατόμου, υιοθετήθηκε στη συνέχεια από πάρα πολύ κόσμο και βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη. Ήρθε ο καιρός για ένα update σκέφτηκε ο Ελβετός Bernard Weber το 2001 κι έτσι ξεκίνησε τις προσπάθειες του για την ψηφοφορία των “Νέων Εφτά θαυμάτων του Κόσμου”.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Σήμερα βρήκες να λείπεις;

Λάθος μέρα διάλεξες σου λέω. Θα σου έφτιαχνα και εσένα ένα καφεδάκι να κάτσουμε παρέα στο μπαλκόνι να τους χαζεύουμε ρε μάνα. Έτσι για να βγάλεις το άχτι σου.

Πόσα χρόνια μένουμε εδώ ρε μάνα; Κάτσε να θυμηθώ. Το 1979 ήτανε θαρρώ που ήρθαμε. Θυμάσαι ρε μάνα; Πιτσιρικάκι εγώ κι εσύ να λες απελπισμένη πως θα μας φάνε οι λύκοι εδώ που ήρθαμε. Δεν είχε λύκους μάνα, αλήθεια σου λέω, μόνο χωματόδρομους είχε και δυο-τρεις γείτονες. Αλλά είχαν όραμα μάνα, μετά μας φτιάξανε και δρόμους να μην γεμίζουμε λάσπες. Θυμάσαι μάνα τότε που μαζευόταν όλη η γειτονιά και πήγαινε με τα πόδια στο δημαρχείο για να πετάξει αυγά; Αρχές του ‘80 ήτανε και πιο εύκολο θα ήταν να μαντέψεις τους αριθμούς του λόττο που δεν υπήρχε τότε παρά το ποιές ώρες θα είχαμε νερό στα σπίτια μας.

Που είσαι ρε μάνα σήμερα που δεν έπρεπε να λείπεις;

Πόσες σκούπες χάλασες ρε μάνα από τότε; θυμάσαι; Κάθε πρωί ξυπνάς και καθαρίζεις το δρόμο από τα σκουπίδια και τα πεσμένα φύλλα των δέντρων.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Μου τη σπάνε οι καυγάδες

Μου πρότεινε πριν από λίγο ένας φίλος μου στο msn μια ιστοσελίδα με ένα game. Περίμενα λίγη ώρα να φορτώσει και μετά άρχισα να παίζω. Σκοπός του παιχνιδιού ήταν να σημαδεύω και να σκοτώνω τα λαγουδάκια πίσω από τους θάμνους.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Διάβασα σε ένα Blog ότι σε λίγες μέρες θα είναι ορατός ο πλανήτης Άρης με γυμνό μάτι.
Ενθουσιάστηκα φυσικά και θέλησα να το μοιραστώ με φίλους. Ευτυχώς μια πολύ καλή φίλη με οδήγησε στην ιστοσελίδα του Εθνικού Αστεροσκοπείου για να δω πως δεν υπάρχει ανάλογη αναφορά.

Γυρνούσα σπίτι μου αργά το βράδυ μετά απο μια βόλτα με φίλους στη Ναυαρίνου. Λίγα μέτρα πριν φτάσω στη φωλιά μου άκουσα μια γνώριμη φωνή, κοντοστάθηκα και προσπαθούσα να αφουγκραστώ την πηγή προέλευσης της διότι δεν έβλεπα τίποτα γύρω μου. Η φωνή συνέχισε να με καλεί με περισσότερη αγωνία τώρα. Εντόπισα τον ήχο μέσα απο την είσοδο της γειτονικής μου πολυκατοικίας. Πλησίασα για να σιγουρευτώ μα μέσα μου το ήξερα ήδη πως ήταν εκείνος. Ο αλανιάρης μου λοιπόν ήταν εγκλωβισμένος εκεί μέσα και με καλούσε γεμάτος αγωνία, δε ξέρω πως ένιωσε την παρουσία μου, μα την ένιωσε καθώς περνούσα…

Ευτυχώς που η κυρα Ισμήνη (ναι η μάνα μου είναι αυτή) είχε το θάρρος με τους ενοίκους της πολυκατοικίας (και το θράσος θα έλεγα) ώστε να χτυπήσει τα κουδούνια μέσα στη μαύρη νύχτα για να απεγκλωβιστεί ο μικρός αλανιάρης…

Υ.Γ. Τα πνευματικά δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν σε περαστικό άγνωστο φωτογράφο που γοήτευσε ο μικρός αλανιάρης μου…

Τρισδιάστατος νεραϊδόκυκλος έκανε ξαφνικά αισθητή την διαφορετικότητα του στο Oxfordshire της Αγγλίας σε μια αγροτική περιοχή σπαρμένη με σιτάρι.
Το παράξενο αγρογλυφικό διαμέτρου περίπου 110 μέτρα, εντοπίστηκε τυχαία απο πιλότο που πετούσε πάνω απο την περιοχή.
Η φωτογράφηση του αγρογλυφικού έγινε από το γνωστό πλέον Steve Alexander, ερευνητή και φωτογράφο, που ασχολείται με τα αγρογλυφικά τα τελευταία 15 χρόνια ο οποίος δήλωσε τα εξής:

“I thought it was a groundbreaking formation. We have not seen anything like it before. The floor lay and the way the design appears to weave in and out has never been seen before, certainly not that I am aware.
It is the first of its kind and is a very, very powerful thing to look at. There is a lot of symbolic number play at work here.

The square in ancient times represented the material world.
The move from a two-dimensional square into a three-dimensional cube might indicate that these patterns emanate from a dimension of reality we cannot access.

Of late the crop circles seem concerned with the moving of one dimension into another. This is perhaps one of the most striking and overt expressions of that idea to date.The crop circle community is very excited about this event.”

Πηγη: http://www.dailymail.co.uk

Περισσότερες φωτογραφίες αγρογλυφικών μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του Steve Alexander http://www.temporarytemples.co.uk/