Αυτό κι αν είναι νέο. Την ώρα που οι απαγορεύσεις για την πειρατεία της μουσικής έχουν γίνει πιο σκληρές, η Nokia ανακοίνωσε την συμφωνία της με τη Universal για 12 μήνες δωρεάν μουσικής για όσους αποκτήσουν τα μουσικά τηλέφωνα της.
Σκάλιζα κάποιες κούτες και βρέθηκε μπροστά μου μια πρόσκληση του 2000 για μια εκδήλωση του Κέντρου Πολιτισμού του Δήμου Σταυρούπολης. Στην έκθεση αυτή συμμετείχα με διάφορες κατασκευές μου, μία εκ των οποίων ήταν ένα πολύ διαφορετικό Χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Δυστυχώς είναι αρκετά εύθραυστο ώστε να το κρατήσεις συναρμολογημένο για πολλά χρόνια και δε το έχω πλέον. Ευτυχώς γίνεται πολύ εύκολα και υπήρχε η φωτογραφία του στο πίσω μέρος της πρόσκλησης της εκδήλωσης.
Πληκτρολόγησες αργά, την ώρα που κανένας δε θα μπορούσε να σε διακόψει, δυο λέξεις που σου έμοιαζαν με σανίδα σωτηρίας εκείνη τη στιγμή. Ταξίδεψε η αναζήτηση σου κι έφτασε εδώ, σε εμένα. Ένιωσα ένα τσίμπημα στην καρδιά καθώς τις διάβαζα, ξόρκια αγάπης έγραφε, αυτό αναζητούσες.
Φυσικά δεν άντεξα περισσότερο. Το δεντράκι μου είναι έτοιμο για φέτος και σήμερα το βράδυ θα χαζεύω τα λευκά φωτάκια του να αναβοσβήνουν αργά και γλυκά.
Τις μπάλες τις είχα αγοράσει πριν χρόνια και είναι αρκετά πιο σκούρες από ότι στη φωτογραφία (καταραμένο flash). Για να πω την αμαρτία μου όμως, τις προάλλες φλέρταρα με κάποιες άλλες μπάλες σε γυαλιστερό ανοιχτό πράσινο και μωβ. Προσπαθούσα να φανταστώ το συνδυασμό στο δέντρο μου. Δε ξέρω αν θα αντέξω στον πειρασμό να μην τις αγοράσω για να το “ξαναστολίσω” μετά από 1-2 εβδομάδες.
Αλήθεια, ξέρετε ότι φέτος κυκλοφορούν ακόμα και μαύρα στολίδια για Χριστουγεννιάτικο δέντρο;
Δεν αντιστάθηκα όταν τα είδα. Ένα ευρώ κόστισε το καθένα, λιγότερο από ένα πακέτο τσιγάρα.
- Όμορφα δεν είναι; ρώτησα τη μάνα μου
- Μωρέ άσχημα είναι, μου είπε, αλλά όμορφα άσχημα…
Ο Χάρης είναι ο γάτος μου. Έχω ξαναγράψει γι’ αυτόν μια μέρα που τρύπωσε σε μια πολυκατοικία και δε μπορούσε να βγει. Εκεί μπορείτε να δείτε και μια πιο φυσιολογική του φωτογραφία.
