Blogs:Επώνυμα ή ανώνυμα

Οι προβληματισμοί συνεχίζονται με το ίδιο θέμα εδώ και καιρό. Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του JustAnotherGoneOff να δημιουργήσει ένα νέο επώνυμο blog άρχισα να σκέφτομαι μέσω αυτόματης γραφής και έτσι γράφω αυτό εδώ το Post.

Επωνυμία ή ανωνυμία;

Τι είναι καλύτερο και σε ποιές περιπτώσεις;

Η μικρή εμπειρία μου μέσω του magicasland, μου έχει αποδείξει πως δεν αρκεί ένα ψευδώνυμο για να διατηρήσεις την ανωνυμία σου.

Από την άλλη, γυρνάνε στο μυαλό μου τα λόγια ενός άλλου Blogger, επαγγελματία στο χώρο του design. “Πεστης… ότι ανώνυμα χάνει πολλές ευκαιρίες και είναι κρίμα γιατί έχει ικατότητες”, κάτι τέτοιο μου μεταφέρθηκε. Και λέω μου μεταφέρθηκε γιατί δε θέλησε να μου το πει προσωπικά, προτίμησε να μου το μεταφέρει μέσω κοινού μας φίλου in real life για να μην παρεξηγηθώ.

Με προβλημάτισε αρκετά το συγκεκριμένο άτομο και η προτροπή του. Δεν έχω πάψει να τη σκέφτομαι από τότε. Πιθανότατα έχει δίκιο. Από την άλλη όμως, σκέφτομαι πως όταν έχεις μια μόνιμη και μακροχρόνια δικτυακή παρουσία με το ίδιο ψευδώνυμο, δεν έχει καμία διαφορά από το να γράφεις με ονοματεπώνυμο.

Θα προτιμούσα να διατηρώ το BlogSpace με το πραγματικό μου όνομα, ούτως η άλλως στο προφίλ μου εκεί υπάρχει από καιρό η φωτογραφία της φάτσας μου.

Το magicasland όμως, ξεκίνησε ως ένα πολύ προσωπικό Blog. Υπήρχαν πράγματα εδώ μέσα, που αφορούσαν πολύ προσωπικές μου στιγμές και σκέψεις (”big brother κατάσταση” το αποκάλεσε ο Νικόλας τις προάλλες, πιθανόν να έχει δίκιο, αλλά ας πρόσεχε). Υπήρχαν πολλές αλήθειες γραμμένες εδώ μέσα για να μπορούν να σταθούν με πραγματικό ονοματεπώνυμο. Ακόμα κι έτσι, με την υπογραφή “magica” βρέθηκαν άτομα που αποκρυπτογράφησαν τις λέξεις. Ακόμα κι έτσι, με την υπογραφή “magica” οι λέξεις έπαψαν να είναι ανώνυμες για ορισμένους αναγνώστες του magicasland άσχετα κι αν δε το θέλησα ποτέ αυτό.

Μετά από μια αρκετά δυσάρεστη κατάσταση που δεν αφορά κανέναν σας(πες μου μέχρι που μπορείς να φτάσεις για όσα αγαπάς; δεν υπάρχουν όρια…), αποφάσισα την (e)αυτοδιαγραφή. Άρχισα να κομματιάζω το blog μου, να μεταφέρω προσωπικά μου κείμενα και ποίηματα αλλού, να τα εξαφανίζω από εδώ. Η μεταφορά αυτή έγινε γιατί δεν ήθελα πλέον να τα διαβάζουν συγκεκριμένα άτομα(δηλαδή τώρα πόσα blog έχεις; ποτέ δε θα μάθεις αληθινά).

Ταυτόχρονα δημιούργησα και το blog του BlogSpace για να γράφω τα πιο “τεχνικά θέματα”. To magicasland ρημάχτηκε με αυτές τις αποφάσεις, τα κείμενα που μετέφερα ήταν πάρα πολλά, όμως δε γινόταν διαφορετικά.

Θεωρώ πολύ πιθανόν, όλα αυτα τα βήματα να με οδηγήσουν σε λίγο καιρό σε μια πιο επώνυμη κατάσταση. Ούτως η άλλως εχθρούς δεν είχα ποτέ στη ζωή μου κι ούτε έχω κάνει κάτι μεμπτό για να φοβάμαι μην αποκαλυφθεί (κάτι troll με τριγυρνάνε μόνο αλλά τα θεωρώ ανάξια λόγου και δε δίνω σημασία όσο και να κοπανιούνται).

Επιστρέφουμε λοιπόν στο αρχικό ερώτημα

Επωνυμία ή ανωνυμία; Τι είναι καλύτερο και σε ποιές περιπτώσεις;

Επωνυμία για να είναι η γραφή σου περισότερο υπεύθυνη.

Επωνυμία όταν μέσα από τη δικτυακή σου δράση μπορούν να φανούν οι ικανότητες σου. Ούτως η άλλως, κάποια στιγμή θα αναγκαστείς να αποκαλυφθείς.

Ανωνυμία όταν γράφεις για πολύ προσωπικές σου καταστάσεις τις οποίες δε θέλεις ποτέ να τις διαβάσουν ορισμένα άτομα.

Ανωνυμία όταν γράφεις για προσωπικές καταστάσεις που μπορεί να επιδράσουν αρνητικά στην πραγματική σου ζωή και στην εργασία σου.

Ανωνυμία όταν προσβάλεις και συκοφαντείς τρίτα πρόσωπα ή όταν διακινείς παράνομο υλικό. Ίσα ρε μάγκα, αν έχεις τα κότσια γράψε με το όνομα σου. Η δημοκρατία με τη μαλακία έχει τεράστια διαφορά. Σε άλλες χώρες πολεμάνε γι’αυτήν την έρμη την ελευθερία του λόγου και εσύ πατάς στον τάφο της με τις πράξεις σου.

Γράφε υπεύθυνα κάθε σου λέξη, είτε το κάνεις επώνυμα, είτε το κάνεις με ψευδώνυμο.

Δημοσιεύτηκε από τη magica στις 4.05.2007 | Κατηγορία: Γενικά

13 σχόλια στο “Blogs:Επώνυμα ή ανώνυμα”

  • Κι εγώ ξεκίνησα ανώνυμα στην πορεία όμως συνειδητοποίησα ότι η επωνυμία σε προφυλάσσει από πολλές κακοτοπιές. Νομίζω πως οι πιο προσωπικές μας στιγμές όταν βγαίνουν στο διαδίκτυο είναι δύσκολο να κρατηθούν ως τέτοιες, διότι όπως λες δεν μπορείς να μείνεις για πάντα ανώνυμος. Στραβού διαβόλου κάποιος μπορεί να σε αναγνωρίσει. Επειτα ούτως ή άλλως θα γίνουν αντικείμενο είτε καλοπροαίρετων είτε κακόβουλων και θα πάψουν έτσι να είναι προσωπικές, αφού εκτίθενται σε δημόσια θέα. Προσωπικά κράτησα μεν το coolplatanos με το οποίο ξεκίνησα, αλλά στο blog μου ο καθένας μπορεί να βρει πλήρη στοιχεία για μένα και θεωρώ ότι έτσι και εγώ είμαι πιο προσεκτική (κυρίως σε ό,τι θα αφορούσε τρίτους στους οποίους θα αναφερόμουν και όχι τόσο στα δικά μου, διότι επίσης δεν έχω κάτι ιδιαίτερο να κρύψω) και οι άλλοι νιώθουν καλύτερα όταν έχουν να κάνουν με κάποιο υπαρκτό πρόσωπο. Οταν είχα διαβάσει σε ένα αγγλόφωνο site δέκα κανόνες για τον καλό blogger υποστήριζε ότι είναι καλύτερα να βγαίνεις επώνυμα. Δημιουργείς έτσι μεγαλύτερη αξιοπιστία και εμπιστοσύνη σε όποιον σε διαβάζει. Αυτό το βλέπω και από το πώς νιώθω προσωπικά απέναντι σε ανώνυμους. Μπορεί π.χ. να μου αρέσουν αυτά που γράφουν ή μπορεί να εγκρίνω κάποιες διαμαρτυρίες τους, αλλά κρατώ πάντα και μία πισινή για το ποιος μπορεί να βρίσκεται από πίσω. Εσύ πάντως ουσιαστικά δεν είσαι ανώνυμη, άσχετα με το ψευδώνυμο.


  • Προσυπογράφω, με την παρατήρηση ότι είναι τρίλλημμα κι όχι δίλημμα (δεν νοείται ανώνυμο blogging παρά μόνο ανώνυμα σχόλια). Το ψευδώνυμο είναι μιά ταυτότητα κι αυτή, και η επιλογή του βαθμού σύνδεσής του με την “πραγματική” (true names, που λέει κι ο Vernor Vinge) είναι αποκλειστικό προνόμιο του γράφοντος (χώρια που προστατεύεται νομικά).


  • coolplatanos γενικότερα… εξαρτάται…
    Δεν δημιουργούν όλοι Blog για τους ίδιους λόγους. Αν με ρωτήσεις ποια blog είναι τα καλύτερα, θα σου πω ότι δε ξέρω. Άλλοι θέλουν να διαβάζουν προσωπικά blog, άλλοι αναζητούν ποίηση και λογοτεχνία, άλλοι ψάχνουν κοινωνική δράση και πολιτική, άλλοι αθλητισμό, άλλοι τεχνολογία κλπ κλπ.
    Δε πιστεύω δηλαδή ότι το Α είναι πιο καλό από το Β. Εξαρτάται από το τι θέλει να διαβάσει ο καθένας κάθε στιγμή.
    Υπάρχουν πάρα πολλά blogs που κανένα ρόλο δε θα έπαιζε αν οι ιδιοκτήτες τους έγραφαν με επώνυμο ή με ψευδώνυμο.

    Όταν ξεκίνησα με to magicasland ξεκίνησα για άλλους λόγους με άλλους σκοπούς και με διαφορετική γραφή. Ήταν το καταφύγιο μου.

    Στην πορεία όμως διάφορα πράγματα ανατράπηκαν κι άλλα τόσα δημιουργήθηκαν. Η ανάγκη να βγω με κανονικό όνομα γίνεται συνεχώς πιο πιεστική. Τότε, στις αρχές δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος για να σκεφτώ κάτι τέτοιο. Ούτως ή άλλως τα ποιήματα μου πάλι με ψευδώνυμο θα τα γράφω :P
    Οπότε ουσιαστικά βασικό ρόλο παίζει το ύφος και η θεματολογία του blog, αυτή είναι που συνήθως καθορίζει την επιλογή της επωνυμίας ή της ψευδωνυμίας όπως πολύ σωστά με διόρθωσε ο Oneiros


  • Υπάρχει και μια άλλη άποψη, αγαπητή magica. Εγώ προτίμησα το ψευδώνυμο όχι για να κρύψω την ταυτότητά μου, αλλά επειδή ανέκαθεν μου άρεσε να δημιουργώ καλλιτεχνικά ψευδώνυμα για να εκφράσω δευτερεύουσες πλευρές του εαυτού μου.
    Κι αν ήταν λογικά και χρηστικά εφικτό, θα δημιουργούσα και δεύτερο και τρίτο ίσως ψευδώνυμο.
    Άλλωστε, έτσι δεν εξηγούνται και τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα των πρωτο-δευτερο-τριτοκλασάτων τραγουδιστών κλπ καλλιτεχνών;


  • Sadmanivo για την άλλη άποψη που αναφέρεις συμφωνώ, αρκεί να μην ταυτιστείς με την περσόνα και χάσεις τη μπάλα μακροπρόθεσμα.

    για τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα διαφωνώ, συνήθως έχουν άσχημα κανονικά ονόματα και τους τα αλλάζουν οι manager :P


  • καλησπέραα ή μαλλον καλημέραα:)

    αρκεί να δημοσιοποιεί κάποια, κάποιος πριν απ όλα. Να δημοσιοποιεί, γιατι δημοσιοποόντας παράγεται η κριτική του όποιου θέματος. όπως γράφεται και σ άλλα σχόλια, η αρχή συνήθως είναι με την ανωνυμία. Αλλά την ανωνυμία την χρειαζόμαστε και για τις περιπτώσεις που δεν θέλει κάποια κάποιος να φανεί το δημόσιο ξεδίπλωμα που κάνει.
    Και το ξεδίπλωμα του εαυτού μπορεί να παραχθεί μόνο δημόσια. Για φανταστείτε αυτοί που από επάγγελμα γράφουν επώνυμα, αν θα έγραφαν και ανώνυμα, θα υποστήριζαν τα ίδια με αυτά των επώνυμων γραφτών τους? Επίσης, οι εργαζόμενοι που δεν θα τολμούσαν να δημοσιοποιήσουν και να ανταλλάξουν πληροφορία άν δεν καλυπτόντουσαν πίσω απο την ανωνυμία.

    όποτε λέω, ας είναι όπως κι άν, ανώνυμα, επώνυμα και από διάδραση ξερουμε, και μπορούμε να καταλάβουμε και να σεβόμαστε τους λόγους.
    Η πιο σημαντική πηγή είναι η αβίαστη απροσκλητη δημοσιοποίηση απόψεων.


  • Σε όλα τα πράγματα, ανέκαθεν, υπήρχε η καλή και η κακή χρήση.
    στο χέρι του καθένα είναι το πως θα χρησιμοποιήσει την ανωνυμία/ψευδωνυμία του…


  • Η ανωνυμία αμέσως κάνει κάποιον να προσπαθήσει περισσότερο να πείσει γι’ αυτά που λέει. Εγώ π.χ. θα πάρω τα λόγια κάποιου blogger που βγαίνει με ονοματεπώνυμο πιο σοβαρά από τα λόγια κάποιου που έχει απλώς ένα nickname.

    Tη διαφορά όμως μπορεί να την κάνει ο blogger αν έχει μια πιο “συνολική παρουσία”. Τι εννοώ: Όταν ξέρω ότι το nickname “abcde” δεν έχει μόνο ένα blog, αλλά με το ίδιο nick έχει και ένα λογαριασμό στο Flickr όπου βλέπω τις φωτογραφίες του, ένα ΙΜ λογαριασμό όπου μπορούμε να κάνουμε chat, ένα last.fm λογαριασμό όπου μπορώ να δω τι μουσική γουστάρει και συμμετέχει σε 3-4 forum (πάντα με το ίδιο nick) - αυτός ο άνθρωπος αυτόματα έχει φτιάξει ένα χαρακτήρα, μια δικτυακή persona με την οποία μπορεί να γίνει πιστευτός.

    Από εκεί και πέρα, αν μιλάμε για στοχευμένο blog π.χ. σε επαγγελματικά θέματα, τότε ο blogger *δεν μπορεί* παρά να βγαίνει με ονοματεπώνυμο.


  • Gravatar Icon

    passer by

    Αν ο μπλόγκερ δεν είναι ήδη επώνυμος, δεν έχει νόημα να βάλει το όνομά του, μόνο προβλήματα στον εαυτό του θα προκαλούσε.

    Εκτός φυσικά αν είναι ανάγκη για λόγους copyright (αν το κάνει επαγγελματικά) ή χρησιμοποιεί το μπλογκ για να προβάλλει και να προωθήσει μια συγκεκριμένη θέση, οπότε η επωνυμία προσθέτει βάρος.

    Από την άλλη, ο επώνυμος μπλόγκερ θα πρέπει να δίνει διπλή μάχη για να προωθήσει τις ιδέες του, επειδή όλοι θα του καταλογίζουν ατζέντα και θα τον κρίνουν με βάση τη συμπάθεια ή την αντιπάθεια προς το πρόσωπό του, το επάγγελμα ή τον πολιτικό χώρο του κι όχι με βάση αυτά που λέει.

    Επίσης, θα πρέπει να υπογράψει και σε όλες τις άλλες περιπτωσεις. Δεν μπορεί να έχω μπλογκ ως Ταδε Ταδοπούλου και να σχολιάζω ανώνυμα ή να ανεβάζω σελίδες ή ό,τι άλλο ή να κινούμαι στα φόρουμ ως passer by!

    Εχω μιλήσει σε γνωστούς για το μπλογκ μου. Ετσι, μπορεί αυτοί που ξέρουν ποια είμαι να είναι περισσότεροι απ’όσους υπολογίζω, αλλά μέχρι στιγμής τολμάω να γράψω κάτι κακό για πρώην εργοδοσίες (για τα κοινωνικοπολιτικά δε με νοιάζει, τα λεω και ευθέως και πάντα σε λάθος αυτιά :Ρ )

    Αν κοτσάρω το -παντελώς άγνωστο-ονοματάκι μου από κάτω, οι μόνοι που θα ωφεληθούν θα είναι οι κουτσομπόληδες (με την πολύ κακή έννοια) των διάφορων χώρων από τους οποίους έχω περάσει.


  • υ.γ. (καλά… μετά από ώρες…) Αγαπητή μου, πήρα το θάρρος να βουτήξω το post σου για τη φαλαινοθηρία και να το ανεβάσω και στο δικό μου (με αναφορές κ’ links προς εσένα, εννοείται) αλλά με την altsheimer που με δέρνει ξέχασα να σε ενημερώσω. Βέβαια ήμουν σίγουρος ότι δεν θα υπήρχε πρόβλημα, αλλά ε, καλό είναι να μην ζω μόνο στην καρακοσμάρα μου, έτσι δεν είναι; Καλημέρα :)


  • Το σκέφτηκα κι εγώ πολύ όταν ξεκίνησα, αλλά λόγω ευαισθησίας του θέματος και λόγω του ότι ήταν δεδομένο ότι θα μου δηιμουργήσει προβλήματα διαφόρων ειδών, είπα να το κάνω ανώνυμο και να το αφήσω με ένα μικρό επώνυμο κομμάτι, το μικρό μου όνομα, γιατί θέλω να ακούγεται πιο οικείο και θέλω κάποιοι να καταλάβουν. Αυτό επειδή έχει σκοπό συγκεκριμένο το μπλογκ όμως.

    Αν δεν έχει, αν είναι απλά ένας τόπος κατάθεσης ψυχικής, δεν υπάρχει λόγος για μένα, είτε επειδή είναι καλλιτεχνική περσόνα είτε οτιδήποτε άλλο..

    Πάντως ξεκίνησα δεύτερο μπλογκ, πιο προσωπικό, κι επειδή χρησιμοποιώ το ίδιο όνομα το Queerdοm, νιώθω ότι τώρα πρέπει να σταθώ στο “ύψος” το δικό του.


  • Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι ανώνυμος δεν είναι κανένας. Όταν μπορείς μέσω προγραμμάτων -δωρεάν εγγραφής- να δεις ποιοι σε επισκέπτονται και με τι συχνότητα, για ποια ανωνυμία μιλάμε;

    Από την άλλη θεωρώ ότι κανείς δεν είναι ανώνυμος όταν έχει τακτική επαφή με κάποιον. Τι σημασία έχει δεν ξέρω ποιος είναι ο κάθε ένας όταν καθημερινά μοιραζόμαστε τόσες ιδέες και τόσες σκέψεις;

    Μείνε ανώνυμη, λέω εγώ. Για μένα θα είσαι επώνυμη, εφόσον κρίνω τις σκέψεις και τις προτάσεις σου. Ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας.


  • porcupine θέλει αρκετή σκέψη η επωνυμία όταν μπλέκει με επαγγελματικά και προσωπικά γι’αυτό δε το έχω αποφασίσει ακόμα :)

    passer by ο κύριος λόγος που το σκέφτομαι είναι το blogspace και η ανάπτυξη του μακροπρόθεσμα

    Sadmanivo καλημέρα :P κάτσε να ξυπνήσω και να οργανωθώ λίγο, χρωστάω συνδέσμους σε διάφορα blog που συμμετέχουν στην προώθηση

    Queerdom το δικό σου blog καλό είναι να παραμείνει ανώνυμο για να μη σου προκαλέσει προβλήματα in real life. Στην Ελλάδα ζούμε.

    δείμο θες να σου πω κάτι να γελάσεις;
    στα χρόνια που ασχολούμαι με το νετ, έχω κάνει διάφορους φίλους, τις περισότερες φορές χρησιμοποιώ τα nick τους όταν μιλάμε και ακόμα περισότερες ξεχνάω τα κανονικά τους ονόματα. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, για εμένα ένα σταθερό nick έχει μεγαλύτερη αξία και μου είναι περισσότερο οικείο. Για παράδειγμα ο cordis είναι ο cordis και ο mrpc είναι ο mrpc, τελεία και παύλα. Δε χρησιμοποιώ ποτέ τα ονόματα τους. Δίνω σημασία στην ιστορία ενός nick.
    Όταν ξεκίνησα με τα blogs δε χρησιμοποίησα το κανονικό μου nick που ήταν γνωστό δικτυακά γιατί το σεβόμουν και δεν ήθελα να το συνδέσω με ένα τόσο προσωπικό blog (γιατί στις αρχές ήταν πολύ προσωπικό το magicasland), έτσι δημιουργήθηκε το magica. Αυτή τη στιγμή τα αγαπάω και τα δύο, αλλά είμαι περισσότερο δεμένη με το Magica πλέον.
    Δε θα ήθελα ξαφνικά να αρχίσουν να μου απευθύνονται με το κανονικό μου όνομα, με ξενίζει :P


Trackbacks

Link for trackback:

Αφήστε ένα σχόλιο