Μωρέ δε πρόλαβε να θαφτεί ο έρμος κι άρχισε το γιουρούσι για το θρόνο της Αρχιεπισκοπής. Δεν είδα και πολλά, είχα αναλάβει να προσέχω μια πιτσιρίκα κι όπως τους είδα έτσι μαζεμένους και μαυροφορεμένους γύρω από ένα τραπέζι, σκιάχτηκα κι έβαλα στο DVD το Nemo για να μην τους δει το μωρό κι αρχίσει να ουρλιάζει.
Καλύτερα να παρακολουθώ την αναζήτηση του Nemo παρά του νέου Αρχιεπίσκοπου. Καλέ πως χαμογέλαγαν όλοι τους προχθές! Σαν το μπαμπά του Nemo όταν βρήκε επιτέλους τον πιτσιρίκο με το μικρό πτερύγιο.
Εγώ δε τα έβαλα τα μαύρα. Η αλήθεια να λέγεται. Δεν είχα και χρόνο να ασχοληθώ, διότι είχαμε ξαφνικά γεννητούρια με το που χμ… κοιμήθηκε ο Χριστόδουλος. Από όσο πρόλαβα να δω όμως, αναρωτιόμουν πως γίνεται να κλαίνε οι πιστοί και να χαμογελάνε οι μεγάλοι χμ… Πατέρες.
Φαίνεται έτσι θα γίνεται μεταξύ τους…