“Δηλαδή τι υπονοείς;” τη ρώτησε ο Λάζαρος περνώντας το δάχτυλο του ανάμεσα από το μεταλλικό δαχτυλίδι μιας ακόμα μπύρας.

Στο τραπεζάκι μπορούσε να μετρήσει φευγαλέα με το βλέμμα της τουλάχιστον 5-6 ακόμα άδεια κουτάκια μπύρας μέσα στο μισοσκόταδο.
Δε μίλησε, τον κοιτούσε μοναχά, κοιτούσε το θολωμένο βλέμμα του, από τις μπύρες και τα θέλω.

“Υπονοείς ότι απλά πηδιόμαστε;” συνέχισε να τη ρωτάει ο Λάζαρος καθώς ήδη είχε τελειώσει τη μισή μπύρα με τις πρώτες γουλιές.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Οι κάλπες έκλεισαν, τα ψηφοδέλτια καταμετρήθηκαν και τα αποτελέσματα ανέδειξαν νικητή τον κύριο Μπουτάρη με ποσοστό 65.6%

Τι; δε με πιστεύετε; νομίζετε πως σας κάνω πλάκα και κοροϊδεύω με αυτόν τον τρόπο τον κύριο Μπουτάρη;

Μα καλά βρε κουτούτσικα, σας έχω πει ποτέ ψέμματα; Όχι αν σας έχω πει ψέμματα να μου καεί το video που δεν έχω. Τι λόγο έχω να σας πω ψέμματα; Νικητής των εκλογών είναι ο κύριος Μπουτάρης και μάλιστα με μεγάλη διαφορά.

Αν δε με πιστεύετε να μου κάνετε μήνυση, μόνο να μπείτε στη σειρά για να σας προλαβαίνω, μη συμπέσουν οι ημερομηνίες και δε σας προλάβω όλους μαζί.

Διαβάστε τη συνέχεια »

“Ά! δε σου είπα. Στις τάδε του μήνα είπαν ότι θα βάλουν adsl στο χωριό.”

Κοίταξα τις πληκτρολογημένες λέξεις στο παράθυρο του messenger μου και το μυαλό μου ταξίδεψε σε μια άλλη εικόνα.

“Ξέρεις τι μου θυμίζεις;” τον ρώτησα μέσω του πληκτρολογίου μου, σε μια προσπάθεια να του μεταδώσω την εικόνα των σκέψεων μου.

“Μου θυμίζεις ένα φθαρμένο τετράδιο της θείας μου. Το βρήκαμε με την ξαδέρφη μου σε ένα παλιό μπαούλο από το σπίτι του παππού και της γιαγιάς μου. Παλιοκαιρισμένο και κιτρινισμένο με διάφορες σημειώσεις μέσα. Κάπου εκεί λοιπόν, θυμάμαι πως διάβασα ανάμεσα στα άλλα το εξής:

Διαβάστε τη συνέχεια »

Πόσο τυχαία και άσχετα πράγματα μπορεί να ταξιδέψουν κάπου το μυαλό σου;

Κάπως έτσι έγινε και σήμερα. Με μια απλή ερώτηση που μου έκανε ένας δικτυακός φίλος για κάποιο πρόγραμμα σε Linux. Μα εγώ δεν έχω Linux κι έτσι μου έδωσε ένα σύνδεσμο για να δω τις ιδιότητες του προγράμματος. Εντυπωσιακό το πρόγραμμα θα έλεγα όμως… όπως παρουσίαζαν τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά του, είδα ξαφνικά να επεξεργάζονται κάποιες εικόνες απο μια ταινία.

Χαμογέλασα και θυμήθηκα αμέσως το λαβύρινθο, μια ταινία της δεκαετίας του ‘80 με τον David Bowie. Και είδα τις εικόνες στο μυαλό μου πριν τις αναζητήσω στο YouTube. O Jareth και η Sarah, o αλλόκοσμος και τα περίεργα πλάσματα, η ευχή που δεν έπρεπε να κάνει η Sarah, ο έρωτας του Jareth, οι εκπληκτικές σκηνές του λαβύρινθου, η μαγική σφαίρα και η 13η ώρα στα ρολόγια, η αναζήτηση του μικρού αδερφού και τέλος η δύσκολη απόφαση. Μια ταινία των παιδικών μου χρόνων που τη θυμάμαι χαμογελώντας και θα ήθελα να την ξαναδώ.

Ήθελα πολύ να τη μοιραστώ μαζί σας, μα ήταν δύσκολο να διαλέξω ανάμεσα στα πολλά video που έχει το YouTube για αυτή την ταινία.

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
(τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)·
κι όχι κ’ εδώ τες φαντασίες μου,
τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

Ποίηση: Κωνσταντίνος Καβάφης
Φωτογραφία: Θοδωρής

Δεν είχα σκοπό να γράψω σήμερα. Έχω αναλωθεί τόσο πολύ αυτές τις μέρες με σχόλια εδώ κι εκεί που ήταν καλύτερα να κάνω αποτοξίνωση παρέα με κώδικες και να μαλώνω μόνο με τα div και τα css που δε γουστάρουν τον Internet Explorer απ’ ότι μου εμπιστεύθηκαν ψιθυριστά.

Ανάμεσα στο δεύτερο και τρίτο καφέ τελειώσαν και τα τσιγάρα μου. Κώδικας χωρίς τσιγάρα δε παλεύεται και το μαγαζάκι στη γωνία θα άνοιγε στις 7.00 όπως κάθε μέρα. Έτσι αποφάσισα να κάνω μια επίθεση στο νεροχύτη για να εξουδετερώσω τα άπλυτα πιάτα που κόντευαν να φτάσουν μέχρι το ταβάνι και να ξεγελάσω λιγάκι το χρόνο. Συνήθως σε τέτοιες ανιαρές διαδικασίες σκέφτομαι ότι να ‘ναι. Κι έτσι έγινε το flashback…

Διαβάστε τη συνέχεια »