Η επίσκεψη μας στις Βρυξέλλες, ήταν μια ευκαιρία που ως πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης πιθανότατα δε θα είχα στη ζωή μου, μια και δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με το χώρο της πολιτικής.

Έγινε πραγματικότητα, χάρη στην πρόσκληση του κύριου Λαμπρινίδη και της κυρίας Ματσούκα, μια ευκαιρία που θα επιθυμούσα να έχουν κι άλλα άτομα στο μέλλον. Πλέον γνωρίζουμε πως αυτή είναι μια δυνατότητα που υπάρχει, ασχέτως με το πως την εκμεταλλεύονται οι διάφοροι Ευρωβουλευτές μας. Και θα ήταν πραγματικά ενδιαφέρον να μαθαίναμε ποιοί άλλοι έχουν λάβει πρόσκληση επίσκεψης τα τελευταία χρόνια.

Παρόλο που αρκετές κακές γλώσσες θα το επιθυμούσαν να ήταν διαφορετικά, δυστυχώς για αυτούς πρέπει να αποδεχτούν πως η συγκεκριμένη επίσκεψη δεν είχε συγκεκριμένο πολιτικό χρώμα, μια και οι καλεσμένοι ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Κι αυτό είναι προς τιμήν των δύο Ευρωβουλευτών μας.

Φυσικά όσοι επιμένουν για το αντίθετο και συνεχίζουν να έχουν όρεξη για γκρίνια λόγω πολιτικών πεποιθήσεων και εγκεφαλικού κολλήματος μπορούν να ζητήσουν από τους ευρωβουλευτές του κόμματος τους να οργανώσουν ένα ανάλογο ταξίδι.  Κάθε ευρωβουλευτής έχει το δικαίωμα να επιλέξει τους καλεσμένους του (yeap! σπόντα είναι - για ψάξτε λιγάκι…).

Σε πρώτη φάση είχα στο μυαλό μου να σας μεταφέρω όσα ειπώθηκαν στις συναντήσεις που είχαμε στις Βρυξέλλες, όμως δε ξέρω πόσο χρήσιμο θα ήταν αυτό, μια και γνωρίζω πως προσεχώς θα δημοσιευτούν video από τις συνομιλίες, οπότε και θα μπορούμε να συζητήσουμε καλύτερα επί του θέματος.

Η αλήθεια είναι πως όλοι περιμέναμε να κυλήσει διαφορετικά αυτό το τριήμερο και να σας προσφέρουμε πλήρη ενημέρωση καθημερινά, όμως κάτι τέτοιο στάθηκε αδύνατο μια και δεν είχαμε πρόσβαση στο διαδίκτυο. Φαντάζομαι πως αυτό, είναι κάτι που πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα στο μέλλον όσοι αποφασίζουν να διοργανώσουν οτιδήποτε αφορά bloggers.

Προσπαθούμε όλοι να οργανώσουμε το υλικό και τις σκέψεις μας για να σας μεταφέρουμε το κλίμα της διημερίδας όσο το δυνατόν καλύτερα. Και γνωρίζω πως για αρκετούς, αυτό δεν είναι τόσο εύκολο μια και ένα μεγάλο ποσοστό των συνταξιδιωτών μου προσπαθεί να συνέλθει από την ίωση που φέραμε μαζί μας ως αναμνηστικό.

Η πολιτική στις Βρυξέλλες κινείται με διαφορετικούς ρυθμούς. Και ίσως θα ήταν καλό να ξεφεύγαμε κάποιες στιγμές από την άθλια πολιτική των τηλεπαραθύρων των ελληνικών καναλιών, για να δώσουμε περισσότερη σημασία στα δρώμενα των Βρυξελλών. Είτε το θέλουμε είτε όχι τα πιο σημαντικά θέματα που επηρεάζουν τις ζωές μας εξετάζονται και αποφασίζονται εκεί.
Δεν έχω καμία διάθεση να το παίξω γνώστης, δεν είμαι άλλωστε, οπότε δεν έχω κανένα πρόβλημα να αναφέρω πως από όλους τους Έλληνες που συμμετέχουν με κάποιο τρόπο στο Ευρωκοινοβούλιο γνώριζα μόνο τον κύριο Δήμα κι αυτό εξαιτίας του τομέα που έχει αναλάβει.

Έγραψε ο Νίκος Δρανδάκης, πως το μεγάλο του κέρδος ήταν ο ίδιος ο Σ. Λαμπρινίδης και θα συμφωνήσω μαζί του. Προσπάθησε, και θεωρώ πως τα κατάφερε, να μας εξηγήσει με πολύ απλή γλώσσα τον τρόπο που κινούνται οι ευρωβουλευτές στις Βρυξέλλες ώστε να πετύχουν όλα όσα θέλουν για τις χώρες τους. Και ίσως να ανεβήκαμε στις Βρυξέλλες για συγκεκριμένο λόγο, όμως πραγματικά αυτό που τριγύριζε στο μυαλό μου κατά τη διάρκεια των συναντήσεων, είναι το πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να ήταν τα πράγματα στην Ελληνική Βουλή, αν απουσιαζε αυτή η ξύλινη γλώσσα και ο δηθενισμός του τίποτα.

Δε το γράφω αυτό με σκοπό να προωθήσω τον κύριο Λαμπρινίδη, το γράφω περισσότερο από μια εσωτερική επιθυμία αλλαγής προσώπων, στάσεων, τάσεων, στυλ και τελικά πολιτικής. Όταν ένας ευρωβουλευτής την ώρα που μιλάει σε μια γλώσσα που δεν γνωρίζω πολύ καλά, είναι περισσότερο κατανοητός από έναν βουλευτή που μιλάει τη μητρική μου γλώσσα τότε πραγματικά κάτι πάει στραβά στη χώρα μου. Ένας καλογραμμένος - καλοπληρωμενος λόγος δε θα μπορέσει ποτέ να καλύψει την απουσία άποψης και στη χώρα μου δεν έχουμε έλλειψη από πληρωμένους γραφιάδες, έχουμε έλλειψη από αυθεντικές απόψεις.

Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχουν όλα αυτά με το θέμα της διημερίδας για την οποία ανεβήκαμε. Ίσως να μην έχουν καμία σχέση, όμως είναι οι σκέψεις που τρέχουν στο μυαλό μου αυτή τη στιγμή και τις οποίες επιθυμώ να καταγράψω.

Ο κ. Λαμπρινίδης μας μίλησε για το χτίσιμο των συμμαχιών και το πόσο δύσκολο είναι να αποκτηθεί η πλειοψηφία εκεί. Με τον Νίκο Δρανδάκη συχνά διαφωνούμε και οι απόψεις μας είναι διαμετρικά αντίθετες κάποιες φορές, όμως η επιστροφή από τις Βρυξέλλες μας άφησε την ίδια γεύση και τους ίδιους προβληματισμούς όπως βλέπω στο κείμενο που δημοσίευσε.

Γράφουν πολλές φορές για το κίνημα των bloggers και διάφορα άλλα γλαφυρά με τα οποία διαφωνούμε συνήθως και δε τα αποδεχόμαστε. Αν το σκεφτούμε όμως καλύτερα, ουσιαστικά αυτό που κάνουμε κι εμείς, είναι να χτίζουμε συμμαχίες στις δύσκολες στιγμές για να μπορέσουμε όλοι μαζί να επέμβουμε ή να προσπαθήσουμε τουλάχιστον. Ίσως τελικά, αυτό που έχουν καταφέρει οι Bloggers σε αντίθεση με τους πολιτικούς είναι το ότι μαθαίνουμε να ακούμε ο ένας τον άλλο μέσα στα πλαίσια του διαλόγου και συζητάμε προσπαθώντας να βρούμε τα κοινά στοιχεία για να προχωρήσουμε λίγο πιο κάτω.

Οι σκέψεις είναι πολλές και σκόρπιες λόγω της ίωσης, οπότε θα επανέλθω με επόμενο Post. Μέχρι τότε μπορείτε να διαβάσετε τις σκέψεις των συνταξιδιωτών μου.

vrypan, nmpardakis, diva, Αθήναιος, g700

(Φαντάζομαι θα υπάρχουν κι άλλα link οπότε θα γίνει κάποιο update αύριο)

Επέστρεψα σήμερα το μεσημέρι στη Θεσσαλονίκη, οπότε προς το παρόν μπορώ απλά να σας δείξω κάποιες φωτογραφίες από τις συναντήσεις που είχαμε στις Βρυξέλλες. Φαντάζομαι πως στις επόμενες ώρες θα δείτε περισσότερο υλικό και από εμένα αλλά και από τους υπόλοιπους bloggers.

Λίγη υπομονή, μια και αρκετοί από εμάς επιστρέψαμε κάπως άρρωστοι και χρειαζόμαστε μερικές  ώρες ξεκούρασης μέχρι να συνέλθουμε και να οργανώσουμε το υλικό που φέραμε μαζί μας.

σας εύχεται καλό καλοκαίρι και σας δηλώνει ευθαρσώς πως κατά την επιστροφή του θα αναζητήσει τα διάφορα άρθρα του ( καθώς και τα άρθρα των υπολοίπων αγνώστων -λέμε τώρα- προς εσάς ιστολόγων ) που υπάρχουν αναδημοσιευμένα στα κατά τόπους, κατα τ’αλλα, εντός, εκτός κι επί ταφτά (you know το ύφασμα) “ενημερωτικά ” ιστολόγια. Τουτέστιν μαζέψτε ότι προλαβαίνετε μέχρι την επιστροφή μου γιατί θα βγάλω το γιαταγάνι κι όποιον πάρει ο χάρος.

Παρακαλείσθε δε να προσκομίσετε αποδεικτικά στοιχεία για τις πολιτικές μου πεποιθήσεις. Ο ευρών το όνομα μου σε συγκεκριμένο κομματικό κατάλογο κερδίζει ολοστρογγυλο κουλούρι Θεσσαλονίκης.

Και τώρα πάω να μαζέψω το υπόλοιπο καραβάνι μια και μάλλον ξεκινάω πρώτη το ταξίδι προς τις Βρυξέλλες.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μου εις τας Βρυξέλλας θα επισκεφτώ όλες τις πέριξ μπυραρίες μαζί με τους υπόλοιπους συνιστολόγους (και μη - να μην ξεχνιόμαστε ε;), μια και ουδείς από εμάς δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ του για την εξέλιξη του διαδικτύου, τη νομοθεσία, την ελευθερία της εκφρασης και τους διάφορους μπλογκονόμους που διαφημίζονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα τελευταία έτη.

Όπως καταλαβαίνετε, πάω να φάω τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της οποίας δεν είμαι πολίτης και για την οποία δίνετε φράγκα μόνο εσείς για να τα τρώω εγώ.

Υ.Γ. Υπόσχομαι δε, πως την επόμενη φορά που θα συλλάβουν έναν από εσάς, εγώ θα σφυρίζω αδιάφορα και θα γράφω για την αναπαραγωγή των ουρακοτάγκων μαζί με τους υπόλοιπους άγνωστους blogger με τους οποίους θα συνταξιδέψω σήμερα

Photo by mario

Έχει ήδη γίνει γνωστό από διάφορους bloggers (και μη) πως την Κυριακή το πρωί ταξιδεύουμε με προορισμό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, ύστερα από τη σχετική πρόσκληση που λάβαμε από δύο Έλληνες Ευρωβουλευτές.

Το ταξίδι, γίνεται πραγματικότητα λόγω της πρωτοβουλίας του κ. Σταύρου Λαμπρινίδη και της κ. Μαίρης Ματσούκα. Ο σκοπός του ταξιδιού αυτού, είναι η συμμετοχή μας σε μια συνάντηση που έχει ως θέμα την “Προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δικαιωμάτων του καταναλωτή στην Ε.Ε. στην εποχή του Ίντερνετ “, καθώς και η παρακολούθηση της συνεδρίασης της Επιτροπής Ελευθεριών σχετικά με την “επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και την προστασία των καταναλωτών”.

Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα περιλαμβάνεται επίσης συνάντηση με εκπροσώπους των γραφείων των Επιτρόπων κ. Σταύρο Δήμα (Περιβάλλον), κ. J. Barrot (Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις) και κ. McGreevy (Εσωτερική Aγορά).

Δυστυχώς έλαβα την πρόσκληση μου κάπως καθυστερημένα (η παλιά γνωστή διαφήμιση “καλύτερα να μασάς” βρήκε την απόλυτη εφαρμογή της) και μέχρι τώρα ήμουν στο τρέξιμο για να βγάλω νέα ταυτότητα ώστε να μπορέσω να ταξιδέψω, οπότε δε προλαβαίνω να συγκεντρώσω δικά σας ερωτήματα και απόψεις αυτή τη στιγμή. Όμως φαντάζομαι πως αυτό το κενό ήδη έχει καλυφθεί από άλλους φίλους bloggers που θα ταξιδέψουν για Βρυξέλλες (ασχέτως κι αν κανείς από εσάς δε φάνηκε να ενδιαφέρετε).

Η λίστα των ατόμων που θα ταξιδέψουν μαζί μου είναι αρκετά μεγάλη (περίπου 40-50 άτομα αν δε κάνω λάθος) και στην πλειοψηφία τους είναι bloggers που οι περισσότεροι (φαντάζομαι) γνωρίζετε.

Αυτά προς το παρόν, δεν έχω να γράψω κάτι άλλο σχετικά. (Εχμμμ δηλαδή έχω αλλά προσπαθω να διατηρήσω μια σχετική σοβαρότητα εις το ιστολόγιον τούτο) (λολ) (δόξα να έχει ο Αλλάχ έχουμε και το plurk) (και το twitter) (και το…)

Μέσα σε τέσσερα Δελτα περιγράφεται ουσιαστικά όλο αυτό που κατά καιρούς συζητάμε, όλα αυτα που κατά καιρούς απαιτούμε, πότε μέσα από ένα ιστολόγιο και πότε μέσα από κάποιο άλλο. Τίποτα άγνωστο, τίποτα περίεργο, αναμενόμενη κίνηση θα έλεγα. Δε χρειάστηκε και ιδιαίτερη σκέψη πριν να υπογράψω και ενώσω τη “γραπτή φωνή” μου μαζί τους.  Ακόμα και ο τρίτος πληθυντικός μου μοιάζει αστείος στο “τους”, είναι “μας”, δικά μας…

Και δε τα ζητάμε, τα απαιτούμε…

Ο Δημόσιος Τομέας (κρατικοί οργανισμοί, ΟΤΑ, ρυθμιστικές αρχές) σήμερα συλλέγει, παράγει, αναπαράγει και μεταδίδει ένα μεγάλο εύρος από πληροφορίες σε πολλούς τομείς της δημόσιας κοινωνικής, οικονομικής, μορφωτικής δραστηριότητας.  Ο τεράστιος όγκος των δεδομένων αυτών, κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, είτε δεν είναι προσβάσιμος από τους πολίτες, είτε διατίθεται με τρόπους που δεν ευνοούν ή εμποδίζουν την επεξεργασία του.

Η πρωτοβουλία 4Δ (Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα) φιλοδοξεί να αναδείξει την αναγκαιότητα παροχής από τους Δημόσιους φορείς πλήρους πρόσβασης στα δεδομένα που διαθέτουν και να κινητοποιήσει πολίτες και πολιτικό προσωπικό για την επίτευξη αυτού του σκοπού.

Τέτοια δεδομένα ενδεικτικά είναι:

• Ισχύοντες νόμοι και εγκύκλιοι
• Δημόσιες Δαπάνες (στενός και ευρύτερος δημόσιος τομέας, ΟΤΑ)
• Πηγές Δημόσιων Εσόδων
• Στοιχεία Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας
• Στοιχεία παραβατικότητας / εγκληματικότητας
• Εκπαιδευτικά δεδομένα (συμμετοχή στα επίπεδα της εκπαίδευσης, απόφοιτοι ανά κλάδο, διδακτικές ώρες ανά σχολείο, στατιστικά μαθητικής απόδοσης)
• Πρωτογενή ερευνητικά δεδομένα από έρευνες που διενεργούν Πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα του ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς επίσης και από εκείνες που διεξάγουν εταιρίες δημοσκοπήσεων για λογαριασμό του δημοσίου.
• Στοιχεία για την δικαστική λειτουργία (αριθμός δικών, αναβολές, χρόνος μέχρι την τελεσιδικία, καταδικές-προς-αθωώσεις, αδικήματα, προφυλακίσεις, αναστολές)
• Στοιχεία σχετιζόμενα με την δημόσια υγεία (εισαγωγές, ασθένειες, πληρότητες κοινών κλινών και κλινών εντατικής θεραπείας, θνησιμότητες, διαμεταγωγές, κλήσεις ΕΚΑΒ, χρόνοι απόκρισης κλπ)
• Στοιχεία σχετικά με τις πυρκαγιές
• Φωτογραφικά ή άλλα ιστορικά αρχεία τα οποία μπορούν να διατεθούν στο κοινό χωρίς περιορισμούς copyright.

Η διαθεσιμότητα των δεδομένων για πρόσβαση και επεξεργασία από τον καθένα, δεν είναι μόνο ζήτημα αρχής, αλλά συνεπάγεται σημαντικότατες ωφέλειες:

• Απαντάται με αποτελεσματικό τρόπο το αίτημα για Διαφάνεια το οποίο αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημοκρατίας
• Διευκολύνεται και προάγεται η Έρευνα
• Δημουργούνται συνθήκες για την ανάπτυξη της Καινοτομίας και την δημιουργία υπηρεσιών που απαντούν στις ανάγκες των πολιτών
• Διευκολύνεται ο έλεγχος της εξουσίας από τους πολίτες και αρχίζει να παράγεται πολιτική “από-τα-κάτω” (grassroots)

Η ευρωπαϊκή ένωση με την οδηγία της 2003/98/EC προτρέπει τα κράτη-μέλη να εργαστούν προς την κατεύθυνση αυτή, και ήδη η Βρετανία δίνει το παράδειγμα με ενδιαφέρουσες κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Οδηγία:

Οι πληροφορίες του Δημόσιου Τομέα είναι ένα σημαντικό πρωτεύον υλικό για προϊόντα και υπηρεσίες ψηφιακού περιεχομένου και θα γίνει ακόμη πιο σημαντικό με τη σταδιακή ανάπτυξη ασύρματων υπηρεσιών περιεχομένου. Mε την ελεύθερη διάθεση και επαναχρησιμοποίηση των Δημόσιων Δεδομένων θα έχουμε πολύ μεγάλες δυνατότητες οι οποίες -μεταξύ άλλων- θα επιτρέψουν στις Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να εκμεταλλευθούν αυτές τις δυνατότητες, και να συμβάλουν σε μεγαλύτερη οικονομική πρόοδο και δημιουργία θέσεων εργασίας.

Για την Ελλάδα, ειδικά σήμερα που βρίσκονται σε εξέλιξη τα έργα του προγράμματος “Κοινωνία της Πληροφορίας” για τον εκσυχρονισμό της πληροφορικής υποδομής των δημοσίων φορέων, το αίτημα για την προσβασιμότητα και δυνατότητα επεξεργασίας και επαναχρησιμοποίησης των Δημόσιων δεδομένων από τους πολίτες, είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Σας καλούμε να συνδράμετε τον στόχο αυτό με κάθε πρόσφορο τρόπο, ώστε να γίνουν τα Δημόσια Δεδομένα πραγματικά Δικά μας Δεδομένα. Υπογράψτε την καμπάνια στην αντίστοιχη σελίδα.

ΥΓ: Οι bloggers που υποστηρίζουν την ιδέα του αιτήματος μπορούν ελεύθερα να αναδημοσιεύσουν το παραπάνω κείμενο

Το κακό της Δημοκρατίας είναι πως επιτρέπεται κάθε άποψη, ακόμη κι αυτή που είναι κατά της Δημοκρατίας και υπέρ της Μοναρχίας.

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που έμαθα για τη Γιορτή των Βασιλικών στο Βίτσι. Την έμαθα με περίεργο τρόπο ακολουθώντας τα τεράστια ίχνη στο δρόμο. Ιχνη μισητά, με συνθήματα επίσης ανατριχιαστικά. Ίχνη που ξαναζωγραφίζονται κάθε χρόνο σε πολλά χιλιόμετρα του εθνικού οδικού δικτύου. Συνθήματα που ζητωκραυγάζουν υπέρ του στρατού και του βασιλιά ανά 500-1000 μέτρα στη διαδρομή Καστοριά - Βίτσι.

Και σε αυτή τη γιορτή συμμετέχουν ιερείς και πολιτικοί του σήμερα. Και σε αυτή τη γιορτή Χρυσαυγιτών, έστειλε στεφάνι ακόμα και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

Στη συνέχεια ακολούθησαν διάφοροι ξυλοδαρμοί στο Ξινό Νερό, αλλά φαντάζομαι πως αυτά περνάνε στα ψιλά γράμματα.

Του χρόνου ξανά…