Δημοσιογράφοι και Blogger
Γενικότερα πολλές κινήσεις είναι κατευθυνόμενες. Το blogging πουλάει σήμερα και αρκετοί θα το θεωρήσουν εκμεταλλεύσιμο είδος.
Τις απόψεις μου για τους δημοσιογράφους τις έχω εκφράσει αρκετές φορές και έχω τσακωθεί και με ορισμένους από αυτους για τις απόψεις μου αυτές.
Δεν θεωρώ και δεν επιτρέπω, σε προσωπικό τουλάχιστον επίπεδο, να θεωρούν τα blogs το χωράφι στο οποίο θα βγάλουν όλα τα δημοσιογραφικά απωθημένα τους και φυσικά τα μαχαίρια τους απέναντι σε άλλους δημοσιογράφους και δημοσιογραφικούς οργανισμούς. Το σιχαίνομαι αυτό.
Κάνω συχνά το διαχωρισμό απέναντι σε απλούς blogger και δημοσιογράφους blogger.
Και πρέπει να τον κάνω γιατί δεν λειτουργούν με τα ίδια μέτρα και σταθμά. Ένας δημοσιογράφος-blogger μέσα από την γραφή του, μπορεί να κερδίσει την επόμενη εργασιακή θέση του στο χώρο των MME, επίσης ένας δημοσιογράφος-blogger συνήθως βρίσκεται πιο κοντά σε διάφορες πληροφορίες τις οποίες μπορεί να εκμεταλλευτει, λόγω της φύσης της εργασίας του.
Δε μπορώ να τον συγκρίνω με έναν απλό blogger που ουδέποτε έχει κάνει μαθήματα δημοσιογραφίας και κυρίως με έναν απλό blogger που ποτέ δεν έζησε από μέσα τον κόσμο της δημοσιογραφίας.
Θα ήταν σα να συγκρίνω ανόμοια πράγματα.
Ένας δημοσιογράφος έχει εκπαιδευτεί ώστε να μπορεί να μεταδώσει πληροφορίες, γνωρίζει πως να τις σερβίρει στο κοινό του, πως να διαχειριστεί μια συζήτηση ώστε να την οδηγήσει εκεί ακριβώς που θέλει, για να λάβει περισσότερο “ζουμί” από μια υπόθεση. Γνωρίζει επίσης τι “πρέπει” να γράψει και τι “δεν πρεπει”, έτσι ώστε να προφυλάξει τον εαυτό του.
Ένας δημοσιογράφος έχει εκπαιδευτεί ακριβώς γι’ αυτό, για να γράφει. Ένας απλός blogger όχι.
Προσωπικά θεωρώ πιο σημαντική την επιτυχία ενός απλού blogger που ουδέποτε έχει λάβει μαθήματα δημοσιογραφίας από ότι την επιτυχία και την αναγνωρισιμότητα ενός δημοσιογράφου - blogger.
Φυσικά πολλές φορές οι δημοσιογράφοι - blogger γράφουν ανώνυμα και αποκρύπτουν την εργασιακή τους ιδιότητα στο κοινό. Όμως η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι αρκετά μικρή και κάποια στιγμή μαθαίνεται καλώς ή κακώς.
Θα μου πείτε πως δεν έχει τίποτα κακό να διατηρεί ανώνυμο blog ένας δημοσιογράφος και θα συμφωνήσω. Το σίγουρο όμως, είναι πως θα κριθεί αρκετά αυστηρά για τη γραφή του όταν αποκαλυφθεί η ιδιότητα ή το όνομα του.
Όμως ας μη ξεχνάμε πως δεν υπάρχει μόνο η κανονική δημοσιογραφία, υπάρχει και η κίτρινη.
Κι όπως λένε…
δεν υπάρχει καλή ή κακή διαφήμιση, φτάνει να ακούγεσαι…
Το post αυτό προέκυψε μετά από μια συζήτηση που έγινε σε προηγούμενο μου Post για το blog των γονιών του Alex. Ένα blog, που από ότι κατάλαβα τις μέρες αυτές, οι άνθρωποι του χώρου της δημοσιογραφίας το αντιμετωπίζουν από καχύποπτα εώς και χλευαστικά πολλές φορές.
Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ’ ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
