Όχι ότι δε το έχω πει καμιά χιλιάδα φορές, αλλά θέλω να πιστεύω πως αν το πω άλλες 396.495.654.345 φορές θα μπορέσετε να καταλάβετε πως έχω και ΕΓΩ μουσική στον υπολογιστή μου για να ΑΚΟΥΩ όποτε ΘΕΛΩ και ότι ΕΠΙΛΕΓΩ.

Γιατί μου τσακίζετε τα νεύρα μου; τι σας φταίω; τι αμαρτιές πληρώνω; γιατί πρέπει να ψάχνω σα μανιακό να κλείνω μουσικές από δέκα πλευρές;

Έχετε σκεφτεί πως μπορεί να ακούω ήδη μουσική;

Πως μπορεί να μη θέλω να ακούσω τη μουσική σας;

Πως μπορεί να θέλω να έχω το μαμημένο το blog σας ανοιχτό σε κάποιο tab του browser μου χωρίς να με ενοχλεί η ηλίθια μουσική σας;

Έχετε σκεφτεί τι πανικός γίνετε όταν ανοίγω το μαμημένο το Blog σας και:

• ακούω ήδη μουσική στο pc μου
• ξεκινάει η δική σας μουσική από έναν Player που έχετε καταχωνιασμένο σε οποιοδήποτε ηλίθιο σημείο και πρέπει να τον ψάξω για να βγάλει το σκασμό
• έχετε δημοσιεύσει κάτι που περιέχει YouTube video το οποίο ΘΕΛΩ να δώ

Θέλετε μουσική στο blog σας;

ΔΕΚΤΟΝ

Βρείτε έναν τρόπο να ΜΗΝ ξεκινάει όποτε γουστάρει. Βάλτε τη μουσική με ένα κουμπάκι που να μπορώ να το πατήσω ΟΠΟΤΕ κι ΑΝ θέλω για να ακούσω τη μουσική που επιλέξατε να ακούσω.

Σεβαστείτε τους αναγνώστες σας και σταματήστε την ηλίθια δικτυακή ηχορύπανση.

Μια και είμαστε μέσα στο κατακαλόκαιρο ας βάλουμε και ένα επίκαιρο θέμα. Αρκετοί από εσάς κανονίζετε ακόμη τις διακοπές σας. Κι αναρωτιέμαι πραγματικά ποιοί είναι οι παράγοντες που σας οδηγούν να επιλέξετε τον “τρόπο”.

Προσωπικά τις καλύτερες διακοπές μου τις έκανα πάντοτε παρέα με τη σκηνή μου. Ποτέ δεν ήμουν από τα άτομα που επιθυμούσαν ακριβά ξενοδοχεία και χλιδή.

Ακόμα κι αυτή η πετρούλα που θα σε ενοχλεί την ώρα που προσπαθείς να βολευτείς για να κοιμηθείς έχει τη γοητεία της, όσο αστείο κι αν ακούγεται.

Υπήρχαν εποχές που κοιμόμουν τόσο πολύ σε σκηνή που όταν γυρνούσα σπίτι μου δε μπορούσα να βολευτώ στο κρεβάτι μου.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τι καλύτερο θέμα για να ξεκινήσει μια εβδομάδα. Δευτέρα βλέπεις σήμερα. Παραμύθια γλυκά και όμορφα, παραμύθια διδακτικά με νόημα. Και παιχνίδια.

Αν μεγάλωσες πολύ και δε σε γοητεύουν πια τα παραμύθια, τότε έχασες το παιχνίδι. Όχι δεν ωρίμασες, απλά συμβιβάστηκες και έχασες τη μαγεία.

Κάνε όπισθεν, βάλε χειρόφρενο και ψάξε μέσα σου ξανά το παιδί, τη φαντασία, τη δημιουργικότητα σου.

Τα παραμύθια είναι η παράδοση του λαού μας. Και όχι μόνο. Είναι ταξίδι στις παραδόσεις διάφορων λαών και τόπων, ιστορίες γεμάτες με κρυφά νοήματα και αλήθειες.

Και πως να ξεχάσεις αλήθεια και τους διδακτικούς μύθους του Αισώπου;

Διαβάστε τη συνέχεια »

Εντάξει τις περισσότερες φορές θεωρώ τα διάφορα τεστ χαζά και συνήθως πιστεύω πως βγάζουν τυχαία αποτελέσματα.

Έκανα ένα τεστ πριν από λίγο, για να δω τι χρώμα είμαι. Απαντάς μερικές ερωτήσεις, όχι πολλές μη φοβάστε, είναι λιγότερες από δέκα. Όταν ολοκληρώσεις τις απαντήσεις σου, σου βγάζει το αποτέλεσμα.

You are a very calm and contemplative person. Others are drawn to your peaceful, nurturing nature.

Find out your color at QuizMeme.com!

Τώρα… και να πω ότι κάνει λάθος… μάλλον δε θα με πιστέψετε με τόσο πράσινο στις σελίδες μου.

Και μόνο τα λογότυπα του blogspace και του magicasland na δείτε… μάλλον αρκεί…

Εσείς τι χρώμα είστε λοιπόν;

Μας ψάξαν, μας βρήκαν, μας ρώτησαν και τελικά δημοσίευσαν σήμερα στο ένθετο Επιλογές της εφημερίδας Μακεδονία, ένα μικρό αφιέρωμα για εμάς και την εθελοντική δράση μας.

Το Geraki, o CeeKay κι εγώ, έχουμε ένα βασικό κοινό σημείο. Κατοικούμε στη Θεσσαλονίκη.

Οι δυο τους είναι διαχειριστές στην Ελληνική Βικιπαίδεια κι εγώ διαχειρίστρια στα Ελληνικά Βικιφθέγματα με το ψευδώνυμο Fefeli.

Παρόλο που είμαι διαχειρίστρια στα Βικιφθέγματα, νιώθω πιο κοντά στη Βικιπαίδεια μια και έχω ρίξει πολλά ξενύχτια για χάρη της στο παρελθόν.

Όλα τα αδελφικά εγχειρήματα του Wikimedia Foundation περιμένουν να τα εμπλουτίσετε με τις δικές σας γνώσεις.

Όλοι μαζί, μπορούμε να φτιάξουμε τη μεγαλύτερη πολυγλωσσική εγκυκλοπαίδεια.

Όπως έπινα τον καφέ μου το πρωί και άκουγα ειδήσεις, σκεφτόμουν πως η διαφορά ανάμεσα στα blogs και την τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι τεράστια.

Τώρα θα μου πείτε ότι συγκρίνω ανόμοια πράγματα, σαν να συγκρίνω το αγγούρι με το τασάκι. Κι όμως αν το καλοσκεφτείτε θα αλλάξετε γνώμη. (Και θα καταλάβετε πως με έχει πιάσει πρωινή χαζομάρα, αλλά δεν είναι το θέμα μας αυτό.)

Το να εισέλθεις στον κόσμο των blogs είναι κάτι πάρα πολύ εύκολο, ένα κλικ υπόθεση (άντε δύο και πολλά λέω). Το ζόρι της υπόθεσης όμως, είναι να το διατηρήσεις ενεργό στη διάρκεια του χρόνου κι εκεί φαίνεται η μαγκιά. Οι περισσότεροι τα παρατάνε σύντομα.

Αντιθέτως, είναι πολύ δύσκολο να εισέλθεις στον κόσμο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Έτσι και μπεις όμως, δε σε ξεκουνάει κανείς ακόμα κι αν είσαι μόνο κατ’ όνομα φοιτητής και ξημεροβραδιάζεσαι κάθε μέρα οπουδήποτε αλλού εκτός από τη σχολή σου. Όπως και να έχει, κάποια στιγμή το παίρνεις το ρημαδιασμένο το πτυχίο.

Καλή σας μέρα

(ναι οκ χρειάζομαι διακοπές, το ξέρω)