Όταν κάποιο μέσο βγάζει στην επιφάνεια ένα θέμα, τρώμε στη μάπα κάτι τεράστια γράμματα σχετικά με τη λεξούλα “ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ”, “ΤΟ ΤΑΔΕ ΜΕΣΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ” κλπ κλπ κλπ. Φράγκα αλλάζουν χέρια, δημοσιογράφοι που ανακάλυψαν το θέμα γίνονται πρώτες μούρες κλπ κλπ κλπ.

Για να μη μιλήσω για τα του copyright κλπ κλπ κλπ (το mega για παράδειγμα δε μου επέτρεψε να μεταδώσω ούτε το video του τηλεμαραθώνιου για την υλοποίηση του A’ Παιδιατρικού Ογκολογικού Νοσοκομείου στην Ελλάδα!)

Κι αναρωτιέμαι κι εγώ η έρμη blogger, στην περίπτωση που αντλούν το θέμα μέσα από τα blogs και το Internet, δε θα ΕΠΡΕΠΕ να αναφέρουν την ιστοσελίδα μέσα από την οποία εντόπισαν το θέμα;

Δε ξέρω αν εσάς σας καλύπτουν αναφορές του στυλ “κυκλοφόρησε σε ιστοσελίδα”, ΕΜΕΝΑ όμως ΔΕ με καλύπτουν και το θεωρώ ανήθικο.

Από τότε που έπαψα να δίνω σημασία στην κίτρινη πλευρά των blogs, συμπάθησα το blogging περισσότερο.

Είναι ένα στάδιο που αναγκαστικά το περνάς σαν νέος blogger. Σαν την ανεμοβλογιά. Μετά μαθαίνεις να μη δίνεις σημασία, αποφεύγεις τις κακοτοπιές κι έχεις και το κεφάλι σου ήσυχο.

αφήσαμε τον άμμο να σκουπίσει…

Πάσα στον άμμο λοιπόν, για  να μάθετε τι έγινε τη μέρα που συναντηθήκαμε…

Και ναι, μετά από ουκ ολίγες ημέρες με βροχές και μαύρο συννεφιασμένο ουρανό, ξημέρωσε μια υπέροχη ηλιόλουστη ημέρα. Ο δρόμος της Χαλκιδικής, από Μουδανιά προς Ποτίδαια άνοιξε χθες από ότι άκουσα και ξαναμπαίνουμε στο καλοκαίρι με γρήγορους ρυθμούς.

Το ημερολόγιο γράφει 9 Ιουνίου και υπάρχει μια νοητή σημείωση επάνω του για κάποιο ραντεβού με θέα τον γκρίζο λευκό μας πύργο για το θέμα του blogme.

Δώδεκα ημέρες έμειναν μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης Λιακόπουλος vs Τσιπρόπουλος. Και αφού η βλακεία ξεκίνησε με έδρα τη Θεσσαλονίκη, αποφασίσαμε να κάνουμε μια τσιπροκατάνυξη για να δείξουμε τα ωραιότατα κοφτερά μας δόντια.

Είχα αποφασίσει να μη πάω. Λόγω οικονομικού προβλήματος κυρίως. Όταν έχεις την τσέπη άδεια, σε ζορίζουν ακόμα και τα πιο απλά πράγματα. Ένιωσα αρκετά άσχημα όταν με προσκάλεσαν. Δεν ήξερα πως να αρνηθώ και τι να πω. Ζορίστηκα για να λέμε την αλήθεια και έψαχνα διάφορες δικαιολογίες.

Σήμερα είδα τον ήλιο το πρωί, κάτι ηλίθιες ανώνυμες απειλές στο προκλητήριο post που φιλοξενήθηκε στο blog του Πάνου Ζέρβα και σκέφτηκα WTF, αυτή είναι η πραγματικότητα μου. Εισιτήριο να κατέβω στο κέντρο έχω, τσιγάρα έχω (ναι ρε είμαι μανιώδης καπνίστρια, εγώ θα πάθω καρκίνο, εσάς τι σας νοιάζει;), λεφτά δεν έχω. Κι αν με στραβοκοιτάξει η γκαρσόνα που δε θα παραγγείλω τίποτα, θα τη ρωτήσω αν δέχεται paypal. Έχω 22 ολόκληρα δολάρια εκεί.

Α, ρε Τσιπρόπουλε μεγάλη η χάρη σου. Ώρα να πάρω μερικά τηλέφωνα να συγκεντρώσω κόσμο.

Γιατί ως συνήθως είναι Ελληναράδες και παρτάκηδες. Γιατί εκμηδενίζουν κάθε τι και οικειοποιούνται ότι θέλουν χωρίς να σκεφτούν τίποτα, χωρίς να κοπιάσουν για τίποτα.

Οκ δε τους τσουβαλιάζω όλους. Αλλά μου τι σπάει αυτή η ηλίθια μικρόψυχη λογική που βλέπω κάθε τόσο.

Δηλαδή ρε φιλαράκι, για να καταλάβω κι εγώ, περνιέσαι πιο έξυπνος από εμένα;

Περνιέσαι πιο έξυπνος από δεκάδες ξένους που δεν έκαναν αυτό που έκανες εσύ;

Πότε επιτέλους θα αλλάξει αυτή η σκατένια ελληνική λογική;

Θυμώνω και θυμώνω δικαίως. Απο που κι ως που ρε καραγκιόζη σχεδίασες το template μου το οποίο κατέβασες από την ιστοσελίδα μου;

Σε ξέρω; Με ξέρεις; Έγραψες έστω και μια γραμμή κώδικα για αυτό το template που οικειοποιήθηκες;

Κι εγώ τι πρέπει να κάνω; να σε αφήνω να φαντασιώνεσαι και να κοκορεύεσαι ή να σου αφήσω ένα ευγενικό σχόλιο πως μάλλον έχεις κάνει κάποιο λάθος;

Δηλαδή εγώ μαλάκας είμαι που αναφέρω τους δημιουργούς των Theme που χρησιμοποιώ στο blog μου κατα καιρούς; Κι όλοι οι ξένοι blogger που χρησιμοποιούν το template μου χωρίς να το οικειοποιηθούν μαλάκες κι αυτοί;

Αυτη τη γαμημένη λέξη που λέγεται τσίπα την έχεις αφαιρέσει από το λεξιλόγιο σου;

Αι σιχτίρ πρωινιάτικα δηλαδή με τις μαλακίες.

Κι ύστερα θέλουμε να πάει μπροστά η ελληνική μπλογκόσφαιρα και το ελληνικό internet. Και χαιρόμαστε και σα γύφτικα σκεπάρνια όταν τύχει να μας αναφέρουν τα ΜΜΕ, την ώρα που αυθαίρετα κλέβουν τις δουλειές μας συνεχώς.

Μετά από διάφορες συζητήσεις, αποφασίστηκε μεταξύ κάποιων blogger να οργανωθεί λίγο περισσότερο η κατάσταση καθώς και οι blogger της Θεσσαλονίκης.

Έτσι θα πραγματοποιηθεί μια συνάντηση-συζήτηση το μεσημέρι του Σαββάτου 9 Ιουνίου και ώρα 2.00 μ.μ στο καφέ ουζερί Μυρσίνη που βρίσκεται πίσω από το Λευκό Πύργο.

Περισσότερα για τους λόγους που μας οδηγούν στην συγκεκριμένη κινητοποίηση μπορείτε να διαβάσετε στο blog του Πάνου Ζερβά. Θα παρακαλούσα επίσης, τα όποια σχόλια και ερωτήσεις να γίνουν εκεί.

Προσωπικά δε θα μπορέσω να συμμετέχω, αυτό όμως δε σημαίνει πως δε θεωρώ σημαντική τη συνάντηση αυτή.