Διάβαζα σχετικά με τον πόλεμο της μπανάνας και την Ευρωπαϊκή Ένωση στο BBC και θυμήθηκα την εποχή που οι μπανάνες ήταν είδος απαγορευμένο για την Ελλαδίτσα μας. Όσοι είστε στα πρώτα “αντα” πιθανότατα θα την έχετε ζήσει αυτή την εποχή.

Θυμάμαι που περιμέναμε πως και πως να έρθουν διακοπές το καλοκαίρι διάφοροι συγγενείς μετανάστες από τη Γερμανία, για να μας φέρουν μπανάνες. Και εκείνοι δε το ξεχνούσαν ποτέ. Κάθε που ερχόταν στην Ελλάδα, έφερναν μαζί τους όσες μπανάνες μπορούσαν να μεταφέρουν και τις μοίραζαν δίκαια στις συγγενικές οικογένειες.

Μου φαίνεται πολύ αστείο αυτή τη στιγμή, σε μια εποχή που οι μπανάνες πωλούνται μερικές φορές φτηνότερα ακόμα και από τα μήλα. Όταν άρχισε επιτέλους η νόμιμη εισαγωγή στην Ελλάδα και έπαψε να είναι ο απαγορευμένος καρπός, θυμάμαι πως ήταν πανάκριβες. Εκλεκτή τροφή που γευόμασταν μια φορά το μήνα στην καλύτερη. Σιγά σιγά οι τιμές έπεσαν και έπαψε η κίτρινη μπανάνα να μοιάζει με χρυσάφι.

Για να πω την αλήθεια όμως, ακόμα και τώρα θεωρώ τις μπανάνες διαφορετικές από τα υπόλοιπα φρούτα. Ίσως να φταίει η λαχτάρα που είχαμε για τον απαγορευμένο αυτό καρπό.

Αύριο 9 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί συνάντηση εκπροσώπων πολιτών, περιβαλλοντολόγων και δημοσιογράφων της Αλεξανδρούπολης και της Βουλγάρικης πόλης Μπουργκάς, για να συζητηθούν από κοινού τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν με την κατασκευή του περίφημου πετρελαιαγωγού που αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2011. Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στις 7 το απόγευμα στο Δημοτικό θέατρο της Αλεξανδρούπολης.

Είναι θετικό να βλέπουμε κινήσεις πολιτών από δυο διαφορετικές χώρες να προσπαθούν να αντιμετωπίσουν από κοινού ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα που θα επηρεάσει την ευρύτερη περιοχή.

Υπάρχουν φορές που μερικά πράγματα που μας αφορούν, περνάνε στα ψιλά γράμματα, οπότε χρειάζεται ενημέρωση από ξενόγλωσσα ΜΜΕ.

Πηγή

Υπήρχε πάντοτε η ντόπα. Όλα τα υπόλοιπα, μου μοιάζουν με ανέκδοτο και φαρσοκωμωδία. Τώρα το αν της Κίνας είναι καλύτερη ή όχι θα σας γελάσω, αλλά φαντάζομαι πως σίγουρα θα είναι φτηνότερη όπως και τα υπόλοιπα προϊόντα που εισάγουμε.

Η βιομηχανία του πρωταθλητισμού είναι φτιαγμένη έτσι. Και την θαυμάζουμε στις μεγαλύτερες αθλητικές διοργανώσεις. Γενικότερα πάντοτε θεωρούσα πως ο πρωταθλητισμός κάνει κακό στην υγεία και όσο πιο γρήγορα σταματήσει ένας αθλητής τον πρωταθλητισμό τόσο καλύτερα θα είναι γι’ αυτόν.

Είναι υποκριτικό να “πέφτουμε από τα σύννεφα” και να “μένουμε με το στόμα να χάσκει ορθάνοιχτο” κάθε φορά που βρισκόμαστε μπροστά στην πραγματικότητα.

Ίσως τα πράγματα να αλλάξουν όταν αποφασίσουμε να προωθήσουμε τον ίδιον τον αθλητισμό και όχι τον πρωταθλητισμό.

Η Ντόρα Μπακογιάννη με τη βοήθεια των συνεργατών της, το τελευταίο διάστημα προσπαθεί να εκσυγχρονιστεί με την εξέλιξη του internet και όλα όσα αυτό προσφέρει. Μπορώ να πω ότι αυτή η προσπάθεια με ευχαριστεί ως χρήστη αυτού του μέσου και πολίτη της χώρας.

photo by Dora Bakoyannis

Μέχρι τώρα, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, έχει ξεχωρίσει ο χώρος του ΠΑΣΟΚ στο internet. Έχουν κάνει πολύ δουλειά για να εκσυγχρονιστούν και αυτό δε μπορεί κάποιος να το προσπεράσει, όταν κοιτάζει το θέμα από την Web 2.0 πλευρά του αντικειμενικά και υπερκομματικά.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Ο ιστός της αράχνης ξαναχτυπά. Έψαχνα κάτι άσχετο και βρέθηκα με ένα βιβλίο σε pdf που έχει γραφτεί από το χέρι κάποιου που έζησε τη φωτιά και την καταστροφή της Σμύρνης. Ο άνθρωπος αυτός ονομάζεται Τζωρτζ Χόρτον και εργαζόταν ως πρόξενος στην Σμύρνη. Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε το 1926 με τον τίτλο The Blind of Asia και φυσικά είναι πλέον διαθέσιμο από διάφορες πηγές όπως αυτήν.

Το δικό μου pdf όμως είναι στην Ελληνική Γλώσσα μεταφρασμένο από τον  Γ. Τσέλικα  σε μια έκδοση που πραγματοποιήθηκε με δαπάνη  των Σωματείων “Εστία Νέας Σμύρνης”,  “Ένωσις Σμυρναίων” και “Θρακικόν Κέντρον”.  Δεν έχω ιδέα αν αυτό το βιβλίο πωλείται κάπου και δυστυχώς δεν συγκράτησα τη διεύθυνση από όπου το βρήκα. Άσε που δε γνωρίζω και κατά πόσο είναι παράνομο το κατέβασμα του,που μάλλον θα είναι. Παρόλα αυτά κάντε μια αναζήτηση μέσω Google και ίσως σταθείτε τυχεροί.

Χάζευα μια φωτογραφία στο Flickr. Ένα παλιό μεταλλικό κουτί καπνού και μια υποσημείωση από το φωτογράφο, ότι η γιαγιά του συνήθιζε να χρησιμοποιεί αυτό το κουτί με έκαναν να χαμογελάσω.

photo by Generation X-Ray

Τώρα το πως κατέληξα στην Γενισέα της Ξάνθης όπου συγκέντρωναν τα περίφημα καπνά είναι μια άλλη ιστορία που θα μπορούσε να έχει τον τίτλο “από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα”. Ο βαλκανικός καπνός Yenidje μάλλον έχει περάσει δόξες εις το παρελθόν. Κι αν δε μου λέει τίποτα το χωρίο Γενισέα ή το άλλοτε γνωστό Γενιτζέ Καρασού φταίνε προφανώς οι δυο σεισμοί που διέλυσαν την περιοχή και οι λιγοστές γνώσεις μου.

Διαβάστε τη συνέχεια »