Μια έκκληση βοήθειας έλαβα πριν από λίγο για έναν ας πούμε οδηγό που διαμέλισε και εγκατέλειψε έναν άνθρωπο αβοήθητο.
Το ατύχημα έγινε στις 17/11 λίγο μετά τα μεσάνυχτα στο ύψος της Αγίας Άννης στην Πέτρου Ράλλη.
Παρακαλούμε όποιον γνωρίζει οτιδήποτε να επικοινωνήσει με τον αδερφό του θύματος.
Έκανα μια αναζήτηση πριν απο λίγο και παραξενεύτηκα όταν είδα σε ένα από τα αποτελέσματα να γράφει “Αυτός ο ιστότοπος μπορεί να βλάψει τον υπολογιστή σας“.
Δεν είχα κάνει καμία περίεργη αναζήτηση και το μήνυμα αυτό εμφανίστηκε σε μια φαινομενικά αθώα ελληνική ιστοσελίδα με συνταγές.
Δε γνωρίζω αν αυτή η λειτουργία υπάρχει καιρό στα αποτελέσματα αναζητήσεων μέσω Google. Προσωπικά πρώτη φορά την είδα.
Και έχει και συνέχεια. Όταν προσπάθησα να πατήσω τον σύνδεσμο για να μεταφερθώ στην ιστοσελίδα, αντί γι’ αυτό μεταφέρθηκα με μια σελίδα με προειδοποιητικό μήνυμα από το Google που έγραφε με τεράστια γράμματα “Προειδοποίηση- η επίσκεψη σε αυτόν τον ιστότοπο μπορεί να προκαλέσει ζημία στον υπολογιστή σας!”
Και συνέχιζε κάπως έτσι…
Κάποτε τα σπίτια ήταν χαμηλά. Με καμινάδες. Ξύλα έτριζαν στη φωτιά το χειμώνα και τζάκια έκαιγαν στο κυρίως δωμάτιο.
Αργότερα άρχισαν να εμφανίζονται οι ξυλόσομπες και οι μασίνες, μίκρυναν λίγο οι καμινάδες για να δεχτούν αργότερα τις σύγχρονες σόμπες πετρελαίου.
Λίγο παρακάτω άρχισαν να εμφανίζονται στις στέγες που έγιναν ταράτσες πολυόροφων κτηρίων και οι κεραίες τηλεόρασης.
Δε μας έφτανε που κάηκε ο κώλος μας όλο το καλοκαίρι. Δε μας φτάνει που αφανίστηκαν τόσες χιλιάδες στρέμματα δασών.
Έχουμε και τον Ψωμιάδη που δε του φτάνει ο ρόλος του Νομάρχη εδω πάνω και αποφάσισε να το παίξει (λαθρο)υλοτόμος.
Όχι ένα, ούτε δύο, πεντακόσια πλατάνια ζήτησε να αφανίσουν ο αθεόφοβος. Και ξεκίνησαν οι παρατρεχάμενοι το θείο έργο τους. Τι κι αν φώναζαν κάποιοι. Σιγά μη ξέρουν οι δασικοί από δάση. Ο Ψωμιάδης ξέρει καλύτερα. Πάρτα κάτω τα πλατάνια.
Κατά τ’ άλλα όλοι είμαστε μια χαρά. Διοργανώνουμε και αναδασώσεις για να κλείνουμε τα μάτια. Και τα στόματα. Και να δεχόμαστε και το βραβείο της ανοιχτής παλάμης συχνά - πυκνά.
Τι διάολο πίνουν οι άνθρωποι σ’ αυτή την πόλη την ώρα που ψηφίζουν, ακόμα δε το κατάλαβα…
Photo: smaku
Συχνά κολλάω με τη μουσική. Αν μου αρέσει ένα κομμάτι μπορεί να το αφήσω να παίζει δεκάδες φορές συνεχόμενα.
Μόνο που τον τελευταίο καιρό, το κόλλημα δε το έπαθα με ένα κομμάτι αλλά με μια συγκεκριμένη τραγουδίστρια. Η μουσική της με συντροφεύει συνεχώς στο σπίτι χωρίς ποτέ να τη βαρεθώ.
Το όνομα αυτής Norah Jones και η φωνή της υπέροχη. Κάποια στιγμή, έκανα μια αναζήτηση για να δω πως μοιάζει και ανακάλυψα πως εκτός από υπέροχη φωνή είναι και η ίδια πανέμορφη, αν και αυτό προσωπικά δε με ενδιαφέρει ιδιαίτερα.
Τα κομμάτια της με χαλαρώνουν και δε με ενοχλούν ποτέ, έχω συνηθίσει πια να την ακούω όταν δουλεύω στον υπολογιστή και κυρίως όταν γράφω.
- Γιατί θέλει μεράκι να ξεκινάς από το μηδέν έναν ελαιώνα
- Γιατί θέλει θάρρος προς το παρόν η βιοκαλλιέργεια
- Γιατί θέλει κότσια να πάρεις πιστοποίηση από τη ΔΗΩ
