της πρέπει το καράβι

να μην τολμήσεις να τη δεις

ποτέ απ’ τη στεριά

Τώρα θα μου πείτε, τι σχέση έχει ο στίχος με τη φωτογραφία του γνωστού ηλιοβασιλέματος της Οίας;

Καμία. Blog Μου είναι, ότι θέλω γράφω.

Για να πω την αμαρτία μου, μου λείπει η Θεσσαλονίκη.

Κάτι που έχω καταλάβει στο πέρασμα των χρόνων, είναι πως την αγαπάω περισσότερο όσο λείπω από αυτήν.

Η επιθυμία της επιστροφής, η νοσταλγία της πόλης αυτής, είναι το κέρδος. Με τα καλά και τα στραβά της.

Η αλήθεια είναι πως είμαι με το ένα πόδι Θεσσαλονίκη και με το άλλο Σαντορίνη.

Και η καρδία μου θέλει να είναι κάπου στη μέση.

Μακριά και κοντά ταυτόχρονα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Είχα γράψει πριν λίγες ημέρες πόσο λανθασμένη ήταν η εποχή αυτή για εκλογές σε μια χώρα τουριστική σαν την Ελλάδα. Μπορεί για αρκετό κόσμο Αύγουστος να είναι ο τελευταίος μήνας των καλοκαιρινών διακοπών, όμως στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς έτσι.

Τα νησιά εξακολουθούν να έχουν πάρα πολύ κόσμο. Κι όλος αυτός ο κόσμος χρειάζεται εργαζόμενους που θα μπορούν να τους εξυπηρετήσουν.

Φυσικά οι πολιτικοί μας θέλουν να το ξεχνάνε αυτό.

Διαβάστε τη συνέχεια »

μα κάτι μου λείπει…

αναρωτιέμαι τι να έχουν… “φάει” κατακέφαλα ώστε να φτάσουν στο σημείο να δημιουργήσουν τη συγκεκριμένη ταμπέλα οι κάτοικοι της Καλντέρας στην Σαντορίνη.

Δε γνωρίζω ποιός την έφτιαξε, δε γνωρίζω γιατί την έφτιαξε, μα την είδα τυχαία από ψηλά και τράβηξε την προσοχή μου. Μια τεράστια καρδιά με ένα βέλος, σχηματισμένη σε ένα κομμάτι γης με θέα στην Καλντέρα, μια καρδιά σχεδόν 3 μέτρα σε μέγεθος…

ποια ιστορια να κρύβει άραγε το περίγραμμα της;

Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, όπου ο τουρισμός θεωρείται η μεγαλύτερη βιομηχανία της χώρας, αναρωτιέμαι με πόσο μυαλό θεώρησαν καλό να πραγματοποιήσουν εκλογές στα μέσα Σεπτέμβρη.

Τις τελευταίες ημέρες προσπαθώ να σκεφτώ τι θα κάνω. Κάτι που σκέφτονται και χιλιάδες ακόμη άτομα που εργάζονται για τον τουρισμό στα ελληνικά νησιά.

Αν νομίζετε ότι επειδή μπήκε ο Σεπτέμβρης, τέλειωσε και το καλοκαίρι είστε μακριά νυχτωμένοι. Στην “τουριστική” Ελλάδα είναι κατακαλόκαιρο και οι αλλοδαποί έρχονται ακόμα σε μεγάλους αριθμούς.

Φυσικά έχω ακούσει από μερικούς που δε γνωρίζουν τι γίνεται εδώ το ότι δεν είναι και τόσο δύσκολο να φύγουμε για να ψηφίσουμε και να επιστρέψουμε.

Το μόνο που δε μου έχουν πει όμως, είναι το ποιός θα εξυπηρετεί τόσες χιλιάδες τουρίστες όσο όλοι οι υπάλληλοι ξενοδοχείων, εστιατορίων, τουριστικών γραφείων, ξενυχτάδικών, καταστημάτων θα φύγουν από τα ελληνικά νησιά για να ασκήσουν τα εκλογικά τους δικαιώματα.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Είναι κάποιες φορές που οι καταστάσεις είναι για γέλια και για κλάμματα. Κατά κάποιο τρόπο πρέπει να ευχαριστήσω τη νυχτερινή πτήση από Ιταλία που δήλωσε καθυστέρηση 6 ωρών και μου πρόσφερε τον λίγο χρόνο που χρειαζόμουν ώστε να περάσω τα blog των ατόμων που είχαν κάνει αιτήσεις για τον aggregator του BlogSpace τον τελευταίο μήνα. Τώρα θα μου πείτε πως συνδυάζονται αυτές οι δύο καταστάσεις… Ε! μερικές φορές συνδυάζονται.

Η αλήθεια είναι, πως κάποιοι άλλοι αυτή τη στιγμή σκυλοβρίζουν που δε βρίσκονται στο κρεβάτι τους, προσωπικά όμως με βόλεψε ιδιαίτερα κι εκμεταλλεύτηκα το λίγο χρόνο που είχα.

Μπήκε Σεπτέμβρης σήμερα. Πιθανότατα θα ηρεμήσουν λιγάκι τα πράγματα και στη Σαντορίνη που μοιάζει με τον πύργο της Βαβέλ. Όπως και τα υπόλοιπα ελληνικά νησιά δηλαδή.

Για να πω την αμαρτία μου, δεν έχω καταλάβει ακριβώς το μέγεθος της καταστροφής από τις φωτιές. Στα κλεφτά προλάβαινα να δω μερικές εικόνες. Ο χρόνος είναι αρκετά περιορισμένος. Γι’ αυτό φυσικά και δεν έχω γράψει τίποτα σχετικό και δε συμμετείχα στις διάφορες κινητοποιήσεις. Είναι φορές που νιώθω πως ζω σε άλλο κόσμο, αποκομμένη από τις καταστάσεις τις ελληνικής καθημερινότητας.

Ασυνάρτητες σκέψεις στις 4 το πρωί μετρώντας περίπου 20 ώρες στο πόδι. Μόνη μου σε ένα νετ καφέ. Μη δίνετε σημασία. Είναι πολλά αυτά που θέλω να γράψω μα ξέρω πως δε προλαβαίνω. Ελπίζω να είστε όλοι καλά…

Τελικά μάλλον θα το κλείσω το 24ωρο αυπνίας σήμερα. Πάω να πιώ μια κίτρινη τεκίλα πριν κοιμηθώ.