Στη χλίδα
Πρόπερσι που λέτε, κατέβηκα Σαντορίνη με τον Άνεμο. Όχι τον blogger, το πλοίο. Δεκαοχτώ ολόκληρες ώρες από Θεσσαλονίκη και 80κάτι ευρώ πήγαινε-έλα.
Μου τάραξαν την ψυχοσύνθεση οι γιαγιάδες που πήγαιναν για προσκύνημα στην Τήνο, μια και ήταν λίγες μέρες πριν το δεκαπενταύγουστο. Έχεις δει γιαγιάδες να παίζουν πορωμένα μπιρίμπα και άλλα χαρτοπαίγνια; Αν όχι χάνεις!
Γνωστός ουδείς στο καράβι και ταξίδευα μόνη μου. Κι ύστερα σου λένε Θεσσαλονίκη, μικρή πόλη, όλοι γνωρίζονται κλπ. Σκατούλες. Πήρα κι εγώ τον υπνόσακο μου και την άραξα πάνω σε ένα από εκείνα τα κουτιά που έχουν τα σωσίβια. Μια χαρά επιλογή διανυκτέρευσης. Έχει το μέγεθος κρεβατιού κι αν βούλιαζε ο Άνεμος είχα τα σωσίβια καβάτζα.

Φτιάξε ένα σπίτι μέσα από ένα δικτυακό παιχνίδι, και μάθε πως μπορείς να βοηθήσεις τον πλανήτη.







