Τα δέντρα της ζωής και της γνώσης
Καθένα με τη δική του ιστορία πλεγμένη γύρω από ένα μύθο. Καθένα χιλιοτραγουδισμένο και αγαπημένο από χιλιάδες άτομα. Καθένα με τη δική του δύναμη και γοητεία.
Καθένα με τη δική του ιστορία πλεγμένη γύρω από ένα μύθο. Καθένα χιλιοτραγουδισμένο και αγαπημένο από χιλιάδες άτομα. Καθένα με τη δική του δύναμη και γοητεία.
Μου αρέσει το internet, μου αρέσουν οι παγκόσμιες κοινότητες, μου αρέσει να ανακαλύπτω ανθρώπους. Πιστεύω πως αν τα αγγλικά μου ήταν καλύτερα θα διατηρούσα ξενόγλωσσο Blog κι όχι Ελληνικό.
Ανακάλυψα έναν άνθρωπο σήμερα, δάσκαλο. Μένει στην πόλη μου, στη Θεσσαλονίκη. Κάνει μαθήματα σε Έλληνες μαθητές και η δράση του στο web σίγουρα δε περνάει απαρατήρητη.
Τον Craig Wherlock τον ανακάλυψα μέσω του MyblogLog, βρήκα το προσωπικό του Blog, το wiki του, τα blog που έχει κάνει για τους μαθητές του (1), (2), (3), (4), τις φωτογραφίες που έχει βάλει από την πόλη μου στο flickr μαζί με πολλές άλλες, τη σελίδα του στο youtube.
Δε μαθαίνει μόνο αγγλικά στους μαθητές του, τους οδηγεί στη γνώση, τους παροτρύνει στη χρήση του internet. Ήδη αρκετοί μαθητές του διατηρούν αυτή τη στιγμή αγγλόφωνα blogs.
Νιώθω όμορφα όταν συναντώ τόσο δραστήριους εκπαιδευτικούς. Μακάρι να ακολουθούσαν το παράδειγμα του κι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί…
Χαμογελάω ακόμα με την ανακάλυψη μου, κι όμως είναι ένας μόνο άνθρωπος ανάμεσα στα εκατομμύρια του παγκόσμιου ιστού.
Σε αυτή τη θέση, σήμερα, θα μπορούσε να υπάρχει ένα YouTube video το οποίο θα είχε δώσει το MegaTV για ελεύθερη χρήση και αναδημοσίευση.

Ζήτησαν να δώσω κάτι που μπορώ για την υλοποίηση του A’ Παιδιατρικού Ογκολογικού Νοσοκομείου στην Ελλάδα, αυτή θα ήταν η προσφορά μου αν μου είχαν δώσει τη δυνατότητα.
Πολλά πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν στην Ελλάδα, αν…
Θα ‘χουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από εκείνη τη μέρα. Πιτσιρικάκι εγώ κι εσύ δίπλα μου με την κιθάρα σου να τραγούδας.
Έλα Σαββόπουλε να σε πω
Σαλονικιότικα κι απλά. Σαν τα χρόνια πριν ανέβεις στο φορτηγό για τη μεγάλη πόλη.
Έλα κάτσε εδώ να πούμε δυο κουβέντες οι δυο μας…
Σου ζήτησα ποτέ λεφτά όταν έβαζα στοίχημα με τους πιτσιρικάδες στα river party πως αν έρθουν στη συναυλία σου δε θα θέλουν να φύγουν με κανένα τρόπο; Χοροπηδούσαν σαν μανιασμένα μετά και τραγουδούσαν τα τραγούδια σου κι ας μην ήξεραν τους στίχους.
Έλα κάτσε εδώ να πούμε κι άλλες κουβέντες…
Σου ζήτησα ποτέ λεφτά για τη δωρεάν διαφήμιση που σου κάνω και ποσοστά για την προώθηση και πώληση των δίσκων σου;
Τι εννοώ θα με ρωτήσεις, οκ ας δούμε ένα παράδειγμα
Είχα μια δικτυακή φίλη, αμερικάνα. Η μόνη άποψη που είχε για την Ελλάδα ήταν η κλασσική γνωστή version “greek syrtaki kai tzatziki”. Tη μισώ αυτή τη version. Τη σιχαίνομαι και βγάζω σπυριά όταν βλέπουν τη χώρα μου με αυτό τον τρόπο. Της έστειλα ένα δικό σου τραγούδι, ένα τραγούδι που αγαπω και σημαίνει πολλά πράγματα για ‘μένα. Ξέρεις, της είπα, η χώρα μου δεν έχει απλά συρτάκι και τζατζίκι, έχει πολύ ομορφότερα πράγματα…
Το τραγούδι ήταν η “άδεια μου αγκαλιά”. Το αποτέλεσμα ήταν να μου ζητήσει να τη βοηθήσω για να αγοράσει Online μερικούς δίσκους σου και να της βρω μερικές ιστοσελίδες με αγγλικό κείμενο για να διαβάσει για ‘σένα και για τη δουλειά σου.
Πες μου Νιόνιο, που πρέπει να πληρώσω για το “έγκλημα” που έκανα;
Πες μου αλήθεια, θεωρείς ότι σου κάνω ζημιά και καταπατώ τα πνευματικά σου δικαιώματα;
Ξέρεις πόσα παιδιά που αγαπάνε τη μουσική σου κι έρχονται στις συναυλίες σου δε θα είχαν άλλο τρόπο να ακούν τη μουσική σου;
Πες μου τι είναι περισσότερο σημαντικό, το εμπόριο ή η αγάπη και ο σεβασμός;
Θέλεις να αρχίσω να βλέπω την “άδεια μου αγκαλιά” σαν μια μηχανή που κόβει κέρματα ή να συνεχίσω να την βλέπω με τον τρόπο που την βλέπω τώρα;
Ξέρεις, το άρθρο “Διονύσης Σαββόπουλος” στην Wikipedia δεν έχει φωτογραφία σου. Φοβούνται οι editor να βάλουν για να μην τους κατηγορήσουν για καταπάτηση πνευματικών δικαιωμάτων.
Έλα να σου πω και κάτι ακόμα. Ξέρεις τι απαντάω στους περιφερόμενους μαύρους που πουλάνε παράνομα cd στους δρόμους και τα cafe-bar; Πως έχω και εγώ Internet.
Εγώ δε βγάζω χρήματα από το έργο σου, έχω όμως τη δύναμη να μηδενίσω με αυτόν τον τρόπο αυτούς που το κάνουν και να μειώσω τα κέρδη τους.
Νιώθεις αλήθεια πιο όμορφα όταν οι δίσκοι σου παρούσιαζονται παρέα με τα “ζουζούνια” στην τηλεόραση χωρίς ίχνος σεβασμού;
Σε ενοχλεί αλήθεια όταν διαφημίζουν και παρουσιάζουν το έργο και τη μουσική σου με σεβασμό μέσα από ελληνικά blogs;
Ξέρεις αλήθεια, πως οι γνωστοί Έλληνες Blogger και Podcasters χρησιμοποιούν και διαφημίζουν δωρεάν ξένη podsafe μουσική και φοβούνται να χρησιμοποιήσουν Ελληνική μουσική; Ποιός χάνει από αυτο αν όχι η ίδια η Ελληνική μουσική;
Θέλουμε να χρησιμοποιούμε νόμιμα Ελληνική μουσική στα blog μας για να διαφημίζουμε δωρεάν τη δουλειά σας.
Θέλουμε επίσης, ελληνική podsafe μουσική.
Ίσως να μη διαβάσεις ποτέ αυτό εδώ το post. Ίσως να μην έχεις και καμία απολύτως επαφή με το χώρο του internet… Αυτό όμως είναι το δικό μου παράθυρο στον κόσμο, αυτό είναι το δικό μου βήμα…
Τώρα θα μου πεις γιατί διάλεξα εσένα για αυτό το κείμενο. Θυμάσαι τι είπαμε πριν; Αδυναμίες είναι αυτές…
Share………..
Πριν από λίγο καιρό είχα επικοινωνήσει με τα γραφεία της ΑΕΠΙ προκειμένου να γράψω ένα σχετικό άρθρο για το blog του BlogSpace. Δε μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένη με όσα άκουσα και γι’ αυτό δε το προχώρησα.
Σήμερα διάβασα ένα post σχετικά με την ΑΕΠΙ και τα ΚΤΕΛ οπότε θεωρώ πως πρέπει να δώσω τις πληροφορίες που έχω για τα Blog και τα Podcacts.
Μετά από τη συζήτηση που είχα με τον ευγενικό κύριο της ΑΕΠΙ, του οποίου δυστυχώς ξέχασα να ρωτήσω το όνομα (να μια μεγάλη διαφορά μεταξύ blogger και δημοσιογράφου) γιατί με ενδιέφεραν περισσότερο αυτά που είχε να μου πει, δεν μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένη.
Η αίσθηση που μου έμεινε είναι ότι πιο πολύ τους ενδιαφέρει να λαμβάνουν ένα συγκεκριμένο ποσό παρά να προστατεύσουν τα δικαιώματα των καλλιτεχνών.