Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από την τελευταία αλλαγή που πραγματοποιήθηκε με το Νόμο 851/21-12-1978 (ΦΕΚ 233 τ. Α΄) «Περί εθνικής Σημαίας, των Πολεμικών Σημαιών καί του Διακριτικού Σήματος τού Προέδρου τής Δημοκρατίας» όπου καθόριζε την επίσημη εθνική σημαία που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα, καθώς και τις τεχνικές και τυπικές προδιαγραφές της.

Το Project είχε ξεκινήσει στις 15 Μαρτίου 1822 με υπογραφή του Μαυροκορδάτου. Από όποια πλευρά και να το δούμε, είναι πλέον ντεμοντέ. Άσε που εκείνος εκεί ο σταυρός καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εδώ έγινε τόσος χαμός για να βγάλουν το θρήσκευμα από τις ταυτότητες του κόσμου. Είναι ντροπή να συνεχίζει να υπάρχει στη σημαία μας. Πρέπει να την αλλάξουμε.

Φυσικά κάποιοι Έλληνες θα αρχίσουν να ουρλιάζουν και θα τρίζουν τα κόκκαλα κάποιων προγόνων αλλά εχεσθήκαμε δι’ αυτό. Λες και τις άλλες φορές ακούμε την άποψη των Ελλήνων πολιτών για να κάνουμε ότι γουστάρουμε.

Μπορούμε να αναθέσουμε το έργο σε αλλοδαπούς καλλιτέχνες οι οποίοι είναι οι πλέον κατάλληλοι για να αποτυπώσουν το σφυγμό του ελληνικού λαού. Κοστίζουν κατιτίς παραπάνω αλλά δε πειράζει, χαλάλι τους. Ο Ελληνικός λαός θα πληρώσει.

Ως συνήθως…

Υ.Γ. Ναι λέμε, έχω νεύρα ακόμα

Πριν από λίγες ημέρες είχα βγει βόλτα στο σουπερ μάρκετ με το τεφτέρι μου, για να καταγράψω τις τιμές διαφόρων προϊόντων. Το ίδιο ακριβώς έκαναν και κάποια άλλα άτομα, ώστε να συγκεντρώσουμε τις τιμές των προϊόντων από διάφορες πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

photo by gregoryjameswalsh

Η πρώτη αυτή ερασιτεχνική έρευνα, έγινε πραγματικότητα χάρη στον αυθορμητισμό μας κυρίως και θέλω να πιστεύω πως είναι μόνο η αρχή. Άλλωστε ήταν ένας καλός τρόπος για να βρούμε τις διάφορες αδυναμίες και δυσκολίες που έχει μια τέτοια έρευνα, ώστε την επόμενη φορά να συγχρονιστούμε καλύτερα.

Στα περισσότερα προϊόντα, με εξαίρεση τα φρούτα και τα λαχανικά βρήκαμε την Ελλάδα ακριβότερη. Σε αρκετά προϊόντα όμως, είδαμε τρομακτικές διαφορές ακόμα και ανάμεσα σε σούπερ μάρκετ της Ελλάδας. Την ώρα που περνούσα τις δικές μου τιμές στο Googledocs, μέσω του οποίου συνεργαστήκαμε, ένιωθα πως κάποιος είχε βάλει το χέρι του στην τσέπη μου και με έκλεβε.

Περισσότερα για τα αποτελέσματα της έρευνας μας, μπορείτε να βρείτε στο αναλυτικό post του Γκρινιάρη, αλλά και στην ανάλυση που έκανε ο Jim_hellas μέσω γραφημάτων.

Και οι δύο ανέφεραν πως δεν είναι κάποια επιστημονική έρευνα αλλά μια μπακαλίστικη κατά κάποιο τρόπο έρευνα. Προσωπικά θα διαφωνίσω λίγο και δε θα την υποβιβάσω για έναν και μόνο λόγο. Όταν πηγαίνω να ψωνίσω, δε με απασχολούν ιδιαίτερα οι επιστημονικές έρευνες, οι οποίες δε γνωρίζω τι πιέσεις δέχτηκαν και από ποιούς, με ενδιαφέρουν μόνο τα χρήματα μου που τελειώνουν χωρίς να το καταλάβω.

Έτσι, όσο πρόχειρα κι αν δημιουργήθηκε η συγκεκριμένη έρευνα, ξέρω πως είναι αληθινή γιατί έγινε από εμάς για εμάς. Κι αυτό νομίζω πως κάνει τη μεγάλη διαφορά.

Ευχαριστώ τους Γκρινιάρη, ~~Α~~, Jaywalker, internetakias, Anilikos, Jim Hellas, και Constantinos για τη συνεργασία.

Χθες έζησα μια κωμικοτραγική κατάσταση σε σουπερ μάρκετ της περιοχής μου, που αξίζει να την αναφέρω αλλά και να μας βάλει σε προβληματισμούς. Για να μπορέσετε όμως να καταλάβετε τι ακριβώς έχει γίνει, πρέπει να σας αναφέρω πως συμμετέχω σε μια έρευνα που αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε κάποιοι bloggers, για να δούμε τις τιμές διαφόρων προϊόντων σε πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πήρα λοιπόν κι εγώ το τεφτέρι μου, στο οποίο είχα σημειώσει μια συγκεκριμένη λίστα προϊόντων και πήγα στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς. Στην αρχή έπαθα ένα μικρό πολιτισμικό σοκ όταν κατέγραφα τις τιμές των λαχανικών και των φρούτων. Έψαχνα να βρω κάτι ελληνικό και δε τα κατάφερνα. Ντομάτες από το Βέλγιο, λεμόνια από τη Βραζιλία, πατάτες από την Αίγυπτο, μήλα από τη Χιλή κλπ.

Στο τέλος κατάφερα να ανακαλύψω τις πράσινες πιπεριές της Ημαθίας και μου ήρθε η διάθεση να υψώσω τη γαλανόλευκη δίπλα στις πιπεριές. Ταυτόχρονα προσπαθούσα ανεπιτυχώς να υπολογίσω πόσα χιλιόμετρα έχουν διανύσει τα “ολόφρεσκα” φρούτα και λαχανικά μέχρι να βρεθούν στο πιάτο μου κι αν έχουν καταφέρει να επιβιώσουν κάποιες βιταμίνες ανάμεσα στις χημικές ουσίες.

Προσπέρασα τα λαχανικά βυθισμένη στις σκέψεις μου και έψαχνα τα προϊόντα που έπρεπε να καταγράψω. Φυσικά από τη στιγμή που το σουπερ μάρκετ μου ήταν γνώριμο, ήξερα σε ποια ράφια θα έπρεπε να ψάξω ώστε να τελειώνω στα γρήγορα.

Αντιλήφθηκα κάποια στιγμή να με πλευρίζουν μερικές κοπελιές του σουπερ μάρκετ που όλως τυχαίως είχαν δουλειά δίπλα μου αλλά δεν έδωσα σημασία και συνέχισα την καταγραφή.

Κι εκεί που προσπαθούσα να διακρίνω την τιμή του στραγγιστού γιαουρτιού στο ψυγείο, η οποία δεν ήταν ορατή μια και είχε ένα άλλο ψυγείο από δίπλα που την έκρυβε, μου την έπεσε η προϊσταμένη του σούπερ μάρκετ, η οποία ήρθε να μου ζητήσει το λόγο.

Ακολούθησε ένας τελείως ηλίθιος διάλογος που πολύ θα ήθελα να είχα καταγράψει με μια κάμερα. Στο περίπου ήταν κάπως έτσι…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Χθες η Κωνσταντίνα βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει το βιβλίο της. Νωρίτερα την ίδια ημέρα, o ANemos ήταν ανάμεσα στους ομιλητές του 6ου πανελληνίου συνεδρίου φορέων πολιτιστικών εντύπων. Για κάποιους ανεξιχνίαστους λόγους, ομάδα bloggers εγκατέλειψε το χώρο του συνεδρίου για να ετοιμαστεί να υποδεχτεί την άφιξη του Web 2.0 λήξει ήρεμα και χωρίς επεισόδια.

Κάπου ανάμεσα, πριν, μετά κι αργότερα αλλάξαμε δυο - τρία μαγαζιά και περάσαμε από τους καφέδες στις ρακές και μετά ξανά στους καφέδες. Νομίζω πως έλειπα από το σπίτι ένα καλό δωδεκάωρο.

Εκτός από την αφεντιά μου, στο έγκλημα συμμετείχαν η Κωνσταντίνα με τον Τάσο, ο Πάνος που εγκατέλειψε για λίγο την καλύβα του, ο Αστέρης, ο Θωμάς, ο Αντρέας… χμ οκ ας το πάρω αλλιώς. Συμμετείχαν λοιπόν, η xpsilikatzoy, το kaltsovrako, o Oneiros, ο ΑNemos, o Nassos K, το Βατραχοκόριτσο, o Argos, o Gazakas, o inside a box, η ThirdEye3 και κάποιοι άλλοι που δε συγκράτησα τα ονόματα (sorry παιδάκια).

Η διάθεση μας ήταν περίπου όπως το γέλιο της Κωνσταντίνας και το χαμόγελο του Πάνου και ομολογώ πως δεν άκουσα να γίνεται κάποια συζήτηση για την Αμαλία.

Ίσως να σοκάρει ή να ενοχλήσει κάποιους η δήλωση αυτή, όμως η ζωή είναι μπροστά είτε μας αρέσει είτε όχι. Δε βγαίνει κάτι με μνημόσυνα και καραμέλες αν δε κουνήσει κανείς τον κώλο του.

Κλείνω αυτή τη δημοσίευση, με μια μεγάλη ευχή που θα κολλήσει μόνιμα το γέλιο στο πρόσωπο της Κωνσταντίνας.

Πριν καιρό χρειαζόμουν 2 μονάδες αίμα για άτομο της οικογένειας μου. Προσπάθησα να δώσω εγώ αλλά δυστυχώς δε τα καταφέρα λόγω χαμηλής πίεσης. Πήρα πολλά τηλέφωνα, πάρα πολλά. Όλες οι απαντήσεις έμοιαζαν κάπως έτσι…

aimodosia

Όταν άκουσα αυτό το εκπληκτικό και τόσο αληθινό διαφημιστικό του Ράδιο Θεσσαλονίκη ένοιωσα αρκετά περίεργα. Την είχα ζήσει αυτή την κατάσταση, τη γνώριζα από πρώτο χέρι. Χωρίς δεύτερη σκέψη τους έστειλα ένα email χθες και τους ζήτησα να μου το στείλουν για χρήση στο blog μου. Σήμερα το έλαβα και τους ευχαριστώ.

Το Ράδιο Θεσσαλονίκη είναι ενεργό στο θέμα της αιμοδοσίας εδώ και 20 χρόνια πετυχαίνοντας την δημιουργία μίας απο τις μεγαλύτερες τράπεζες αίματος της Ελλάδας.
Με τρεις τακτικές αιμοδοσίες και αρκετές έκτακτες προσφέρουν στον κουμπαρά της εθνικής τράπεζας αίματος πάνω από 2500 μονάδες αίμα ετησίως. Μπορείτε να δώσετε κι εσείς αίμα. Αυτή την εποχή μας καλούν για αιμοδοσία στην Αλεξανδρούπολη την 1η Ιουνίου και στη Θεσσαλονίκη στις 8 Ιουνίου.

Το ράδιο Θεσσαλονίκη είναι ένα από τα ελληνικά ραδιόφωνα που ακούγονται σε όλο τον κόσμο μέσω Internet ( http://www.radiothessaloniki.gr/live/rthes.pls ). Πολλές φορές η μουσική δεν είναι σύμφωνη με τα γούστα μου, αλλά η πρωινή ενημερωτική ζώνη είναι κάτι περισσότερο από χρήσιμη για την πόλη της Θεσσαλονίκης.

Πέρσι είχα ζητήσει ένα άλλο διαφημιστικό, από τον τηλεοπτικό σταθμό mega. Ένα διαφημιστικό που αφορούσε στον τηλεμαραθώνιο αγάπης για την υλοποίηση του A’ Παιδιατρικού Ογκολογικού Νοσοκομείου στην Ελλάδα. Μου είχαν απαντήσει πως ήταν αδύνατον γιατί λέει… είχαν copyright στο διαφημιστικό τους… Το αφήνω ασχολίαστο γιατί δε ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω για το iq των ανθρώπων που εργάζονται εκεί και τόλμησαν να στείλουν μια τόσο ηλίθια απάντηση. Αναρωτιέμαι τι θα έλεγαν όλοι αυτοί οι ανθρωποι που έβαλαν το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουν αν το γνώριζαν.

Well… ξέρετε έχω κουραστεί κι εγώ από τις απεργίες των διάφορων επαγγελματικών κλάδων. Σαφέστατα η απεργία είναι δικαίωμα κάθε εργαζόμενου. Όπως και το μποϋκοτάζ ενάντια στην ακρίβεια είναι δικαίωμα του κάθε καταναλωτή.

Σειρά μας να αντιδράσουμε και να διαμαρτυρηθούμε με μια αποχή από την αγορά γάλακτος. Τρεις μέρες δεν είναι πολλές σίγουρα, όμως είναι μια αρχή που μπορεί να έχει και συνέχεια.

Χθες το απόγευμα είχαμε και μια συζήτηση με κάποιους bloggers στο twitter, ώστε να ξεκινήσουμε μια προσπάθεια καταγραφής τιμών βασικών ειδών διατροφής σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Δε θα είναι πολύ δύσκολο φαντάζομαι, έχουμε αρκετούς Έλληνες bloggers στο εξωτερικό.