Πάντοτε υπήρχαν πόλεμοι μεταξύ των Γιγάντων και των Θεών. Mεταξύ των Γιγάντων που ήθελαν να καταστρέψουν τον κόσμο και την γενιά των ανθρώπων και των Θεών που ήθελαν να προστατέψουν τη γενιά των ανθρώπων και να κάνουν τον κόσμο ομορφότερο. Μπορούν να ειπωθούν πολλές ιστορίες για τους Θεούς, όμως αυτή που πρέπει να πούμε πρώτη άφορά την κατασκευή της Πόλης τους.

Οι Θεοί μεταφέρθηκαν στην κορυφή ενός ψηλού βουνού και εκεί αποφάσισαν να χτίσουν μια θαυμαστή Πόλη για τους εαυτούς τους, ώστε οι Γίγαντες να μη μπορέσουν ποτέ να την γκρεμίσουν. Η Πόλη θα ονομαζόταν “Άσγκαρντ” που σημαίνει η Κατοικία των Θεών. Θα την έχτιζαν σε ένα όμορφο οροπέδιο που βρισκόταν στην κορυφή αυτού του ψηλού βουνού. Και ήθελαν να κατασκευάσουν γύρω από την Πόλη το ψηλότερο και ανθεκτικότερο τείχος που είχε χτιστεί ποτέ.

Ενώ άρχισαν να χτίζουν τα κάστρα και τα παλάτια τους, ένα παράξενο πλάσμα εμφανίστηκε. Ο Οντίν, ο Πατέρας των Θεών, πήγε και του μίλησε. “Τι θέλεις στο Βουνό των Θεών;” ρώτησε τον Άγνωστο.

“Ξέρω τι σχεδιάζουν οι Θεοί”, αποκρίθηκε ο Άγνωστος. “Θα χτίσουν μια Πόλη εδώ. Δε μπορώ να χτίσω παλάτια, αλλά μπορώ να χτίσω εκπληκτικά τείχη που δε θα γκρεμιστούν ποτέ. Αφήστε με να χτίσω ένα τείχος γύρω απο την Πόλη σας.”

“Πόσο καιρό θα χρειαστείς για να χτίσεις ένα τείχος που θα κυκλώσει την Πόλη μας; είπε ο Πατέρας των Θεών.

“Ένα χρόνο, Οντίν” απάντησε ο Άγνωστος.

Ο Οντίν ήξερε ότι αν ένα μεγαλοπρεπές τείχος χτιζόταν τριγύρω, οι Θεοί δε θα χρειαζόταν να σπαταλούν όλη την ώρα τους υπερασπιζόμενοι την Πόλη τους, Άσγκαρντ, από τους Γίγαντες, και ήξερε ότι αν το Άσγκαρντ ήταν προστατευμένο, θα μπορούσε να πάει ανάμεσα στους ανθρώπους για να τους διδάξει και να τους βοηθήσει. Σκεφτόταν πως οποιαδήποτε πληρωμή κι αν ζητούσε ο Άγνωστος για την κατασκευή του τείχους δε θα ήταν τόσο μεγάλη.

Εκείνη τη μέρα ο Άγνωστος πήγε στο Συμβούλιο των Θεών, και ορκίστηκε ότι σε ένα χρόνο το μεγαλοπρεπές τείχος θα είχε χτιστεί. Τότε ο Οντίν ορκίστηκε ότι οι Θεοί θα του έδιναν ότι ζητούσε ως πληρωμή, αν το τείχος τελείωνε ως και την τελευταία του πέτρα σε ένα χρόνο απο εκείνη την ημέρα.

Ο Άγνωστος έφυγε και επέστρεψε την επόμενη ημέρα. Ήταν η πρώτη ημέρα του Καλοκαιριού όταν ξεκίνησε τις εργασίες. Δεν έφερε κανέναν να τον βοηθήσει εκτός απο ένα τεράστιο άλογο.

Οι Θεοί σκέφτηκαν πως αυτό το άλογο δε θα έκανε τίποτα περισσότερο απο το να σέρνει κομμάτια λίθων για το χτίσιμο του τείχους. Όμως το άλογο έκανε πολύ περισσότερα από αυτό. Προσάρμοζε τους λίθους στις θέσεις τους και τους κολλούσε μεταξύ τους. Και μέρα και νύχτα και με φως και με σκοτάδι το άλογο δούλευε, και σύντομα ένα εκπληκτικό τείχος ανυψωνόταν γύρω από τα παλάτια που είχαν χτίσει οι Θεοί.

“Τι ανταμοιβή θα ζητήσει ο Άγνωστος για τη δουλειά που κάνει για εμάς;” ρωτούσαν οι Θεοί αναμεταξύ τους.

Ο Οντίν τότε, πήγε στον Άγνωστο. “Θαυμάζουμε τη δουλεία που κάνετε εσύ και το αλογο σου για εμάς” είπε. “Κανένας δε μπορεί να αμφιβάλει ότι το τεράστιο τείχος του Άσγκαρντ θα έχει κατασκευαστεί την πρώτη ημέρα του Καλοκαιριού. Τι ανταμοιβή θα απαιτήσεις; Θα την έχουμε έτοιμη για σένα.”

Ο Άγνωστος στράφηκε από τη δουλειά που έκανε και άφησε το τεράστιο άλογο να συσσωρεύει τις πέτρες. “Ω Πατέρα των Θεών” είπε, ” Ω Οντίν, η ανταμοιβή που θα ζητήσω για την δουλειά μου είναι ο Ήλιος και η Σελήνη, και η Freya, που προστατεύει τα λουλούδια και τα αγροστώδη, για να γίνει γυναίκα μου.

Όταν το άκουσε αυτό ο Οντίν οργίστηκε για το αντάλλαγμα που ζήτησε ο Άγνωστος για τη δουλειά του, ήταν πολύ μεγαλύτερο από όλα τα ανταλλάγματα. Πήγε στους άλλους Θεούς που έχτιζαν τα αστραφτερά παλάτια τους εντός του μεγαλοπρεπούς τείχους και τους είπε τι ανταμοιβή ζήτησε ο Άγνωστος. Οι Θεοί τότε είπαν, “Χωρίς τον Ήλιο και τη Σελήνη ο κόσμος θα σβήσει.” Και οι Θεές είπαν, “Χωρίς τη Freya θα πέσουμε σε μελαγχολία στο Άσγκαρντ.”