Πανσέληνος στη Σαντορίνη
Έπιασε το φεγγάρι ολόγιομο να κάνει βόλτα πάνω από τη θάλασσα. Έχει συναυλίες σήμερα στο νησί, Κότσιρας από τη μια, κάτι νησιώτικα από την άλλη. Δε θέλω να πάω πουθενά. Σε λίγο θα γυρίσω σπίτι, θα πάρω δυο μπύρες και θα κατέβω στη θάλασσα να τις πιω.
Το σπίτι είναι 30 μέτρα από τη θάλασσα, σε μια παραλία χωρίς κόσμο. Ότι πρέπει για αυτοσυγκέντρωση παρέα με το φεγγάρι και τη θάλασσα να σκάει στα βράχια.
Μου λείπει ο υπολογιστής μου για να πω την αλήθεια. Νιώθω πως χάνω επεισόδια, αλλά δε πειράζει. Άλλωστε υπήρξαν κι άλλες φορές που έμεινα χωρίς υπολογιστή και internet.
Αυτή θα είναι μια ακόμη φορά λοιπόν…
Θα μείνω στο νησί περισσότερο από ότι υπολόγιζα. Δε θέλω να γυρίσω στο σπίτι μου. Άλλωστε μόνο μνήμες με τριγύριζαν και με κυνηγούσαν τόσο καιρό. Όπου και να κοιτούσα ήταν μπροστά μου, μέσα στο ίδιο μου το σπίτι.
Ίσως έπρεπε να γίνει έτσι. Ίσως μου κάνει καλό αυτή η αλλαγή τοπίου και ζωής. Δεν είναι η πρώτη φορά που που αφήνω πίσω μου τη Θεσσαλονίκη για να ζήσω σε ένα μικρό τόπο. Το φευγιό που λέγαμε…
Με λίγα λόγια… θα μείνω στη Σαντορίνη…
Δεν έχω ιδέα πότε θα γυρίσω, μα θα τα λέμε. Ίσως όχι τόσο συχνά προς το παρόν μια και δεν έχω κοντά internet cafe, όμως κάτι θα σκεφτώ
Φιλιά

Μας ψάξαν, μας βρήκαν, μας ρώτησαν και τελικά δημοσίευσαν σήμερα στο ένθετο Επιλογές της εφημερίδας 






