Το χαμένο φθινόπωρο

Μου έλεγε μια φίλη από την Ισπανία τις προάλλες, πόσο πολύ την εντυπωσίασε το ότι ευχόμαστε καλό χειμώνα στο τέλος του καλοκαιριού, παρακάμπτοντας έτσι μια ολόκληρη εποχή. Της απάντησα αυθόρμητα πως φταίει το ότι μας έχει ξεχάσει το φθινόπωρο. Πάνε πολλά χρόνια από τότε που θυμάμαι κανονικό φθινόπωρο. Πέρσι για παράδειγμα έκανα ακόμα μπάνιο στη θάλασσα τον Οκτώβριο.

photo by kat

Φαίνεται όμως, πως η κυρά των εποχών αποφάσισε φέτος να μας κάνει έκπληξη και μας έφερε έναν φίλο από τα παλιά. Εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μας με το που μπήκε ο Σεπτέμβρης, προτού προλάβουν οι νοικο-κυράδες να βγάλουν τα χειμωνιάτικα από τα πατάρια και τα μπαούλα τους.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Η ελευθερία του λόγου τιμωρείται στην κυβέρνηση της χώρας

Αν έχω καταλάβει ένα πράγμα το τελευταίο διάστημα, είναι πως όποιος έχει τα αρχίδια (γίνε κόσμια πανάθεμα σε) το θάρρος να πει τα πράγματα με το όνομα τους διώκεται στην χώρα αυτή.

Φυσικά δε ξέρω αν η κυβέρνηση έχει καταλάβει πως στον κόσμο αρέσουν οι πολιτικοί που έχουν τα αρχίδια ( ντροπή!) το θάρρος να εκφράσουν δημόσια τις πραγματικές τους σκέψεις.

Προσωπικά πολύ το γουστάρω αυτό το αντάρτικο, αν συνεχίσουμε έτσι, ίσως καταφέρουμε να αλλάξουμε πολλά πράγματα σε αυτή τη χώρα.

Αυτές τις κοινές γραμμές για τα μάτια του κόσμου ποτέ μου δεν τις συμπάθησα. Τα σκουπίδια συνεχίζουν να υπάρχουν κάτω από το χαλί όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να τα κρύψουν.

Όσο για το αν ο κόσμος πρέπει να ψηφίζει άτομο η κόμμα, πάμε κατα διαόλου γιατί επικρατεί το δεύτερο. (Αν και κατ’ εμέ κάλλιο να μου κοπεί το χέρι παρά να ψηφίσω τον Ψωμιάδη-προσέξτε το-ξαναπάμε άλλη μια γιατί υπάρχουν και πολιτικοί με νοητική στέρηση τριγύρω-λέω κάλλιο να μου κοπεί το χέρι παρά να ψηφίσω Ψωμιάδη και όχι κάλλιο να μου κοπεί το χέρι παρά να ψηφίσω το κόμμα του Ψωμιάδη.)

*τάδε έφη το γαλαζοπράσινο παιδί με τις χρυσοκόκκινες βούλες

Έχει καταντήσει αηδία το θέμα των διατροφικών σκανδάλων

Βαρέθηκα να διαβάζω για κατασχέσεις τροφίμων, πλέον γίνεται σε καθημερινή σχεδόν βάση. Κι αναρωτιέμαι πραγματικά σε πόσα είδη που φτάνουν στο τραπέζι μας δεν έχει γίνει δειγματολογικός έλεγχος. Αναρωτιέμαι σε πόσα είδη το δείγμα έτυχε να είναι καθαρό και πόσα έχουν περάσει απαρατήρητα τους ελεγχους για να βρεθούν στο τραπέζι μας.

Χθες κατασχέθηκε φορτίο 19.958 κιλών με φιστίκια Αιγίνης, προέλευσης ΗΠΑ και κατασχέθηκε από τη Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, ύστερα από δειγματοληπτικό ποιοτικό έλεγχο που πραγματοποίησαν οι γεωπόνοι της υπηρεσίας και ο οποίος έδειξε ότι η περιεκτικότητα σε αφλατοξίνες ήταν πάνω από τα επιτρεπτά όρια.

Σήμερα κατάσχεσαν 23.877 κιλά κατεψυγμένα αλιεύματα από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου. Πρόκειται για καρχαριοειδή αλιεύματα, τύπου blue shark, που κατασχέθηκαν στο λιμάνι του Ηρακλείου με προέλευση τη Ναμίμπια της Αφρικής. Οι έλεγχοι έδειξαν την ύπαρξη επιπέδων υδραργύρου ανώτερων από τα επιτρεπόμενα, καθιστώντας το προϊόν ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση.

Κι αυτό το πράγμα σταματημό δεν έχει. Γίνεται καθημερινά. Συνέχεια. Τα περισσότερα από τα προϊόντα που καταναλώνουμε, έχουν διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα και για να κάνουν όλο αυτό το ταξίδι και να έρθουν “φρέσκα” στο τραπέζι μας έχουν καταναλώσει άπειρα βαρέλια πετρελαίου και άπειρα χημικά για τη συντήρηση τους.

Θαρρώ πως πλέον οι ελεγκτές δεν ψάχνουν να βρουν τα ακατάλληλα τρόφιμα που εισάγονται, είναι πιο λογικό να λέμε πως αναζητούν τα κατάλληλα προς εισαγωγή τρόφιμα έτσι όπως έχουμε γίνει.

Τη λύση τη γνωρίζουμε όλοι μας, βρίσκεται στη δική μας γη, αυτή τη γη που έθρεψε γενιές ολόκληρες στο παρελθόν, βρίσκεται στα προϊόντα της χώρας μας, βρίσκεται στην προσωπική μας σχέση με τους παραγωγούς στις λαϊκές αγορές, στις ψαραγορές και στα χασάπικα. Η λύση βρίσκεται στον κυρ Τάσο, τον Κυρ Μανώλη και την κυρά Γιωργία.

Βρίσκεται στον αυγουλά της γειτονιάς μου, που περνάει κάθε Δευτέρα μπροστά από το σπίτι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.

Όμορφη μέρα

Έφεξε στο αγαπημένο μου δάσος. Η βροχή σχηματίζει τους όμορφους κύκλους της στις λιμνούλες και οι φτέρες τριγύρω έχουν αρχίσει να ξεραίνονται. Πρέπει να έχει και σήμερα εκείνη την όμορφη πρωινή ομίχλη και οι ξυλόσομπες θα έχουν ανάψει κιόλας, γεμίζοντας τον αέρα με τη χαρακτηριστική μυρωδιά της οξυάς που καίγεται.  Είναι σα να ακούω ήδη τον κυρ Τάσο να προσπαθεί να με πείσει να του κάνω παρέα στο πρωινό τσίπουρο δίπλα στη σόμπα κι εγώ να γελάω και να του λέω πως προτιμώ καφέ.

Όμορφη μέρα ξημέρωσε. Οι αρκούδες βγήκαν για την πρωινή τους βόλτα και αφήνουν τα ίχνη τους πάνω στο λασπωμένο έδαφος.

Ώρες ώρες νοιώθω πολύ τυχερή που έχουν βάλει κάμερες και μπορώ να βλέπω το αγαπημένο μου δάσος όποτε θέλω. Κι ας είμαι τόσα χιλιόμετρα μακριά του.

Καλωσορίστε την Monsanto

Παμε για ένα καθυστερημένο breaking news (τουλάχιστον για το Ελλαδιστάν διότι ο κόσμος το έχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι από ότι κατάλαβα.)

Η αντίδραση μου πριν λίγα λεπτά όταν ανακάλυψα πως η Monsanto αγόρασε την ολλανδική εταιρία De Ruiter Seeds ήταν κατι σαν…

Fucking shit η Monsanto ήρθε στην Ευρωπαϊκή Ένωση…

Κάτω τα χέρια από το πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου

Όσο το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) διεκδικεί τους χώρους του πρώην στρατοπέδου Καρατάσιου ενάντια στη θέληση και το δικαίωμα των κατοίκων της Θεσσαλονίκης για περισσότερο πράσινο, θα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς της πόλης μας. Έναν εχθρό που όλοι μας πρέπει να πολεμήσουμε με όσες δυνάμεις έχουμε και με κάθε τρόπο.

Μέχρι πριν λίγες ημέρες ο Δήμαρχος της Πολίχνης Κωστας Θεοδωρίδης υπέγραφε μαζί με άλλους 8 Δημάρχους ένα γλειώδες κείμενο προκειμένου να πείσει τον πρωθυπουργό της χώρας να μετατρέψει τους χώρους των πρώην στρατοπέδων σε μητροπολιτικά πάρκα.

Το γλύψιμο προς τον “Μακεδόνα” και “σοφό σαν το Σόλωνα” πρωθυπουργό, οδήγησε  σε μια άμεσα και εν μέσω νυχτής θα πρόσθετα, θετική απάντηση της ΚΕΔ (Κτηματική Εταιρία Δημοσίου) προς το ΑΠΘ για την εκπόνηση μελέτης σχετικά με την τσιμεντοποίηση του στρατοπέδου Καρατάσιου.

Ο κοσμήτορας της Πολυτεχνικής σχολής Νικόλαος Μουσιόπουλος θεωρεί υπερβολή την ανάγκη των κατοίκων της πόλης για ελεύθερους χώρους, πράσινο και οξυγόνο και θεωρεί πως θα πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι με τη δημιουργία μιας ακόμα τσιμεντούπολης που θα περιλαμβάνει εκτός των άλλων και 12.000 θέσεις στάθμευσης. Το πράσινο λέει θα είναι κυρίαρχο στοιχείο της νέας τσιμεντούπολης.

Έλα ρε! Ξέρεις πόσες μαμάδες με καρότσια και γιαγιάδες με μπαστουνάκι έχω δει να κάνουν βόλτα μέσα στους χώρους του ΑΠΘ όλα αυτά τα χρόνια; Χιλιάδες! Άλλη δουλειά δεν έχουν, κάνουν τσάρκα στα γρασίδια του πανεπιστημίου και πίνουν ρακόμελα με τους φοιτητές. Ποιον δουλεύει ο κύριος Μουσιόπουλος; Και τι έχουν να πουν για όλα αυτά τόσοι πανεπιστημιακοί της πόλης που σκίζουν τα ρούχα τους κάθε φορα για την ποιότητα ζωής, τη ρύπανση και την προστασία του περιβάλλοντος της πόλης; Μήπως θέλουν κι αυτοί ένα κομματάκι από τη μεγάλη πίτα του Καρατάσιου και των υπόλοιπων χώρων των πρώην στρατοπέδων για να εκπονήσουν μελέτες υπέρ της τσιμεντοποίησης των τελευταίων πνευμόνων της Θεσσαλονίκης;

Μύρισε φράγκα και ο Δήμαρχος της Πολίχνης και τώρα μας τα γυρίζει και μιλάει για φιλόδοξους σχεδιασμούς που μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της περιοχής και λοιπές αηδίες. Είναι πολλά τα λεφτά θα πρόσθετα εγώ με τη σειρά μου.

Στον απολογισμό του για το έτος 2007 ο δήμαρχος Πολίχνης ευλογούσε τα γένια του με περηφάνεια για τις προσπάθειες του να γίνει το Καρατάσιου μητροπολιτικό πάρκο και πραγματοποιούσε γιορτές την ημέρα του περιβάλλοντος. Τι θα γράφει ο κ. Θεοδωρίδης στον απολογισμό του για το έτος 2008; Πως επέτρεψε να γίνει τσιμέντο το τελευταίο χώμα της περιοχής του;

Page 21 of 61« First...«1920212223»...Last »