Πριν από λίγο καιρό είχα επικοινωνήσει με τα γραφεία της ΑΕΠΙ προκειμένου να γράψω ένα σχετικό άρθρο για το blog του BlogSpace. Δε μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένη με όσα άκουσα και γι’ αυτό δε το προχώρησα.

Σήμερα διάβασα ένα post σχετικά με την ΑΕΠΙ και τα ΚΤΕΛ οπότε θεωρώ πως πρέπει να δώσω τις πληροφορίες που έχω για τα Blog και τα Podcacts.

Μετά από τη συζήτηση που είχα με τον ευγενικό κύριο της ΑΕΠΙ, του οποίου δυστυχώς ξέχασα να ρωτήσω το όνομα (να μια μεγάλη διαφορά μεταξύ blogger και δημοσιογράφου) γιατί με ενδιέφεραν περισσότερο αυτά που είχε να μου πει, δεν μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένη.

Η αίσθηση που μου έμεινε είναι ότι πιο πολύ τους ενδιαφέρει να λαμβάνουν ένα συγκεκριμένο ποσό παρά να προστατεύσουν τα δικαιώματα των καλλιτεχνών.

Επί της ουσίας λοιπόν, για χρήση μουσικής στο Internet (και δε μιλάμε για downloading μιλάμε απλώς για αναπαραγωγή) ζητάνε το 3,5% των συνολικών κερδών. Αν η ιστοσελίδα δεν έχει κέρδη ή τα κέρδη της είναι πολύ χαμηλά τότε ζητάνε 65 ευρώ το μήνα.

Τα χρήματα αυτά, τα ζητάνε είτε η ιστοσελίδα σου είναι πασίγνωστη με μεγάλη επισκεψιμότητα είτε είναι παντελώς άγνωστη. Τα χρήματα αυτά τα ζητάνε είτε παίζεις 200 τραγούδια τη μέρα είτε παίζεις 1 την εβδομάδα. Προσπάθησα να τους εξηγήσω πως τα χρήματα είναι πάρα πολλά για ένα ερασιτέχνη blogger ή podcaster και ότι το σύστημα αυτό δε θα μπορέσει ποτέ να λειτουργήσει στα blogs. Φυσικά το κατανοούν κι αυτοί από την πλευρά τους και γι’αυτό το λόγο είναι αρκετά ελαστικοί προς το παρόν και δε μας έχουν πάρει στο κυνήγι.

Αυτό που κατάλαβα επίσης, είναι ότι στην άκρη του μυαλού τους υπάρχουν σκέψεις για σχέδια ειδικής μεταχείρισης όσον αφορά τους podcasters αλλά όχι για bloggers.

Αγαπάμε τη μουσική και τη θέλουμε στα blog μας. Θα προτιμούσα να μπορούμε να την έχουμε νόμιμα. Αν όμως δεν φροντίσουν να δημιουργήσουν ένα αποδεκτό λογικό μοντέλο χρήσης και πληρωμής της αυτό δε θα συμβεί ποτέ.

Σε προσωπικό επίπεδο, δε χρησιμοποιώ πολύ συχνά μουσική. Θα ήθελα να μπορώ να το κάνω νόμιμα και να πληρώνω ΜΟΝΟ για τα τα 1-2-10 κομμάτια που θα τύχει να βάλω. Σε διαφορετική περίπτωση είναι ένα χαράτσι που δε το δέχομαι και το θεωρώ παράλογο και παράνομο.

Πιθανότατα να το έχω αναφέρει ξανά, όμως δε χάνω τίποτα να το ξαναγράψω. Θέλω οι ίδιοι οι Έλληνες καλλιτέχνες να δημιουργήσουν μια τράπεζα ελεύθερης μουσικής. Στο κάτω κάτω με τη χρήση της στα blog μας προωθούμε τη δική τους δουλειά. Δε τα χρησιμοποιούμε για εκμετάλλευση, τα χρησιμοποιούμε με σεβασμό και αγάπη για τους καλλιτέχνες και τη μουσική τους.

Κι αν με πολεμήσεις με αυτά τα όπλα θα σε πολεμήσω με την αλήθεια μέχρι να σε μηδενίσω και να κρυφτείς κάτω από το χώμα.

Δεν έχω μπάρμπα, δεν έχω φράγκα, αλλά έχω κάτι που δε θα αποκτήσεις ποτέ, τη μαγκιά να λέω την αλήθεια και να σε ξεμπροστιάζω με όπλο την εξυπνάδα.

Αν μπλέξεις μαζί μου την έκατσες, μη περιμένεις να γυρίσω και το άλλο μάγουλο, αυτό το πλεονέκτημα το έχει μόνο ένα άτομο και δεν είσαι εσύ.

Μπορείς να φωνάζεις, μπορείς να ουρλιάζεις, μπορείς να σκίζεις το σουτιέν σου (αλήθεια φοράς τις νύχτες που κοιμάσαι;) αλλά ότι και να κάνεις, το μόνο που καταφέρνεις είναι να γελάει ο κόσμος μαζί σου.

Σιχαίνομαι κάτι σκουλήκια σαν εσένα, στο είπα;

Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή.

Φτιάξαμε την ανωνυμία πιπίλα και τη σέρνουμε από εδώ και από εκεί, την κάνουμε ασπίδα και κρυβόμαστε πίσω από δικαιώματα που άλλοι έχυσαν αίμα να αποκτήσουν για να κρύψουμε τις βρωμιές μας. Όχι ρε, δεν έχεις κανένα δικαίωμα στην ανωνυμία, δε σου αξίζει γιατί το ντροπιάζεις με τις πράξεις σου.

Πίσω από κλειστά παράθυρα και μέσα σε κλειδαμπαρωμένα υπόγεια έμαθε ο κόσμος να κλείνει τη ντροπή του.

Άνοιξε τα παράθυρα ρε, να φύγει η βρώμα, να καθαρίσει ο αέρας από το ψέμα.

Άνοιξε τα παράθυρα να αναπνεύσεις λίγη από την αλήθεια σου, κάποτε θα είχες, δε μπορεί να μην είχες, κάποτε ήσουν κι εσύ παιδί, μα την ξεπούλησες φτηνά.

Την ξεπούλησες, για τα φράγκα, για τη φήμη , για την αναγνωρισιμότητα, ξεφτίλα σκέτη, ξεπούλησες τον ίδιο σου τον εαυτό, τον έχασες, τον σκότωσες

Κοίτα τον καθρέφτη σου, κοίτα το είδωλο μέσα από τον καθρέφτη σου, σε φτύνει και γελάει μαζί σου.

Ξύπνα… πριν να είναι αργά…

Κάποτε ήσουν άνθρωπος, τώρα είσαι ένα τίποτα…

 Update: Από τον Ιανουάριο του 2008 η εταιρία άρχισε να εμφανίζει προβλήματα

————-

Η μεταφορά ολοκληρώθηκε επιτυχώς με ελάχιστα προβλήματα. Το domain πέρασε πλέον στον έλεγχο μου και μετά από μια αναβάθμιση στο server μετέφερα στη Hostican και το magicasland.com

Το να πετύχεις σωστή εταιρία Hosting είναι θέμα τύχης τελικά. Μπορώ να θυμηθώ δεκάδες περιπτώσεις προβλημάτων στη διάρκεια που φιλοξενούσε το blog μου η προηγούμενη εταιρία. Προχθές όμως, έφτασα στα όρια μου. Από δικό τους λάθος χάθηκαν πάρα πολλές ώρες δουλειάς μου τις οποίες δε μπορώ να αντικαταστήσω και ανάθεμα με κι αν κατάλαβαν τι ζημιά έκαναν. Όλα αυτά επειδή τους ζήτησα να προσθέσουν ένα addon domain διότι δε μου επέτρεπαν να το προσθέσω μόνη μου και το είχαν κλειδωμένο. Την ίδια ακριβώς διαδικασία έκανα μόνη μου στη Hostican πριν από λίγη ώρα χωρίς να αντιμετωπίσω κανένα πρόβλημα και χωρίς να χαθεί τίποτα.

Πάμε παρακάτω

Το magicasland μεταφέρθηκε όμως πρέπει να ρυθμιστούν διάφορα πράγματα. Προς το παρόν διόρθωσα μόνο το σταθερό σύνδεσμο που οδηγεί στο post για τη Φαλαινοθηρία.

Οι υπόλοιποι σύνδεσμοι που έχουν διάφορα άτομα (και εγώ) σε post μου μάλλον δεν λειτουργούν γιατί έχει αλλάξει ο άυξων αριθμός (λόγω διάφορων διαγραφών που έκανα).

Απ’ ότι είδα υπάρχει και κάποιο προβληματάκι με το feed μου το οποίο θα φροντίσω συντόμως.

Επίσης δεν λειτουργούν τα youtube video γιατί δεν έχω περάσει ακόμα όλα τα plugin

Αυτά μέσες άκρες, η μεταφορά δεν είχε ιδιαίτερα προβλήματα

Οι προβληματισμοί συνεχίζονται με το ίδιο θέμα εδώ και καιρό. Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του JustAnotherGoneOff να δημιουργήσει ένα νέο επώνυμο blog άρχισα να σκέφτομαι μέσω αυτόματης γραφής και έτσι γράφω αυτό εδώ το Post.

Επωνυμία ή ανωνυμία;

Τι είναι καλύτερο και σε ποιές περιπτώσεις;

Η μικρή εμπειρία μου μέσω του magicasland, μου έχει αποδείξει πως δεν αρκεί ένα ψευδώνυμο για να διατηρήσεις την ανωνυμία σου.

Από την άλλη, γυρνάνε στο μυαλό μου τα λόγια ενός άλλου Blogger, επαγγελματία στο χώρο του design. “Πεστης… ότι ανώνυμα χάνει πολλές ευκαιρίες και είναι κρίμα γιατί έχει ικατότητες”, κάτι τέτοιο μου μεταφέρθηκε. Και λέω μου μεταφέρθηκε γιατί δε θέλησε να μου το πει προσωπικά, προτίμησε να μου το μεταφέρει μέσω κοινού μας φίλου in real life για να μην παρεξηγηθώ.

Με προβλημάτισε αρκετά το συγκεκριμένο άτομο και η προτροπή του. Δεν έχω πάψει να τη σκέφτομαι από τότε. Πιθανότατα έχει δίκιο. Από την άλλη όμως, σκέφτομαι πως όταν έχεις μια μόνιμη και μακροχρόνια δικτυακή παρουσία με το ίδιο ψευδώνυμο, δεν έχει καμία διαφορά από το να γράφεις με ονοματεπώνυμο.

Θα προτιμούσα να διατηρώ το BlogSpace με το πραγματικό μου όνομα, ούτως η άλλως στο προφίλ μου εκεί υπάρχει από καιρό η φωτογραφία της φάτσας μου.

Το magicasland όμως, ξεκίνησε ως ένα πολύ προσωπικό Blog. Υπήρχαν πράγματα εδώ μέσα, που αφορούσαν πολύ προσωπικές μου στιγμές και σκέψεις (”big brother κατάσταση” το αποκάλεσε ο Νικόλας τις προάλλες, πιθανόν να έχει δίκιο, αλλά ας πρόσεχε). Υπήρχαν πολλές αλήθειες γραμμένες εδώ μέσα για να μπορούν να σταθούν με πραγματικό ονοματεπώνυμο. Ακόμα κι έτσι, με την υπογραφή “magica” βρέθηκαν άτομα που αποκρυπτογράφησαν τις λέξεις. Ακόμα κι έτσι, με την υπογραφή “magica” οι λέξεις έπαψαν να είναι ανώνυμες για ορισμένους αναγνώστες του magicasland άσχετα κι αν δε το θέλησα ποτέ αυτό.

Μετά από μια αρκετά δυσάρεστη κατάσταση που δεν αφορά κανέναν σας(πες μου μέχρι που μπορείς να φτάσεις για όσα αγαπάς; δεν υπάρχουν όρια…), αποφάσισα την (e)αυτοδιαγραφή. Άρχισα να κομματιάζω το blog μου, να μεταφέρω προσωπικά μου κείμενα και ποίηματα αλλού, να τα εξαφανίζω από εδώ. Η μεταφορά αυτή έγινε γιατί δεν ήθελα πλέον να τα διαβάζουν συγκεκριμένα άτομα(δηλαδή τώρα πόσα blog έχεις; ποτέ δε θα μάθεις αληθινά).

Ταυτόχρονα δημιούργησα και το blog του BlogSpace για να γράφω τα πιο “τεχνικά θέματα”. To magicasland ρημάχτηκε με αυτές τις αποφάσεις, τα κείμενα που μετέφερα ήταν πάρα πολλά, όμως δε γινόταν διαφορετικά.

Θεωρώ πολύ πιθανόν, όλα αυτα τα βήματα να με οδηγήσουν σε λίγο καιρό σε μια πιο επώνυμη κατάσταση. Ούτως η άλλως εχθρούς δεν είχα ποτέ στη ζωή μου κι ούτε έχω κάνει κάτι μεμπτό για να φοβάμαι μην αποκαλυφθεί (κάτι troll με τριγυρνάνε μόνο αλλά τα θεωρώ ανάξια λόγου και δε δίνω σημασία όσο και να κοπανιούνται).

Επιστρέφουμε λοιπόν στο αρχικό ερώτημα

Επωνυμία ή ανωνυμία; Τι είναι καλύτερο και σε ποιές περιπτώσεις;

Επωνυμία για να είναι η γραφή σου περισότερο υπεύθυνη.

Επωνυμία όταν μέσα από τη δικτυακή σου δράση μπορούν να φανούν οι ικανότητες σου. Ούτως η άλλως, κάποια στιγμή θα αναγκαστείς να αποκαλυφθείς.

Ανωνυμία όταν γράφεις για πολύ προσωπικές σου καταστάσεις τις οποίες δε θέλεις ποτέ να τις διαβάσουν ορισμένα άτομα.

Ανωνυμία όταν γράφεις για προσωπικές καταστάσεις που μπορεί να επιδράσουν αρνητικά στην πραγματική σου ζωή και στην εργασία σου.

Ανωνυμία όταν προσβάλεις και συκοφαντείς τρίτα πρόσωπα ή όταν διακινείς παράνομο υλικό. Ίσα ρε μάγκα, αν έχεις τα κότσια γράψε με το όνομα σου. Η δημοκρατία με τη μαλακία έχει τεράστια διαφορά. Σε άλλες χώρες πολεμάνε γι’αυτήν την έρμη την ελευθερία του λόγου και εσύ πατάς στον τάφο της με τις πράξεις σου.

Γράφε υπεύθυνα κάθε σου λέξη, είτε το κάνεις επώνυμα, είτε το κάνεις με ψευδώνυμο.

Λέω να ανακηρύξω αυτό το μήνα, μήνα των προβληματικών server. Εδώ και μέρες διάφοροι φίλοι μου παραπονιούντε για προβλήματα με τους server και τις εταιρίες hosting που τους φιλοξενούν. Σήμερα ήταν και η δική μου σειρά τελικά… σιγά μη τους ξέφευγα δηλαδή.

Κάποια στιγμή μέσα στις επόμενες ημέρες θα μεταφέρω το domain του magicasland και πιθανότατα και το ίδιο το Blog στη Hostican που έχω και το Blogspace. Αυτό πιθανότατα να προκαλέσει μια κάποια αναστάτωση και να μη λειτουργεί το blog για κάποιες ώρες ή ημέρες. Είδωμεν…

Η αλήθεια είναι πως η εταιρία που φιλοξενεί αυτή τη στιγμή τo blog με έχει κουράσει με διάφορα προβλήματα κατά καιρούς, σε αντίθεση με τη hostican με την οποία δεν έχω αντιμετωπίσει προβλήματα και δεν έχω ταλαιπωρηθεί καθόλου.

Αυτή τη στιγμή προσπαθώ να μεταφέρω το domain μου. Συμβουλή προς ναυτιλομένους: είναι προτιμότερο να κλείνετε χώρια το domain σας και να μην αφήνετε να το κλείσει η εταιρία hosting ακόμα κι αν το δίνει δωρεάν. Μπορεί να χάσετε 6-7 δολλάρια όμως κερδίζετε σε ευκολία διαχείρισης του μακροπρόθεσμα.

Φαντάζομαι πως όταν λένε “με το καλημέρα 106.000 αναγνώστες” εννοούν καθ’ όλη τη διάρκεια του εξαμήνου ε; Δηλαδή καμια πεντακοσαριά άτομα τη μέρα πάνω κάτω

Να τα διευκρινίζουμε αυτά…

(πωπωω αυτό ήταν μέγιστη κακία από μέρους μου, αλλά με πείραξε η αντιγραφή της διαφημιστικής καμπάνιας)

(φτου σκόρδα, μια χαρά πάει το blogspace μου)