Είναι φορές που ψάχνεις να βρεις την άγρια ζωή ανάμεσα στα τσιμέντα. Κι όταν καταφέρνεις να τη βρεις δε μπορείς να μη χαμογελάσεις. Χαίρεσαι μαζί τους που καταφέρνουν να επιβιώσουν, που μοιράζονται μαζί σου αυτά τα λίγα τετραγωνικά του μπαλκονιού σου.
Πριν καιρό χρειαζόμουν 2 μονάδες αίμα για άτομο της οικογένειας μου. Προσπάθησα να δώσω εγώ αλλά δυστυχώς δε τα καταφέρα λόγω χαμηλής πίεσης. Πήρα πολλά τηλέφωνα, πάρα πολλά. Όλες οι απαντήσεις έμοιαζαν κάπως έτσι…
Όταν άκουσα αυτό το εκπληκτικό και τόσο αληθινό διαφημιστικό του Ράδιο Θεσσαλονίκη ένοιωσα αρκετά περίεργα. Την είχα ζήσει αυτή την κατάσταση, τη γνώριζα από πρώτο χέρι. Χωρίς δεύτερη σκέψη τους έστειλα ένα email χθες και τους ζήτησα να μου το στείλουν για χρήση στο blog μου. Σήμερα το έλαβα και τους ευχαριστώ.
Το Ράδιο Θεσσαλονίκη είναι ενεργό στο θέμα της αιμοδοσίας εδώ και 20 χρόνια πετυχαίνοντας την δημιουργία μίας απο τις μεγαλύτερες τράπεζες αίματος της Ελλάδας.
Με τρεις τακτικές αιμοδοσίες και αρκετές έκτακτες προσφέρουν στον κουμπαρά της εθνικής τράπεζας αίματος πάνω από 2500 μονάδες αίμα ετησίως. Μπορείτε να δώσετε κι εσείς αίμα. Αυτή την εποχή μας καλούν για αιμοδοσία στην Αλεξανδρούπολη την 1η Ιουνίου και στη Θεσσαλονίκη στις 8 Ιουνίου.
Το ράδιο Θεσσαλονίκη είναι ένα από τα ελληνικά ραδιόφωνα που ακούγονται σε όλο τον κόσμο μέσω Internet ( http://www.radiothessaloniki.gr/live/rthes.pls ). Πολλές φορές η μουσική δεν είναι σύμφωνη με τα γούστα μου, αλλά η πρωινή ενημερωτική ζώνη είναι κάτι περισσότερο από χρήσιμη για την πόλη της Θεσσαλονίκης.
Πέρσι είχα ζητήσει ένα άλλο διαφημιστικό, από τον τηλεοπτικό σταθμό mega. Ένα διαφημιστικό που αφορούσε στον τηλεμαραθώνιο αγάπης για την υλοποίηση του A’ Παιδιατρικού Ογκολογικού Νοσοκομείου στην Ελλάδα. Μου είχαν απαντήσει πως ήταν αδύνατον γιατί λέει… είχαν copyright στο διαφημιστικό τους… Το αφήνω ασχολίαστο γιατί δε ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω για το iq των ανθρώπων που εργάζονται εκεί και τόλμησαν να στείλουν μια τόσο ηλίθια απάντηση. Αναρωτιέμαι τι θα έλεγαν όλοι αυτοί οι ανθρωποι που έβαλαν το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουν αν το γνώριζαν.
Well… ξέρετε έχω κουραστεί κι εγώ από τις απεργίες των διάφορων επαγγελματικών κλάδων. Σαφέστατα η απεργία είναι δικαίωμα κάθε εργαζόμενου. Όπως και το μποϋκοτάζ ενάντια στην ακρίβεια είναι δικαίωμα του κάθε καταναλωτή.
Σειρά μας να αντιδράσουμε και να διαμαρτυρηθούμε με μια αποχή από την αγορά γάλακτος. Τρεις μέρες δεν είναι πολλές σίγουρα, όμως είναι μια αρχή που μπορεί να έχει και συνέχεια.
Χθες το απόγευμα είχαμε και μια συζήτηση με κάποιους bloggers στο twitter, ώστε να ξεκινήσουμε μια προσπάθεια καταγραφής τιμών βασικών ειδών διατροφής σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Δε θα είναι πολύ δύσκολο φαντάζομαι, έχουμε αρκετούς Έλληνες bloggers στο εξωτερικό.
Το μήνυμα ελήφθει και σειρά έχει η μετάδοση του. Πάμε να χρωματίσουμε την Ελλάδα για χάρη του αγαπημένου μας browser. Είμαστε περισσότεροι από 183 άτομα που έχουμε δηλώσει τη στήριξη μας στον Firefox αυτή τη στιγμή, είμαι σίγουρη γι’ αυτό!
Το κακό είναι πως θα λείψω για κάποιες ημέρες τον Ιούνιο, ελπίζω να μη δοθεί τότε η νέα έκδοση του Firefox ώστε να την προλάβω!
αλλά μόλις βρήκα σε έναν αμερικάνικο κατάλογο με παραδοσιακούς μη τροποποιημένους σπόρους λαχανικών, ένα είδος ντομάτας που ονομάζεται Thessaloniki και εισάχθηκε στην Αμερική (και συγκεκριμένα στο Ohio) το 1950 από την Ελλάδα.
(σσσσσσ… μυστικό)
Δεν έχω τίποτα με τον κύριο της φωτογραφίας. Βασικά ήθελα να φωτογραφίσω τους φυτρωμένους μου σπόρους πριν τους χωρίσω για να τους μεταφυτεύσω. Ε και μου βγήκε λίγο… καλλιτεχνική η φωτογραφία…
Καμιά φορά το τυχαίο βγάζει αστεία αποτελέσματα.
Την ώρα που έψαχνα για πλάκες πεζοδρομίου στο Google, βρέθηκα να διαβάζω σχετικά με μια πρωτοβουλία - παρέμβαση πολιτών που πραγματοποιήθηκε στην οδό Δημητρακοπούλου στο Κουκάκι τους τελευταίους μήνες.
Παρόλες τις δυσκολίες που υπήρχαν λόγω των τοπικών αρχόντων, οι κάτοικοι της περιοχής ήταν αρκετά αποφασισμένοι και προχώρησαν μόνοι τους. Ξύλωσαν μερικές πλάκες πεζοδρομίου και φύτεψαν μικρά δεντράκια. Η πρώτη δενδροφύτευση έγινε στις 9 Δεκεμβρίου 2007 και η δεύτερη στις 29 Μαρτίου 2008.
Δεν είχε τύχει να διαβάσω σχετικά με το θέμα όταν ήταν επίκαιρο, όμως πιστεύω πως αξίζει να το παρουσιάσω ακόμα και τώρα γιατί ήταν μια πολύ όμορφη κίνηση.
Κι αν περάσετε από την οδό Δημητρακοπούλου κι έχετε μαζί σας φωτογραφική μηχανή, τραβήξτε μια φωτογραφία για να δούμε αν κατάφεραν να επιβιώσουν τα δεντράκια αυτά.
Σκεφτόμουν να κάνουμε μια έρευνα αγοράς για να δούμε πόσο κοστίζει το δίπλωμα οδήγησης σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Η έρευνα αυτή θεωρώ πως είναι σημαντική δεδομένου ότι δεν μπορεί κάποιος να βγάλει δίπλωμα οδήγησης όπου θέλει, παρά μόνο στην περιοχή της χώρας όπου κατοικεί μόνιμα.
Αφορμή για την δημοσίευση αυτή, στάθηκε ουσιαστικά μια τρομακτικά μεγάλη διαφορά στις τιμές που είδα το περσινό καλοκαίρι που κατοικούσα στη Σαντορίνη. Στην ίδια χρονική περίοδο το δίπλωμα οδήγησης σε διάφορες σχολές της Θεσσαλονίκης κόστιζε 600 με 700€ ενώ στις σχολές οδήγησης της Σαντορίνης η ταρίφα ήταν 1200€. Μιλάμε για διπλάσια τιμή. Και τα χρήματα αυτά αφορούν την τιμή που σου δίνουν οι σχολές οδήγησης με το καλημέρα σας. Δεν μιλάμε για επιπρόσθετα μαθήματα που μπορεί να χρειαστούν, για λαδώματα εξεταστών κλπ.
Ξεκίνησα να ρωτάω στο twitter διάφορους blogger για τις τιμές, αλλά μάλλον είναι καλύτερα να τις συγκεντρώσουμε σε ένα post.
O Γιάννης Καρακατσάνης μου είπε πως έδωσε 750€ πέρσι σε σχολή οδήγησης στην περιοχή του σταθμού μετρό Αττικη, ενώ η mara lisha μου είπε πως θα τσεκάρει τις τιμές για το Κιλκίς αύριο.
Πόσο κοστίζει το δίπλωμα οδήγησης στη δική σας περιοχή;
Θεωρώ απαράδεκτο το να υπάρχουν τόσο μεγάλες διαφορές ανά την Ελλάδα. Και ακόμα πιο απαράδεκτη θεωρώ την απαγόρευση που υπάρχει στο να βγάλεις το δίπλωμα σου εκεί που θεωρείς πως σε συμφέρει περισσότερο.
Είχα ξεχάσει (για μερικά χρόνια) μια σακούλα με καμιά δεκαριά κιλά σκόνη ζεόλιθου που μου είχαν κάνει δώρο. Την βρήκα πρόσφατα στην αποθήκη κι αποφάσισα να χρησιμοποιήσω το ζεόλιθο για τα φυτά μου. Βασικά το ζεόλιθο μου τον χάρισε ένας άνθρωπος που ασχολείται επαγγελματικά με την επεξεργασία του, λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς δε θυμάμαι το όνομα του πια.Είχαμε επισκεφτεί τις εγκαταστάσεις του κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής επίσκεψης που αφορούσε στις βιολογικές καλλιέργειες.
Ήταν εντυπωσιακό να τον ακούς να μιλάει για το ζεόλιθο και τις χρήσεις του. Έλεγε πως εκείνη την εποχή συνεργαζόταν με κάποιους ερευνητές του ΑΠΘ σχετικά με το ζεόλιθο.
Χθες αναρωτιόμουν τι μύριζε, μέχρι που πρόσεξα πως άνθισαν οι φλαμουριές μας. Φυσικά δε το πρόσεξα μόνο εγώ αλλά και οι μέλισσες. Μιλάμε για πολλές μέλισσες, όποιο ανθισμένο κλαδί κι αν κοιτάζα έβλεπα μέλισσες.
Δε πίστευα ποτέ πως θα χαιρόμουν τόσο πολύ με τις μέλισσες, συνήθως με ενοχλούσαν. Μόνο που κάτι έχει αλλάξει από τότε μέχρι τώρα. Οι μέλισσες άρχισαν να εξαφανίζονται τα τελευταία χρόνια.
"
