Θέμα: Ένα κείμενο για τα blogs επί παραγγελία.
Δημοσίευση: Πιθανότατα έντυπη
Τιραζ: Μικρό
Target Group: Κόσμος άσχετος με blogs
Κόστος: Δεν έχω συζητήσει σχετικά αν και θα με βόλευε, οπότε πιθανότατα 0.00€
Βαθμός δυσκολίας: Μέτριος
Με ενδιαφέρον παρακολουθώ τις διάφορες συζητήσεις που γίνονται με αφορμή την νέα υπηρεσία ReviewMe και τα πληρωμένα reviews. Αν μη τι άλλο η συγκεκριμένη υπηρεσία μας έκανε να ασχοληθούμε μαζί της και μάλιστα χωρίς να γνωρίζουμε αν τελικά θα εγκρίνει τα reviews των blogger στην ελληνική γλώσσα.
Θα πέρασαν θαρρώ, πολλά χρόνια από τότε. Σε εκείνον τον μακρινό τόπο όμως, ο χρόνος έχει τους δικούς του ρυθμούς. Δεν μοιάζει με το δικό μας. Σαν περνάς ανάμεσα από τα εφτά πέπλα που αποτελούν επισήμως τα σύνορα ανάμεσα στο δικό μας τόπο και σε εκείνον, ο χρόνος παύει να έχει σημασία.
Κάθε πέπλο έχει το δικό του χρώμα και όνομα, μα είναι ονόματα κρυφά, ξεχασμένα από το χρόνο. Μονάχα μερικά ξωτικά θυμούνται ακόμα τα αρχέγονα ονόματα τους, μα δε συνηθίζουν να μιλούν γι’ αυτά.
Ενδιαφέρον μου προκαλεί κάθε τόσο το άγχος του Έλληνα για σοβαρά θέματα της επικαιρότητας, όπως για παράδειγμα τα βυζιά του Απρίλη.
Έκανα το λάθος βλέπετε, να επισκεφτώ την μητέρα μου, που έχει στην κατοχή της την τηλεόραση μου. Για άλλη μια φορά χάρηκα ιδιαίτερα που είχα αποφασίσει να της την κάνω δώρο τα Χριστούγεννα.
Κι εκεί που έβλεπα ένα “αδιάφορο θέμα” για μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων σε τετραπληγικούς (δελτίο ειδήσεων κρατικού καναλιού), έκανα το λάθος να πατήσω το κουμπάκι για να δω τι απασχολεί την ίδια ώρα τις μεσημεριανές εκπομπές και κατ’ επέκταση το μέσο Έλληνα.
Σαν σήμερα πέθανε ο Wilhelm Reich, ο επιστήμονας που εκτός των άλλων είχε αναπτύξει μια θεωρία - που στήριζε απόλυτα μέσω της πειραματικής οδού - στην οποία μιλούσε για την ύπαρξη ενός είδους ενέργειας που κατευθύνει και συντηρεί τη ζωή.
Αυτή την ενέργεια την ονόμασε οργόνη. Στην συνέχεια πειραματίστηκε δημιουργώντας μια συσκευή που είχε τη δυνατότητα να συσσωρεύει την οργόνη. Την ικανότητα της συσκευής αυτής την απέδειξε μέσα από πολλαπλά πειράματα.
