Αν περάσεις μια ολόκληρη ημέρα σε νοσοκομείο, αυτό που βλέπεις σίγουρα στα βλέμματα των ανθρώπων, είναι η δίψα για ζωή.

Άλλες φορές το βλέμμα αυτό συντροφεύει τον πόνο κι άλλες τη χαρά και την ανακούφιση.
Διαβάστε τη συνέχεια »

white and blue and white again and again

photo by Ian BC North

waiting for snow…

Καρδουλίτσες, λουλουδάκια και οτιδήποτε σχετικό με ροζουλί πραγματάκια και κατάληξη σε -ακια μου φέρνει σπυράκια την ημέρα αυτή.

Παρακαλείσθε να κρατήσετε τις ευχές σας για τα πρόσωπα που τις επιθυμούν.

Δεχόμεθα ευχές και δώρα οποιαδήποτε άλλη ημέρα του έτους.

Αρκεί να μην έχουν ροζουλί αποχρώσεις.

να κλέψω το γλυκό μέσα απ’ το βάζο
με ξύλινα σπαθιά να πολεμώ
και μια ζωή στα πόδια να το βάζω

Διαβάστε τη συνέχεια »

που δεν τις αντέχεις.

Από την πρώτη στιγμή που θα ανοίξεις τα μάτια σου.

Όλα μοιάζουν να κινούνται απίστευτα αργά και αδιάφορα.

Ακόμα κι αυτή η σόμπα που αρνείται να ανάψει και απαιτεί να ασχοληθείς μαζί της, σου σπάει τα νεύρα.

Είναι κάτι Κυριακές, που βρίσκεις κατά τύχη ένα ξεχασμένο πενηντάευρω μέσα σ’ ένα τσίγκινο γλαστράκι στο γραφείο σου. Κι ενώ το πορτοφόλι σου ήταν άδειο και βαριόσουν να πας στην τράπεζα για ανάληψη, απλώς ψιθυρίζεις αδιάφορα ότι δε θα χρειαστεί να πας μέχρι την τράπεζα.

Είναι κάτι Κυριακές που δεν τις αντέχεις.

Που αυτή η απόλυτη ησυχία τους, κάνει θόρυβο πολλών ντεσιμπέλ. Κι όταν σπάει η ησυχία από τον πλανώδιο πωλητή που φωνάζει από το μεγάφωνο με μια εκνευριστική φωνή “άντε πατάτες, πατάτες, πατάτες με το τσουβάλι φασόλια” σε πιάνει σπαστικό γέλιο από τα νεύρα σου.

Είναι κάτι Κυριακές που τις μισείς…

Γιατί η συννεφιά τους, φέρνει στο μυαλό σου άλλες Κυριακές που αγαπούσες.

Λίγες ημέρες έμειναν ακόμη για τον ερχομό του επόμενου δίσεκτου έτους. Οι περισσότεροι ίσως να νιώθετε περίεργα με αυτή τη σκέψη και να αναρωτιέστε πόσο στραβός θα είναι ο επόμενος χρόνος.

Εγώ πάλι, περιμένω ανυπόμονα να έρθει και μετράω τις ημέρες. Ίσως να είμαι από μόνη μου στραβή, δε ξέρω. Τα δίσεκτα χρόνια όμως, μου έχουν χαρίσει τις πιο όμορφες, δυνατές και ευτυχισμένες στιγμές. Σίγουρα δεν ήταν αδιάφορα και βαρετά χρόνια.

Κι έχει πλάκα αν σκεφτώ, πως και η δεύτερη ανιψιά μου, πάλι σε δίσεκτο θα γεννηθεί.

Καλώς να έρθει λοιπόν ο δίσεκτος, θα του στρώσω τα κόκκινα χαλιά μου.