Πριν από αρκετά χρόνια, είχα μετακομίσει σε κάποιο χωριό της Ελλάδας, για να αναλάβω μέσω οχτάμηνης σύμβασης τις ξεναγήσεις στο κέντρο υποδοχής ενός Παραποτάμιου δάσους. Οι συνθήκες ήταν κάκιστες. Το μεγαλύτερο διάστημα, ήμουν μόνη μου μέσα σε ένα δάσος στη μέση του πουθενά, χωρίς τηλέφωνο ή μεταφορικό μέσο. ‘Επαιρνα δανεικά για να μπορώ να πληρώνω το ταξί που θα με πήγαινε στη δουλειά μου. Ως συμβασιούχος πληρωνόμουν κάθε 3-4 μήνες. Φυσικά έπρεπε να πληρώνω εκτός από το ταξί (που ήταν κάτι παραπάνω από το μισό μισθό μου) το σπίτι που νοίκιαζα, όλους τους λογαριασμούς και φυσικά τη διατροφή και διαβίωση μου.

Αντιθέτως, όταν οι μόνιμοι υπάλληλοι του Δασαρχείου ήθελαν να έρθουν βολτίτσα για να πάρουν τον αέρα τους, ερχόταν με τζιπάκι του Δασαρχείου. Πληρωνόταν εκτός έδρας για τη βολτίτσα τους αυτή.

Αν συνέβαινε οτιδήποτε, είτε σε μένα, είτε σε τουρίστες θα μου ήταν αδύνατον να κάνω οτιδήποτε. Ακόμα και σε μια γελοία περίπτωση που κάτι γερμανοί ποδηλάτες έπαθαν φούιτ, έψαχνα σα χαζή να βρώ κάποιον αγρότη να μας βοηθήσει και να τους μεταφέρει σε κατοικημένη περιοχή.

Φυσικά επειδή είχα τόσο καταπληκτική θέση εργασίας με τόσα πολλά πλεονεκτήματα και χρήματα, οι κάτοικοι των γύρω περιοχών με κοιτούσαν με μισό μάτι και μου πετούσαν σπόντες για τα “δικά τους τα παιδιά”, μια και εγώ ήμουν ξενη. Το ότι τα δικά τους τα παιδιά δεν είχαν τις κατάλληλες σπουδές, μάλλον δεν είχε καμία σημασία για αυτούς.

Πάμε παρακάτω…

Εκτός από τις κύριες σπουδές μου, παρακολούθησα και 2 σχετικά σεμινάρια της ΕΕ μέσω ΟΑΕΔ για οικοξεναγούς. Στα σεμινάρια αυτά λοιπόν, ζήτημα να ήταν 2 στα 20 άτομα σχετικά με το χώρο του φυσικού περιβάλλοντος. Είχαμε και αρκετές ρωσοπόντιες κυρίες άνω των 50. Φυσικά δεν είχε καμία σημασία που δε μιλούσαν ελληνικά και έφερναν τα πλεκτά τους μαζί για περάσουν οι ώρες που έπρεπε να είναι στο σεμινάριο. Παρ’ όλα αυτά έπαιρναν τα διπλά χρήματα από εμένα (ως ρωσοπόντιες) και στο τέλος του σεμιναρίου είχαν και ένα πιστοποιητικό οικοξεναγού.

Τέτοια τρίμηνα σεμινάρια έγιναν αρκετά στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Φυσικά δεν έχει σημασία που η Ελληνική Πολιτεία έκανε 3-4 χρόνια να αναγνωρίσει το κρατικό πτυχίο μου, ούτε που μετά από τόσα χρόνια εξακολουθεί να παρέχει τις ίδιες άθλιες συνθήκες εργασίας στους ξεναγούς εθνικών δρυμών, χωρίς να έχει μονιμοποιήσει κανένα άτομο.

Θεώρησαν όμως, ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από περισσότερους οικοξεναγούς τρίμηνης κατάρτισης (εδώ γελάμε) και έβγαζαν το ένα επιδοτούμενο σεμινάριο μετά το άλλο. Με το πιστοποιητικό αυτό λοιπόν (της τρίμηνης άσχετης καταρτισης) μπορούσε όποιος ήθελε, να ασχοληθεί με τον οικοτουρισμό και μάλιστα να πάρει και επιδότηση για να μπορεί να ασκεί επαγγελματικά τις δραστηριότητες του.

Τα άτομα αυτά λοιπόν, της τρίμηνης κατάρτισης μέσω επιδοτούμενου σεμιναρίου, ας πάρουμε για παράδειγμα μια από τις ρωσοπόντιες κυρίες με το τσιγκελάκι που προανάφερα, μπορούν άνετα και να ανοίξουν γραφείο οικοτουρισμού μέσω επιδότησης και να αναλάβουν ομάδες ατόμων για εκδρομές σε βουνά, ποτάμια, φαράγγια κλπ.

Όταν λοιπόν ψάχνουμε για ευθύνες, καλό είναι γενικότερα να κοιτάμε και τα ψιλά γράμματα. Τα κονδύλια της ΕΕ χρησιμοποιήθηκαν με λανθασμένους τρόπους και βγάλανε άτομα που στο μέλλον μπορούν να σκοτώσουν περισσότερο κόσμο. Κανένα άτομο με μια τέτοια κατάρτιση δεν έχει γνώσεις ούτε για το περιβάλλον ούτε για τις ξεναγήσεις. Κανένα άτομο με μια τέτοια κατάρτιση, δεν έχει ειδίκευση σχετική με extreme sports. Και υπάρχει μια τεράστια απόσταση ανάμεσα σε εναν οικοξεναγό, σε έναν έμπειρο ορειβάτη και σε έναν εκπαιδευτή rafting.

Έχω καταχωνιασμένο κάπου σε ένα συρτάρι το πτυχίο μου. Αν δω κάποτε, πως αλλάξαν τα πράγματα στην Ελλάδα, ίσως και να το ξαναχρησιμοποιήσω. Μέχρι τότε προτιμώ να ασχολούμαι με το photoshop και το web και να αφήνω τους “έμπειρους” της τρίμηνης κατάρτισης να κάνουν ξεναγήσεις στη φύση με την άδεια της Ελληνικής Πολιτείας. Όταν όμως ψάχνουν να καταδικάσουν υπεύθυνους για παρόμοια ατυχήματα και παραλήψεις, καλό είναι να ρίξουν μια ματιά και στον καθρέφτη τους.

Είχα ξεκινήσει πριν μέρες μια προσπάθεια να κουνήσω λίγο τους αργοκίνητους τροχαλίες όσο αφορά στο Κολυμβητήριο Σταυρούπολης. Μετά τη φωτογράφηση και τη δημοσίευση του Post πήρα διάφορα τηλέφωνα, στο Δήμο, σε ραδιόφωνα, σε ΜΜΕ γενικότερα. Έστειλα email ακόμα και στον υφυπουργό (φυσικά δε μου απάντησε).

Δεν έχω πάει να κοιτάξω τι έχει συμβεί από τότε. Από ότι έμαθα έγιναν διάφορες επισκέψεις στο χώρο και από υπεύθυνους του Δήμου και από ΜΜΕ. Θα κάνω μια βόλτα τις επόμενες ημέρες μάλλον.

Όπως έχω δηλώσει αρκετές φορές, δε διαθέτω τηλεόραση από επιλογή μου. Μόνο σπανίως θα αναζητήσω τηλεόραση για να δω συγκεκριμένες ειδήσεις. Έτσι λοιπόν, δεν είδα το ρεπορτάζ που έκανε η ΕΤ3 λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση του Post μου για το συγκεκριμένο θέμα. Το είδε η μητέρα μου όμως, που με πληροφόρησε πως κάποιος κάτοικος δήλωσε πως έβγαλαν έναν νεκρό από μέσα πριν λίγο καιρό. Διαβάστε τη συνέχεια »

Μου ζήτησε πριν μέρες η coolplatanos να γράψω σχετικά με το θέμα της παραλίας του Ελληνικού. Ο δήμαρχος Χρήστος Κορτζίδης κάνει απεργία πείνας μέχρι να πραγματοποιηθούν τα αιτήματα του.

Την κατάσταση της περιοχής κατάφερα να τη δω μέσω video από την ιστοσελίδα του Δήμου Ελληνικού και είναι πραγματικά τραγική. Δε γνωρίζω την περιοχή, ούτε και τις ακριβείς απαιτήσεις του δημάρχου. Γνωρίζω μόνο ένα πράγμα. Πως η θάλασσα ανήκει στο λαό. Αυτό σημαίνει πως δεν είμαι υπέρ του να δοθεί η παραλία στο δήμο Ελληνικού, είμαι υπέρ του να δοθεί στο λαό. Κανένας δε με διαβεβαιώνει πως αν δοθεί στο δήμο Ελληνικού δε θα μετατραπεί σε δημοτική επιχείρηση εκμεταλλεύσιμης μορφής, το θεωρώ σίγουρο να συμβεί μελλοντικά ακόμα κι αν δεν έχει τέτοιες βλέψεις ο συγκεκριμένος δήμαρχος. Διαβάστε τη συνέχεια »

Τελικά κάθε φορά που έχω τις μαύρες μου την πληρώνει το blog μου. Έβαλα σκαλωσίες τριγύρω και ξεκίνησα την ανακαίνιση.

Μισώ αφάνταστα τον internet explorer, τον σιχαίνομαι για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Απορώ πως υπάρχουν χρήστες που τον προτιμούν ακόμα. Το internet μοιάζει τελείως διαφορετικό με τον firefox και εκτός αυτού είναι και πιο ασφαλή.

Ακόμα κι αν αφήσουμε απ’ έξω τις διαφορές σε μικρολεπτομέρειες εμφάνισης, υπάρχουν δεκάδες ακόμα πράγματα που ο internet explorer δε τα βλέπει. Δε ξέρω τι γίνεται με τον 7, προσωπικά έχω τον 6 και τον ανοίγω μόνο για να τσεκάρω πόσο χάλια τα δείχνει όταν δουλεύω με templates και css. Σπάσιμο νεύρων στην κυριολεξία.

Έστησα λοιπόν τις σκαλωσιές μου, ξεκίνησα να φτιάχνω διάφορα πράγματα και ανοίγω και τον πανάθλιο explorer να δω πως μοιάζουν. Περιττό να σας πω ότι μου έχει εξαφανίσει ουκ ολίγα pixel, ολόκληρη τη στήλη με τις εικόνες μου από το deviantART εξαφάνισε.

Ειλικρινά, αναρωτιέμαι πόσα πράγματα δεν βλέπουν κάθε μέρα οι χρήστες του internet explοrer. Σαν να ζούμε σε ένα παράλληλο web μοιάζει.

Όταν δε γράφω, σχεδιάζω και συνθέτω εικόνες που έχω στο μυαλό μου. Το demoralization με παίδεψε λιγάκι λόγω mouse. Πρέπει να αλλάξω μάρκα mouse, η συγκεκριμένη αυτοκαταστρέφεται μέσα σε 3 μήνες στα χέρια μου.

Το demoralization σε zoom υπάρχει στο deviant [link]

Το τελευταίο διάστημα δεν ασχολούμαι και πάρα πολύ με τα ελληνικά blogs. Για να πω την αλήθεια πάντοτε ήμουν με τις ώρες μου και τις κρίσεις μου. Σε όλα. Δε ξέρω αν φταίει ο ερχομός της Άνοιξης, αν και με τόση βροχή μου θυμίζει περισσότερο φθινόπωρο παρά Άνοιξη. Γενικότερα ασχολούμαι με διάφορα πράγματα κατά καιρούς. Όχι συνεχόμενα γιατί με κουράζει αυτό.

Άρχισα να σχεδιάζω περισσότερο. Για μένα. Χθες τελείωσα μια σύνθεση που έκανα από αρκετές φωτογραφίες, αλλά δε μπορούσα να βρω τίτλο. Το έδειξα σε ένα φίλο μέσω του msn και του ζήτησα να με βοηθήσει να βρω τίτλο. Με ρώτησε τι είχα στο μυαλό μου όταν το έφτιαχνα. Γενικότερα ή ειδικότερα τι είχα στο μυαλό μου του είπα. Ξαφνιάστηκα όταν με ρώτησε αν είχα στο μυαλό μου κάποιο συγκεκριμένο Post όταν το σχεδίαζα. Tο τελευταίο πράγμα για το οποίο θα αφιέρωνα τόσες ώρες πάνω στο photoshop, θα ήταν για μια εικόνα που θα συνόδευε ένα εφήμερο post στο blog μου. Διαβάστε τη συνέχεια »

καλά θα ήτανε…

μου έφαγε αρκετές ωρίτσες δουλειάς μέχρι να γίνει

Nereid by ~magicasland on deviantART

Ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία η επιχείρηση για το μαρκάρισμα αρκούδων στην περιοχή Γρεβενών, στην Αν. Πίνδο, με δορυφορικό ραδιοπομπό τελευταίας τεχνολογίας. Στο διάστημα τριών περίπου εβδομάδων η επιστημονική ομάδα της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης «ΚΑΛΛΙΣΤΩ», που αποτελείται από βιολόγους, δασολόγους, κτηνιάτρους και άλλους ειδικούς, κατάφερε να μαρκάρει συνολικά 6 αρκούδες (5 μεγάλες αρσενικές αρκούδες και μια νεαρή θηλυκή). Στις αρκούδες δόθηκαν ονόματα με βάση είτε κάποια ιδιαίτερα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους είτε κάποιο συμβολισμό: Διαβάστε τη συνέχεια »

Αν εξαιρέσουμε το ότι δεν μου ΄κατσε με την πρώτη, τελικά το αναβάθμισα το wordpress blog μου. Είναι πολύ καλό που τόσοι άνθρωποι προσπαθούν συνεχώς να βελτιώνουν τις εφαρμογές που χρησιμοποιούμε, αλλά για να πω την αμαρτία μου βαριέμαι απίστευτα τη διαδικασία της αναβάθμισης κάθε τόσο.

Σκεφτόμουν να το καθυστερήσω μερικές μέρες ακόμα, όμως είδα μια αρκετά σουρεαλλιστική ταινία στον ύπνο μου που με ξύπνησε μέσα στη μαύρη νύχτα. Ύπνος δε κόλλαγε με τίποτα στη συνέχεια, οπότε είπα να εκμεταλλευτώ το χρόνο μέχρι να ξημερώσει με κάτι πιο πεζό, μήπως και προσγειωθώ ξανά στην πραγματικότητα.

Επίσης σκέφτηκα να κάνω κάτι μικροαλλαγές προσεχώς, όπως τα permanent links κλπ κλπ κλπ κλπ

Οκ το βουλώνω, πάω να κάνω δεύτερο καφέ

Καλημέρα