Κοίτα που στο τέλος θα την δούμε την τσοντοσελίδα στο athens2004.gr και θα γελάει μαζί μας κι ο κάθε πικραμένος. Πολύ φοβάμαι πως δε θα τη γλυτώσουμε…

Τις τελευταίες ημέρες προσπάθησα από εδώ να κάνω γνωστό το θέμα με το domain των ολυμπιακών αγώνων που έληξε στο τέλος του 2007 και υπήρχε μια προθεσμία 15 ημερών ακόμα για να ανανεωθεί.

Μετά από εμάς, κάποιοι γνώστες (γκούχου γκούχου) του ελληνικού internet (ναι ρε σπόντα είναι, θέλετε κάτι; ) δημιούργησαν ένα ότι να ‘ναι δημοσίευμα στην Καθημερινή (αφού δε ξέρεις την τύφλα σου από Internet πουλάκι μου, ασχολήσου με κάτι άλλο για να μη μας εκνευρίζεις) για να παραπληροφορήσουν τον κόσμο ( με τόσα λάθη ο δάσκαλος θα σε έστελνε να ξαναδώσεις το μάθημα το Σεπτέμβρη και θα σου γέμιζε το γραπτό με κοκκινάδια). Φυσικά το μήνυμα αναδημοσιεύτηκε λανθασμένα από διάφορες άλλες ιστοσελίδες κλπ κλπ κλπ.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Το ότι μου στέλνουν 4-5 e-mail για να ψαρώσω και να συνδεθώ στο λογαριασμό της CitiΒank που ΔΕΝ διαθέτω, αλλά και να διέθετα δε θα ψάρωνα;

ή το ότι το κείμενο έχει δημιουργηθεί με αυτόματο μεταφραστή;

Κλεισιματος των λογαριασμων και περιοριζοντας την προσβαση στο λογαριασμο
Ο λογαριασμος σας εχει Limited. Εμεις που αναθεωρηθηκε προσφατα στοιχεια της πιστωτικης σας καρτας, και φαινεται οτι χρησιμοποιειτε την ιδια πιστωτικη καρτα για 2 λογαριασμους. Οπως μπορειτε να διαβασετε και μας User Agreement (τμημα 2.13) δημιουργια πολλαπλων λογαριασμων ειναι αυστηρα απαγορευμενη. Ειστε τωρα καλειται να παρασχει πληροφοριες σχετικα με το λογαριασμο σας. CitiBank θα διερευνησει το θεμα γρηγορα και αν η ερευνα ειναι υπερ σας, θα αποκαταστησει το λογαριασμο σας

Δηλαδή πόσο χαζός πρέπει να είναι κάποιος για να ψαρώσει όταν δει αυτό το μήνυμα στο e-mail του;

Η Wikipedia έγινε κιόλας εφτά ετών στις 15 Ιανουαρίου!

Δε ξέρω γιατί, αλλά όταν το διάβασα χαμογέλασα σαν να ήταν τα γενέθλια ενός φίλου. Ίσως και να ήταν τελικά… δε ξέρω…

Από περιέργεια κοίταξα τα στατιστικά της δικής μας, της Ελληνικής Βικιπαίδεια. Το πρώτο άρθρο μοιάζει να γράφτηκε τον Απρίλιο του 2001, αν και χρειάστηκαν άλλα τρία χρόνια για να φτάσει τα πρώτα 1000 άρθρα. Σήμερα έχει ξεπεράσει τα 30.000 άρθρα και αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά που διαθέτουν το χρόνο τους για την ανάπτυξη της.

Δε νομίζω πως υπάρχει πιο βαρετή αίσθηση από αυτή της προβλεψιμότητας. Λες και έχεις βάλει κάτι να δουλεύει στην επανάληψη και όλα μοιάζουν απίστευτα ανιαρά.

Φυσικά υπάρχει και ο παράγων συνήθεια, που βολεύει αρκετούς. Το βόλεμα άλλωστε είναι αρκετά ανώδυνο και ασφαλές. Όχι ότι έχω τίποτα εναντίον αυτού. Είναι όμορφη και αυτή η καταραμένη ασφάλεια.

Παρ’ όλα αυτά, λέω να παραμείνω οπαδός της ανατροπής. Μου κάνει πιο γοητευτική ώρες ώρες και θαυμάζω τις κινήσεις της. Στην αρχή δεν την άντεχα ιδιαίτερα, πιθανότατα να τη μισούσα κιόλας. Δεν είναι και λίγο να σου έρχονται τα πάνω κάτω.

Τώρα φυσικά, θα σκεφτείτε πως παραμιλάω και πολύ καλά θα κάνετε. Είναι δημοσίευση που οφείλεται σε αυτόματη γραφή, διότι κάτι έπρεπε να γράψω για να δοκιμάσω ένα νέο plugin στο magicasland.

Όχι ότι το plugin είναι άσχετο με το θέμα μας. Αντιθέτως, έχει πολύ μεγάλη σχέση με την προβλεψιμότητα που είναι το θέμα αυτής της δημοσίευσης.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Όταν δε σας χωράει ο τόπος, όταν θέλετε να αρχίσετε να παράγετε ήχο πολλών ντεσιμπέλ ανεβασμένοι σε διάφορα κορφοβούνια κλπ κλπ κλπ;

Εγώ την πέφτω στα πλησιέστερα σοκολατοειδή και εκτονώνομαι σκαλίζοντας κώδικες για να φτιάξω διάφορα blog Themes και templates που δε χρησιμοποιώ.

Προτιμώ βρε παιδί μου να βρίζω εκείνο το καταραμένο το div που δε μου κάθεται σε internet explorer και μαμιέται το σύμπαν όλο, να βγάζω την ενέργεια μου εκεί, να γεμίζω το μυαλό μου με css για να διώχνω από εκεί μέσα τους ουσιαστικούς λόγους που με κάνουν να θέλω να ουρλιάξω.

Εσείς τι κάνετε; Πως εκτονώνεστε;

που δεν τις αντέχεις.

Από την πρώτη στιγμή που θα ανοίξεις τα μάτια σου.

Όλα μοιάζουν να κινούνται απίστευτα αργά και αδιάφορα.

Ακόμα κι αυτή η σόμπα που αρνείται να ανάψει και απαιτεί να ασχοληθείς μαζί της, σου σπάει τα νεύρα.

Είναι κάτι Κυριακές, που βρίσκεις κατά τύχη ένα ξεχασμένο πενηντάευρω μέσα σ’ ένα τσίγκινο γλαστράκι στο γραφείο σου. Κι ενώ το πορτοφόλι σου ήταν άδειο και βαριόσουν να πας στην τράπεζα για ανάληψη, απλώς ψιθυρίζεις αδιάφορα ότι δε θα χρειαστεί να πας μέχρι την τράπεζα.

Είναι κάτι Κυριακές που δεν τις αντέχεις.

Που αυτή η απόλυτη ησυχία τους, κάνει θόρυβο πολλών ντεσιμπέλ. Κι όταν σπάει η ησυχία από τον πλανώδιο πωλητή που φωνάζει από το μεγάφωνο με μια εκνευριστική φωνή “άντε πατάτες, πατάτες, πατάτες με το τσουβάλι φασόλια” σε πιάνει σπαστικό γέλιο από τα νεύρα σου.

Είναι κάτι Κυριακές που τις μισείς…

Γιατί η συννεφιά τους, φέρνει στο μυαλό σου άλλες Κυριακές που αγαπούσες.