Λίγες ημέρες έμειναν ακόμη για τον ερχομό του επόμενου δίσεκτου έτους. Οι περισσότεροι ίσως να νιώθετε περίεργα με αυτή τη σκέψη και να αναρωτιέστε πόσο στραβός θα είναι ο επόμενος χρόνος.

Εγώ πάλι, περιμένω ανυπόμονα να έρθει και μετράω τις ημέρες. Ίσως να είμαι από μόνη μου στραβή, δε ξέρω. Τα δίσεκτα χρόνια όμως, μου έχουν χαρίσει τις πιο όμορφες, δυνατές και ευτυχισμένες στιγμές. Σίγουρα δεν ήταν αδιάφορα και βαρετά χρόνια.

Κι έχει πλάκα αν σκεφτώ, πως και η δεύτερη ανιψιά μου, πάλι σε δίσεκτο θα γεννηθεί.

Καλώς να έρθει λοιπόν ο δίσεκτος, θα του στρώσω τα κόκκινα χαλιά μου.

Ίσως να φταίει το Podcast Crhistmas song που διάλεξα για τα Χριστούγεννα, αν και γενικά δε νιώθω άνετα όταν πατάω το Publish και ξέρω πως έχω υλικό που δε θα έπρεπε σε κάποια δημοσίευση μου.

Αγαπάω τη μουσική και τη σέβομαι. Τη χρησιμοποιώ μόνο όταν δε μπορώ ή δε πρέπει να εκφράσω διαφορετικά αυτό που θέλω. Θα προτιμούσα να τη χρησιμοποιώ νόμιμα. Να υπάρχει ο τρόπος να πληρώνω για όσα τραγούδια τοποθετώ στις δημοσιεύσεις μου. Μα κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν, υπάρχει μόνο το μεγάλο μηνιαίο χαράτσι της ΑΕΠΙ που είναι αδύνατον να μπορέσει ποτέ να το πληρώσει ένας blogger.

Κατά καιρούς, βλέπω στο YouTube τους ίδιους τους καλλιτέχνες να δημιουργούν τις δικές τους σελίδες. Διαθέτουν μόνοι τους τα video clip μέσω YouTube. Και χαμογέλαω όταν συμβαίνει αυτό.

Όπως για παράδειγμα η Ευρυδίκη. Χρησιμοποιεί την τεχνολογία του Youtube στην επίσημη ιστοσελίδα της.

Εύχομαι να γίνουν περισσότεροι με το πέρασμα του χρόνου. Να μπορούμε να δείχνουμε την εκτίμηση μας στο έργο τους χωρίς να νιώθουμε ότι παρανομούμε.

Μέχρι τότε, αποφάσισα να μειώσω τη μουσική στο Magicasland. Άλλωστε, μουσική χρησιμοποιούσα κυρίως σε δημοσιεύσεις που θεωρούσα αρκετά προσωπικές. Αφαίρεσα(πάλι) διάφορα post με προσωπικές δημοσιεύσεις και μαζί τους αφαίρεσα και αρκετά τραγούδια, μάλλον θα διαγράψω κι άλλα όταν τα εντοπίσω.

Φυσικά, αυτό δε σημαίνει πως σταμάτησα να χρησιμοποιώ μουσική μέσω YouTube στις δημοσιεύσεις μου. Αντιθέτως τώρα χρησιμοποιώ περισσότερη. Μόνο που τη χρησιμοποιώ αποκλειστικά για τον εαυτό μου, σε έναν μη προσπελάσιμο χώρο. Και για να πω την αλήθεια, νιώθω πιο άνετα έτσι.

με ένα Podcast Safe Christmas Song που μου τράβηξε την προσοχή

Να περάσετε όμορφα ε!

Παρατηρώ τις κινήσεις του τις τελευταίες ημέρες με μεγάλο ενδιαφέρον.

Από τότε που κάποιος (ονόματα δε λέμε) αντέγραψε κείμενα του blog του, έχει κατεβάσει τα στόρια.

Δεν το αφήνει όμως ανενεργό.  Έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετές ημέρες να δημοσιεύει μια εικόνα, που κάθε φορά  είναι και μικρότερη σε διαστάσεις. Η εικόνα συνδυάζεται με την ένδειξη του copyright των κειμένων του.

Δε ξέρω γιατί, αλλά η αίσθηση που μου αφήνει, είναι πως μέχρι το τέλος του χρόνου θα γίνει ένα απειροελάχιστο μοναδικό pixel και θα ανατιναχτεί.

Είχα ξεχάσει πόσο όμορφο είναι να γράφεις ελεύθερα. Να γράφεις μόνο για εσένα. Εγωιστικό κι αυτό ε; Δε πειράζει, θα το αντέξω…

Καλές γιορτές!

[photo by]

Ένα παρατημένο blog με μύθους που βρήκα καθώς καθάριζα τη βάση των blog του BlogSpace aggregator. Το κρατάω ως σημείωση για να του ρίξω μια ματιά κάποια στιγμή.

Ο Σπύρος Ψαρούδας από την περιβαλλοντική οργάνωση Καλλιστώ, μου ζήτησε να σας κοινοποιήσω τις διαθέσιμες θέσεις εργασίας

• ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

• ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΡΓΩΝ

Αναλυτικά:

Διαβάστε τη συνέχεια »

Έχεις πεινάσει ποτέ; Έχεις μείνει στο δρόμο χωρίς χρήματα στην τσέπη;

«Την ανθρωπιά και την απανθρωπιά μην την ψάχνεις ούτε στην εκκλησία, ούτε αλλού. Την ανθρωπιά και την απανθρωπιά θα τη δεις εδώ, στο δρόμο, στο πεζοδρόμιο. Αν καθίσεις μαζί τους για λίγο, όλα θα τα δεις» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κ. Ηλίας άστεγος που βρίσκεται εδώ και 5 χρόνια κοντά στην Παναγία Δέξια.

Ρίξε μια ματιά. Εδώ γύρω αναπνέουν, ανάμεσα μας.

Και είναι από τις ημέρες, που τόσες σκέψεις βομβαρδίζουν το μυαλό σου. Και το μόνο που θες, είναι να αφεθείς σε αυτές, να σε ταξιδέψουν. Δένεις τα κορδόνια των αθλητικών σου κι αρχίζεις να περπατάς. Με μουσική να γεμίζει το μυαλό σου και μια φωτογραφική μηχανή στην τσέπη, για να κλέψεις κάποια μαγική τυχαία στιγμή.

Ρίχνεις όλα τα πρέπει στον κουβά με τα σκουπίδια και τα σβησμένα αποτσίγαρα. Και φεύγεις, απομακρύνεσαι όσο μπορείς περισσότερο.

Κι αν όλοι γύρω σου, ζητάνε να συμβιβαστείς, τους γυρνάς την πλάτη και τρέχεις. Για να αναπνεύσεις ελεύθερη, ανάμεσα στις νότες και στα δικά σου θέλω που δεν μπορείς να αγγίξεις…

Κι είναι αυτές, οι δικές σου στιγμές. Αυτές που κανένας δε θα μπορέσει να σου κλέψει.

Το magicasland αποκτά τη δική του Image Gallery. Πάει καιρός που ήθελα να έχω κάπου μαζεμένες τις φωτογραφίες μου. Είχα αρχίσει να χρησιμοποιώ το flickr, αλλά ποτέ δε βρήκα κάποιο τρόπο να τραβάω τις φωτογραφίες μου από εκεί εδώ που να με καλύπτει.

Πετσόκοψα μια εφαρμογή, για να γίνει απλούστερη κι έτσι πλέον έχω τη Gallery μου εδώ. Θα μπορείτε να βλέπετε διάφορες φωτογραφίες που βγάζω αν πατήσετε το σύνδεσμο “Φωτογραφίες” που υπάρχει επάνω δεξιά στο magicasland.

Άρχισα ήδη να ανεβάζω φωτογραφίες, αν και προς το παρόν είναι λίγες.

Σκέφτομαι επίσης να δημιουργήσω και μια κατηγορία με photo manipulations που κάνω κατά καιρούς καθώς και μία άλλη με creative commons φωτογραφίες άλλων ατόμων που μου αρέσουν.