Αν και επίπονη η χειροκίνητη διαδικασία του ξεπακεταρίσματος μεταφερθήκαμε επιτυχώς και χωρίς απώλειες. Μένουν τώρα διάφορα στοκαρίσματα του νέου χώρου που θα γίνουν σιγά σιγά. Το δύσκολο κομμάτι τελείωσε όμως!

Να φτιάξουμε νέο σπιτικό που θα φιλοξενήσει τις σκέψεις και τις εικόνες που σχηματίζει το μυαλό. Συγκέντρωσα ότι μπόρεσα απο το παλιό μου, πήρα φτιαράκια και κουβαδάκια κι αποφάσισα να το χτίσω απο την αρχή ελπίζοντας να μην το παρασύρει ξανά ο άνεμος. Μου άρεσε το παλιό μου, το είχα φτιάξει με αγάπη, το είχα συνηθίσει, μα τίποτα δεν κρατάει για πάντα λένε, έπρεπε να το είχα μάθει αυτό απο καιρό. Άλλωστε υπήρχαν ήδη σημάδια ρωγμών στην γειτονιά από παλαιότερο σεισμό.

Είπα να μετακομίσω στην πολυσύχναστη πόλη του blogspot, μα είχα συνηθίσει αλλιώς και δε μου άρεσε η διαμονή εκεί. Έτσι μάζεψα ξανά τα κουβαδάκια μου κι αποφάσισα να φτιάξω ένα ολόδικό μου σπιτικό που να αντέχει στους ανέμους, στους σεισμούς και γενικά σε όλα τα φυσικά φαινόμενα της μπλογκόσφαιρας αλλά πάνω απο όλα να μπορώ να το ανακαινίζω όπως και όποτε θέλω χωρίς να δίνω λογαριασμό σε κανέναν.

Αυτό ουσιαστικά είναι το πρώτο μου άρθρο μα θα προσπαθήσω να προσθέσω και τα παλαιότερα που μπόρεσα να σώσω απο την καταστροφή της άλλης γειτονιάς μαζί με τα σχόλια τους.

Πάμε πάλι απο την αρχή λοιπόν, κι αυτό είναι το μάθημα που πρέπει να μάθω γενικότερα, να ξεκινώ απο την αρχή, χωρίς να κοιτάζω πίσω. Έτσι η μόνη κατηγορία που δε θα προσθέσω εδώ είναι τα “Γράμματα” μια και αποτελούν κομμάτι που πρέπει να ξεχάσω.
Καλή αρχή, ξανά…

γενικώς και αορίστως…

καλως ήλθατε στη μονοκατοικία μου…