Είναι ο τίτλος ενός βιβλίου του Φάρλεϋ Μόατ. Ενός βιβλίου που αν μπορούσα θα μοίραζα δωρεάν σε όλους αυτούς τους “ανθρώπους” της ηπειρωτικής Ελλάδας που θεωρούν τιμή τους να σκοτώνουν λύκους.
Αφορμή για αυτό το post στάθηκε ένα άλλο post από τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα όπου αναδημοσιεύει ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας.
Ένας ακόμα λύκος σκοτώθηκε δίχως λόγο. Ένας ακόμα λύκος κρεμάστηκε για παραδειγματισμό σε ένα δέντρο. Για να τον βρούνε νέα παιδιά που ακολουθούσαν ίχνη ζωντανών λύκων.
«Η ενέργεια είναι από μόνη της προκλητική. Αλλά και ο τρόπος που μεταχειρίστηκαν οι δράστες το ζώο δείχνει ξεκάθαρα ότι ήθελαν να προκαλέσουν. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλη έλλειψη θηροφυλάκων στη Δασική Υπηρεσία. Πανελλαδικά ο πληθυσμός των λύκων δεν ξεπερνά τα 500 με 700 ζώα. Ο φόνος και η έλλειψη τροφής είναι οι κυριότερες απειλές για το είδος» δήλωσε στην εφημερίδα ο αγαπητός μου φίλος Λάζαρος Γεωργιάδης. Και φυσικά έχει απόλυτο δίκιο.
Η περιοχή που σκοτώθηκε ο λύκος εντάσσεται στο δίκτυο Natura 2000 και είναι Καταφύγιο Αγριας Ζωής, όπου φυσικά απαγορεύεται το κυνήγι. Η περιοχή των λιμνών της Ζάζαρης και της Χειμαδίτιδας είναι ένα πανέμορφο μωσαϊκό χρωμάτων, μια εικόνα που όσες φορές κι αν την έχω δει από ψηλά δε μπόρεσα να τη χορτάσω.
Η εποχή που ήταν επικυρηγμένοι οι λύκοι έχει περάσει εδώ και πολλά χρόνια. Η ζημιά που έχει γίνει είναι τεράστια και πλέον ο λύκος κινδυνεύει με εξαφάνιση στη χώρα μας.
Ίσως ποτέ να μην καταλάβουν αυτοί οι “άνθρωποι” πόσο μεγάλη θα είναι η ζημιά αν εξοντώσουμε τα μεγάλα σαρκοφάγα που ελέγχουν τον πληθυσμό των φυτοφάγων. Ας μην έρθει ποτέ αυτή η τραγική ώρα που θα βλέπουν τον αυξημένο αριθμό των φυτοφάγων να διαλύει τις καλλιέργειές τους.
Διαβάστε τη συνέχεια »
