Η ΑΕΠΙ για τα blogs και τα podcasts
Σήμερα διάβασα ένα post σχετικά με την ΑΕΠΙ και τα ΚΤΕΛ οπότε θεωρώ πως πρέπει να δώσω τις πληροφορίες που έχω για τα Blog και τα Podcacts.
Μετά από τη συζήτηση που είχα με τον ευγενικό κύριο της ΑΕΠΙ, του οποίου δυστυχώς ξέχασα να ρωτήσω το όνομα (να μια μεγάλη διαφορά μεταξύ blogger και δημοσιογράφου) γιατί με ενδιέφεραν περισσότερο αυτά που είχε να μου πει, δεν μπορώ να πω ότι έμεινα ευχαριστημένη.
Η αίσθηση που μου έμεινε είναι ότι πιο πολύ τους ενδιαφέρει να λαμβάνουν ένα συγκεκριμένο ποσό παρά να προστατεύσουν τα δικαιώματα των καλλιτεχνών.
Επί της ουσίας λοιπόν, για χρήση μουσικής στο Internet (και δε μιλάμε για downloading μιλάμε απλώς για αναπαραγωγή) ζητάνε το 3,5% των συνολικών κερδών. Αν η ιστοσελίδα δεν έχει κέρδη ή τα κέρδη της είναι πολύ χαμηλά τότε ζητάνε 65 ευρώ το μήνα.
Τα χρήματα αυτά, τα ζητάνε είτε η ιστοσελίδα σου είναι πασίγνωστη με μεγάλη επισκεψιμότητα είτε είναι παντελώς άγνωστη. Τα χρήματα αυτά τα ζητάνε είτε παίζεις 200 τραγούδια τη μέρα είτε παίζεις 1 την εβδομάδα. Προσπάθησα να τους εξηγήσω πως τα χρήματα είναι πάρα πολλά για ένα ερασιτέχνη blogger ή podcaster και ότι το σύστημα αυτό δε θα μπορέσει ποτέ να λειτουργήσει στα blogs. Φυσικά το κατανοούν κι αυτοί από την πλευρά τους και γι’αυτό το λόγο είναι αρκετά ελαστικοί προς το παρόν και δε μας έχουν πάρει στο κυνήγι.
Αυτό που κατάλαβα επίσης, είναι ότι στην άκρη του μυαλού τους υπάρχουν σκέψεις για σχέδια ειδικής μεταχείρισης όσον αφορά τους podcasters αλλά όχι για bloggers.
Αγαπάμε τη μουσική και τη θέλουμε στα blog μας. Θα προτιμούσα να μπορούμε να την έχουμε νόμιμα. Αν όμως δεν φροντίσουν να δημιουργήσουν ένα αποδεκτό λογικό μοντέλο χρήσης και πληρωμής της αυτό δε θα συμβεί ποτέ.
Σε προσωπικό επίπεδο, δε χρησιμοποιώ πολύ συχνά μουσική. Θα ήθελα να μπορώ να το κάνω νόμιμα και να πληρώνω ΜΟΝΟ για τα τα 1-2-10 κομμάτια που θα τύχει να βάλω. Σε διαφορετική περίπτωση είναι ένα χαράτσι που δε το δέχομαι και το θεωρώ παράλογο και παράνομο.
Πιθανότατα να το έχω αναφέρει ξανά, όμως δε χάνω τίποτα να το ξαναγράψω. Θέλω οι ίδιοι οι Έλληνες καλλιτέχνες να δημιουργήσουν μια τράπεζα ελεύθερης μουσικής. Στο κάτω κάτω με τη χρήση της στα blog μας προωθούμε τη δική τους δουλειά. Δε τα χρησιμοποιούμε για εκμετάλλευση, τα χρησιμοποιούμε με σεβασμό και αγάπη για τους καλλιτέχνες και τη μουσική τους.
Δημοσιεύτηκε από τη magica | Κατηγορία: Blogs
20 σχόλια στο “Η ΑΕΠΙ για τα blogs και τα podcasts”
Oneiros
Από τη στιγμή που η ΑΕΠΙ δε δίνει εγγυήσεις ότι τα royalties που μαζεύει αποδίδονται στους καλλιτέχνες, ειδικά στους ξένους, που αποτελούν την πιό συνήθη περίπτωση αναμετάδοσης (οι διεθνείς συμφωνίες είναι για το θεαθήναι), προσωπικά τους θεωρώ πειρατές, με την πραγματική (=παλιά) έννοια (δηλ, τη στήνουν σ’ ένα στενό και ληστεύουν όποιον περνάει).
Στο αναμεταξύ, η RIAA κοντεύει να εξοντώσει ολοκληρωτικά το διαδικτυακό ραδιόφωνο. Περάστε μιά βόλτα από την Pandora…
magica
xa καλό!
μου απαγορεύουν την πρόσβαση επειδή είμαι Ελληνίδα!
Κι ύστερα λέμε για δικτυκά δικαιώματα και Κίνες
Rodia
Οπως φαίνεται, πρόκειται πιθανότατα για μεγάλη απατεωνιά, που τρέφεται εδώ και κάτι χρόνια από την άγνοια ή/και την αδιαφορία συνθετών/πελατών και ακροατών/καταναλωτών. Η περίπτωση ΑΕΠΙ θέλει κλάδεμα. Ο εισαγγελέας μόνο μετά από μήνυση θιγομένων επεμβαίνει;
Τρομάζω στην ιδέα να κυνηγιέται ένα ταπεινό μπλογκάκι από 100 μεριές. ΜΠΡΡΡ…
..για το azureus έχεις μάθει;.. Υπάρχουν πολλοί τρόποι ανταλλαγής μουσικής, βίντεο, κλπ, -ευτυχώς!
magica
ετοιμάσω post-συνέχεια ροδιά μου
στοχευμένο κανονικότατα…
Oneiros
magica παρεξήγησες, δεν σε κόβει η Pandora, τους αναγκάζουν εμμέσως να μην εξυπηρετούν πελάτες εκτός των ΗΠΑ, τους οποίους δε μπορούν να χρεώσουν με τις ταρίφες της RIAA. Τελικά, ανάγεται σαφώς και σε θέμα λογοκρισίας, εκτός από πειρατείας (των content lobby).
Δείτε κι αυτή τη συζήτηση που ξεκίνησε στου philos.
Αντιγράφω το εκεί σχόλιό μου, Ροδιά, ως απάντηση στα περί Azureus (bit torrent client), με τα οποία δε συμφωνώ:
Το θέμα δεν είναι ότι επιβιώνει ακόμα ο ένας ή ο άλλος σταθμός, ή ότι το Pandora είναι προσβάσιμο μέσω proxy, ή ότι πάντα θα υπάρχουν χακιές στα τεχνικά μέτρα, μαύροι που πουλάνε πειρατικά CD κλπ. Το θέμα είναι να αποτινάξουμε το ζυγό που επέβαλλε στον παγκόσμιο πολιτισμό το όνειρο του Jack Valenti και των ομοίων του. [..] Αν μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα, κοιτώντας μόνο τη βολή μας, θα συμβούν δύο πράγματα: α) θα καταλήξουμε όλοι παράνομοι, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο (συμβαίνει ήδη, βασικά) και β) θα χαθεί μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πολιτιστικού προϊόντος, είτε λόγω φυσικής φθοράς, είτε λόγω αποκλεισμού. Ελευθερώστε τον πολιτισμό, τώρα!
magica
δε παραξήγησα Oneire
είπα απλά ότι μου κόβουν την πρόσβαση επειδή είμαι Ελληνίδα. Το αν τους αναγκάζουν και ποιοί πάλι εκεί οδηγει, στο ότι μου κόβουν την πρόσβαση επειδή είμαι Ελληνίδα και ζω στην Ελλάδα.
Εγώ άλλο αναρωτιέμαι…
Πότε θα σταματήσουν οι καλλιτέχνες να έχουν ανάγκη τις δισκογραφικές; Ζούμε πλέον στην εποχή των mp3
Προσωπικά δεν έχω καμία μα καμία απολύτως διάθεση να πληρώνω το promotion των ελληνάδικων ενώ σιχαίνομαι ακόμα και να τα ακούω.
Θέλω να πληρώνω για τη μουσική αυτούς που τη δημιουργούν. ΜΟΝΟ. ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ και ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ.
magica
Κι όσο για τους νέους καλλιτέχνες, πάλι μπορούμε να τους στηρίξουμε χωρίς ενδιάμεσους κρίκους.
DEMO και WEBSAFE μουσική
Όσοι αξίζουν θα προχωρήσουν με τη μαγκιά τους κι όχι με την μακιγιέζ της τάδε δισκογραφικής.
coolplatanos
Πολύ καλή όλη αυτή η σειρά των ποστ! Για να δούμε αν θα φτάσουν σε κάποια αυτιά. Μόλις χαλαρώσω από κάποιες υποχρεώσεις θα προτείνω αυτά τα θέματα σου
Rodia
Κάπου είχα πετύχει το “μικρό μαγικο θέατρο” ή κάπως έτσι, που κάνει μικρές παραγωγές. Θα ψάξω να βρω το σύνδεσμο αν ενδιαφέρει.
Oneiros
Θέλω να πληρώνω για τη μουσική αυτούς που τη δημιουργούν. ΜΟΝΟ. ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ και ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ.
Αμήν! Πρέπει όμως και οι ακροατές να είναι συνειδητοποιημένοι για να μπορέσουν να τους στηρίξουν, αλλά και οι ίδιοι να σηκώσουν κεφάλι επιτέλους από τη σκλαβιά των δισκογραφικών. Πόσοι μουσικοί στην Ελλάδα διανείμουν τη μουσική τους με άδειες Creative Commons, πχ. και πόσοι ακροατές ξέρουν ότι CC δε σημαίνει απαραίτητα πως ο καλλιτέχνης δε χρειάζεται ενίσχυση (ή ότι, τουλάχιστον, είναι κοινωφελές να ενισχύεις οικονομικά και οικειοθελώς τις προσπάθειες που εκτιμάς, είτε πρόκειται για μουσική είτε για λογισμικό);
physiodifis
Αυτοί οι κύριοι κοιτάνε να βγάλουν κι απ’ τη μύγα ξύγκι,ανεξέλεγκτα και χωρίς διάκριση (ως προς τα έσοδα του χρήστη της μουσικής για την οποία η εταιρεία εισπράττει δικαιώματα). Εγώ έχω ανεβάσει 3 τραγούδια που τα’χω κατοχυρώσει με το γνωστό τρόπο (τα 2, μιας και το 1 είναι ποίημα του Λαπαθιώτη)κι όποιος γουστάρει τ’ ακούει. Κι έχω κι ένα κομμάτι απ’ τη Τζοκόντα του Χατζιδάκι(λινκ από το esnipps)…Το μόνο που έμεινε δηλαδή είναι να παραφυλάνε χαφιέδες της εταιρείας στις παραλίες και σ’όποια παρέα παίζει κιθάρα γύρω απ’τη φωτιά να κόβουν κλήση!(τι παίζεις?το “μαχαίρι”?Φέρε 5 ευρώ για τον Παπακωνσταντίνου, 5 για τους συγγενείς του Καββαδια και 10 για μας που κάνουμε τον κόπο!”
magica
physiodifi αν τους δω στην παραλία να μου ζητάνε ευρά να εύχεσαι να ξέρουν καλό κολύμπι.
Πες μου λίγο για τον τρόπο με τον οποίο κατοχυρώνεις τα κομμάτια σου. Φάκελος στο όνομα σου και ΕΛΤΑ;
Είδα πως είχες συμμετοχή και στο φεστιβάλ θεσσαλονίκης. Σε ενδιαφέρει αλήθεια να ξεκινήσουμε κάτι; Να συλλέξουμε μουσική; Θα προσπαθήσω να κάνω ότι μπορώ για να στηρίξω την προσπάθεια. Θα μιλήσω και με ένα φίλο μουσικό που είχε στείλει κι αυτός κομμάτι στο φεστιβάλ για να δω τι μπορεί να δώσει.
με τις μελοποιήσεις τι γίνεται όσο αφορά δικαιώματα;
magica
ροδια πες μας περισσότερα για το μικρό μαγικό θέατρο γιατί δε το γνωρίζω
oneire ξέρεις ε; πολλές προσπάθειες ξεκινάνε τυχαία. Τι λες μπορούμε να στήσουμε μια μουσική βιβλιοθήκη;
Άκουσε για παράδειγμα τα κομμάτια του physiodifi. Αυτή τη στιγμή ακού το μισό-μισό και ομολογώ πως μου αρέσει
physiodifis
Καθυστερημένα απαντώ αγαπητή μάτζικα γιατί δεν κάνω κάθε μέρα οδοιπορικό στα μπλογκ-είναι και πολλά-και ακόμη μαθαίνω τα κόλπα του ιντερνετ…Η επιστολή στον εαυτό σου είναι ο τρόπος κατοχύρωσης μετά την κατάργηση του σχετικού τμήματος στην εθνική βιβλιοθήκη(είχανε φρακάρει τόσα χρόνια με τους τόνους υλικού που κατέθεταν επίδοξοι έλληνες στιχουργοί, ποιητές,συγγραφείς,εφευρέτες κλπ). Άλλος τρόπος είναι να πας το υλικό σου σε συμβολαιογράφο.Τα δικαιώματα μετά από πενήντα χρόνια-αν δεν κάνω λάθος- παύουν να ισχύουν. Όσο για τα τραγούδια και το στίχο είναι κάτι που το προσπαθώ όταν θέλω να νιώσω ότι εξακολουθεί να κυλάει αίμα στις φλέβες μου.Έχω καμιά 15αριά τραγουδάκια που δε ντρέπομαι γι’ αυτά, κι ανεβασα τα δύο στο blog για όποιον θέλει να τ’ ακούσει…
Ευχαριστώ για τα σχόλια για το “μισό” (παρεμπιπτόντως, γράφτηκε σε μια στιγμή αναλαμπής εν μέσω μαυρίλας και παγωνιάς).
ΥΓ1. Η μουσική βιβλιοθήκη είναι καλή ιδέα, το θέμα είναι η μορφή και η υλοποίηση.
ΥΓ2. Για το σι-ντι με τα ποιήματα στο 2ο τεύχος του heteron(απαγγελία ποιημάτων), η εταιρεία που αναφέρεις στον τίτλο του ποστ σου, ζητά 600 ευρώ(για 2800 σι ντι που τύπωσα, για 2 από τα 13 ποιήματα που περιέχονται τα οποία “εκπροσωπεί” και χωρίς να την ενδιαφέρει το ότι πουλήθηκαν 580 τεύχη από το σύνολο).
magica
Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες physiodifi. Το θέμας της μουσικής βιβλιοθήκης είναι μια πολύ καλή ιδέα, αξίζει να συζητήσουμε για την υλοποίηση της
Γιάννης Μακρής
Προς ΑΕΠΙ (Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας )
κοιν.
Αγαπητοί Κύριοι,
Με αφορμή την διαπιστωμένη δραστηριότητά σας ως Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης που διαχειρίζεται τα Πνευματικά Δικαιώματα των Ελλήνων και ξένων συνθετών – στιχουργών, δικαιούχων των δικαιωμάτων τους / μελών της,
και καθως απαντες οι δραστηριοποιούμενοι στον Ελληνικό χώρο, απολαμβάνουν δικαιώματα αλλα και δεσμεύονται απο υποχρεώσεις, της οποίες συμφωνα με τον νομο
υποχρεουνται να εκπληρωνουν προκειμένου να ειναι σε θέση να επικαλεστουν τα οποια δικαιώματα,
Σας ενημερωνουμε οτι εκπροσωπουμε μια κινηση κατα της ανεξέλεγκτης όχλησης που διαπιστωνουμε ως Έλληνες πολίτες σε κάθε δραστήριότητα μας.
Επιφυλασσόμενοι κάθε περαιτέρω δικαίωμά μας, απαιτουμε απο τους “Καλλιτέχνες-Στιχουργους-Μουσικους” να απελευθερώσουν το μηχανικό ακουστικό (φυσιν ακουστό)φάσμα απο την περιττή, επιζήμια πνευματικά και ψυχολογικά, παρουσία των έργων τους.
Στα εργα αυτά, τα φύσιν κακογραμμένα και κακόηχα, μπορουν να συμπεριληφθούν τα οποιαδήποτε μουσικά εργα κατα την αποψη του εκάστοτε ακροατή, δυναμει της φύσεως της μουσικής και του στίχου να επηρεάζει την ψυχολογια του ανθρώπου.
Απαραίτητη δε προυπόθεση για την προσθήκη του εργου είναι να απαιτείται καταβολή δικαιωμάτων κατα την αναπαραγωγή του (ραδιοφωνο, τηλεόραση, δημοσιες εκτελέσεις γενικότερα.)
Δικαιωμα κατά (εναντι του “υπέρ” που απαιτουν οι εκάστοτε κακοποιητές της μουσικής)
του όποιου έργου εχουν οι οποιοδήποτε υφίστανται το κακόηχο αποτέλεσμα του εκάστοτε θέλοντος αποκαλούμενου “Συνθέτη - Στιχουργού - Μουσικού” Σε χώρο Δημόσιο, καθως διεξάγουν την φυσιολογική ζωή τους, και στερούνται της δυνατότητας αποφυγής της όχλησης προκειμένου να απολαυσουν δραστηριότητες που δεν την απαιτούν (π.χ. μια διαδρομή με το ταξι, ενα γευμα σε συγκεκριμένο εστιατόριο, ενας απλός περίπατος στο κεντρο μιας πόλης)
Για κάθε λανθάνουσα ακρόαση (που μπορεί να προκληθεί απο
- την τυχαία διέλευση οχήματος που ηχορρυπαίνει
- την υποχρεωτική ακρόαση εντος λεωφορείου
- την ακρόαση λόγω του γείτονα που χρησιμοποιεί την μουσική σαν μεσο εκνευρισμού των γειτόνων του
- την αναπαραγωγή του εργου ως ήχου κλήσης κινητου εγγυς του ενοχλούμενου
- την αναπαραγωγή του σε δημόσιους χώρους γενικότερα
καθε μενος της κίνησης απαιτεί το ποσό των 2 (δύο) Ευρώ και πενήντα ευρωλεπτών.
_______________________________________________________________________
Εκπροσωπόντας και τους απανταχού καλλιτέχνες παραγωγούς μουσικής ελευθέρων δικαιωμάτων, απαιτούμε απο τους εκάστοτε δημιουργους μουσικής δεσμευμένης απο πνευματικά δικαιώματα, οπως καταβάλλουν σε έκαστο μέλος αντίτιμο 2 (δυο) ευρώ για κάθε ακολουθία απο νότες μουσικής πέραν της ως ορίζεται απο τον νόμο, που δεσμέυεται απο πνευματικά δικαιώματα, καθως αυτή δεσμέυεται πλέον οριστικά και υπάρχει εξάντληση του μεγιστου δυνατου αριθμου ακολουθιών απο νότες (καθως αυτές δεν ειναι άπειρες, αλλα μόνον επτά) και δεν δυαμεθα πλέον να παραγάγουμε μουσική χωρίς να απειλούμαστε απο τους εκάστοτε πλατινοπαραγωγούς για παραβίαση των όποιων δικαιωμάτων τους απέναντι σε φυσικά εργα που ο εξοπλισμός παραγωγής τους ειναι ευκολο να βρεθεί - κατασκευαστει απο τον οποιδήποτε εχει γνώσης φυσικής και αρμονίας.
Παρακαλούμε δε να επικοινωνήσετε άμεσα μαζί μας προκειμένου να ρυθμισθεί το θέμα χορήγησης των αιτούμενων κεφαλαίων.
passer by
@Γιάννης Μακρής
Μακάρι να γινόταν, αλλά…
magica
Στο magicasland συμπαθούμε ιδιαίτερα το kithara(.gr) και τους μουσικούς του Γιάννη Μακρή
Ευπρόσδεκτες οι απόψεις και οι σκέψεις σας.
Νίκος Τουλιάτος
ΑΕΠΙ
Αγαπητοί συνάδελφοι – «φίλοι», «σύντροφοι» …………
Είναι προφανώς δικαίωμα μας να κατοχυρώνουμε τα δικαιώματα μας και να μην επιτρέπουμε η μουσική μας να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από κάποιους επιτήδειους ώστε να βγάζουν λεφτά.
Μέχρι εδώ καλά και σωστά. Έχουμε προσλάβει και εξουσιοδοτήσει υπαλλήλους «οργανισμούς» ώστε να ελέγχουν και να εισπράττουν για μας τα λεφτά που δικαιούμαστε (και να μας τα αποδίδουν βέβαια) καθώς και να μας προστατεύουν από κακή προφανώς χρήση της μουσικής μας, χρήση που ενδεχομένως μας προσβάλλει.
Είναι όμως ακριβώς έτσι;
Τα πράγματα λειτουργούν τόσο όμορφα και ανώδυνα; Οι «οργανισμοί» εισπράττουν τα χρήματα που δικαιούμαστε, τα αποδίδουν στους δημιουργούς βάσει πραγματικών καταλόγων και ποσοστών και όλοι, δημιουργοί, «οργανισμοί», χρήστες, είμαστε αρμονικά και με κοινωνική ειρηνική συνύπαρξη συμμέτοχοι σε αυτή την αγγελικά πλασμένη διαδικασία;
Υπάρχει κανείς που πραγματικά πιστεύει ότι έτσι είναι τα πράγματα;
Όλοι όσοι διαμαρτύρονται για ανόσιες συμπεριφορές, για μαφιόζικες πρακτικές, για απειλές, για παρανομίες «γνωστού εισπρακτικού οργανισμού» έχουν όλοι άδικο; Υπάρχει άραγε καπνός χωρίς φωτιά; Μπορεί ο καπνός να φαίνεται πολύς και η φωτιά να είναι σχετικά μικρότερη, αλλά αυτό αναιρεί ότι υπάρχει;
Και το θέμα δεν είναι βέβαια ποσοστιαίο.
Μήπως επιτρέπουμε με την ανοχή μας να λειτουργούν οι υπάλληλοι μας σαν τις εισπρακτικές εταιρείες των τραπεζών; Μήπως να προσλάβουμε και μπράβους να καίνε μαγαζιά; Γιατί όχι; Ίσως να είναι μια καλή ιδέα. Έτσι κι αλλιώς η βιομηχανία των μηνύσεων είναι και χρονοβόρα και πολυέξοδη. Συμφωνείτε;
Έχετε ακούσει ποτέ ότι είμαστε «πούστηδες που τα παίρνουμε από παντού, που έχουμε τρελά μεροκάματα, και τα παίρνουμε και από όπου ακούνε τη μουσική μας». (ψέματα;) Και δεν αναφέρομαι στους χιλιάδες δυστυχισμένους που ούτε μεροκάματα τρελά έχουνε ούτε πνευματικά παίρνουν, παρότι είναι (sic) μέλη εισπρακτικού «οργανισμού» (ως προς τους άλλους αναφέρομαι στους λίγους). Έχετε ακούσει ότι στέλνουμε τους υπαλλήλους μας οργανισμούς με δική μας βεβαίως εντολή ή έστω ανοχή (και αυτό ψέματα;) να οδηγούν τους ανθρώπους στα δικαστήρια, να κλείνουνε μαγαζιά, να απειλούνε ενόχους και αθώους, να στέλνουνε την αστυνομία κλπ για να εισπράξουμε και άλλα. (τα εισπράττουμε άραγε;) Κάποιοι βεβαίως ναι….
Ότι είμαστε αδίστακτα κοράκια που πίνουμε το αίμα των ανθρώπων που πλειοψηφικά επιλέγουν τη μουσική που ακούν με κριτήριο την αγάπη τους για τον δημιουργό και τη μουσική του και τους οποίους εμείς οι δημιουργοί οδηγούμε στα δικαστήρια, αφού τολμάνε να ακούνε τη μουσική μας. Απαράδεκτο από μεριάς τους, έτσι; Από ότι φαίνεται τη μουσική δεν τη γράψαμε για τον κόσμο αλλά για τον εισπρακτικό «οργανισμό» που προσλάβαμε. Και ο κάθε; «οργανισμός» υπάλληλος μας ό τι κάνει, το κάνει στο όνομα μας, ή μήπως όχι; (επιτρέψαμε στους υπαλλήλους μας να γίνουν αφεντικά! Έξυπνο!)
Τα έχετε ακούσει αυτά ποτέ, ή δεν κυκλοφορείτε έξω; Ή μήπως δεν σας αφορά;
Αλλά η αλήθεια είναι ότι ποιος κακομοίρης μαγαζάτορας θα έπαιρνε το θάρρος να διαμαρτυρηθεί στο «είδωλο του» που πιθανόν θα μπει στο μαγαζί του; Έτσι, μάλλον, δεν ακούτε από πρώτο χέρι τις πικρές αλήθειες. Σας αρέσει αυτή η εικόνας σας; ή μήπως δεν τη γνωρίζετε;
Θα πείτε «αφού κανείς δεν δίνει λίστα όπως ορίζει ο νόμος 2121/93 ρητά, (και δεν επιδέχεται παρερμηνείες) πως θα πληρωθούμε;»
Σωστά, αυτό είναι ένα πρόβλημα.
Πού λέει όμως ότι, όταν ο ένας συναλλασσόμενος παρανομεί, ο άλλος έχει το δικαίωμα να λειτουργεί παράνομα έξω από κάθε γράμμα και ουσία του νόμου, χρησιμοποιώντας για την παράνομη και αυθαίρετη συμπεριφορά του εμάς τους ίδιους, και ιδίως με την προστασία του κράτους;!!!
(Αλλά οι απανταχού «μεγάλοι παράνομοι» έχουν πάντα την αμέριστη συμπαράσταση και προστασία του κράτους και όταν υπάρχει και η ανοχή των δημιουργών – αφεντικών, πελατών; τότε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα.
Αυτό δεν μας προσβάλλει;
Κάπου γίναμε κουβάρια. Και πολύ φτηνά μάλιστα. Άλλα κάναμε κάποτε.
«Μας πετάνε στην εξέδρα μας βροχή δεκάρικα», ή ευρώ. (μήπως πρέπει να πληρώσω πνευματικό δικαίωμα ή θα με συλλάβει η αστυνομία που χρησιμοποίησα τη φράση, σύντροφε Κώστα; Διότι, αφού η επιστολή έχει πολλούς αποδέχτες, αποτελεί δημόσια χρήση. Σωστά;
Η γιαγιά στο καφενείο που ακούει το τρανζίστορ της (και που έτσι κι αλλιώς το πνευματικό δικαίωμα πληρώθηκε με τη μετάδοση) και πιθανόν να αγωνίστηκε για να το ακούει ελεύθερα χωρίς τον χαφιέ πίσω της, τώρα θα πρέπει να της κλείσουν το μαγαζί μετά από μήνυση από τον «οργανισμό» που διαχειρίζεται την πνευματική σου ιδιοκτησία γιατί δεν «σου» ξανά πλήρωσε το αντίτιμο, για το θράσος της να ακούσει το τραγούδι σου (στον δημόσιο χώρο του καφενείου της!!!) σύντροφε Διονύση, σύντροφε Μίκη, σύντροφε Νότη, αγαπητή Μυρσίνη……
Ο κόσμος που θα τραγουδήσει με την κιθάρα του ερασιτέχνη παρέα με το κρασάκι στη όποια ταβέρνα τη “Καισαριανή”, τη “Δραπετσώνα” το “Άγαλμα» το “Δρόμο” ή, ή…. πλέον θεωρείται (sic) «χρήστης» του πνευματικού έργου και ο ταβερνιάρης, που δεν ενημερώθηκε από τους πελάτες «για το πρόγραμμα που θα παρουσιάσουν» και δεν πήρε τηλέφωνο στον «οργανισμό» για να πάρει (sic) άδεια «δημόσιας εκτέλεσης» θα αντιμετωπίσει αυτό το απαράδεκτο εξώδικο που θα τον καλεί να πληρώσει τα πνευματικά δικαιώματα, διαφορετικά θα αντιμετωπίσει μήνυση, και θα πάει η αστυνομία να του κλείσει την ταβέρνα. Τι λες γιαυτά κύριε Λευτέρη, σύντροφε Μίκη, φίλε Μίμη, κύριε Σταύρο, φίλε Γιώργο, φίλε Σταμάτη, αγαπητέ κληρονόμε του Μάνου, του Βασίλη, του Γιώργου, του……….. (εάν έχετε έστω ιδέα), φίλε Σωκράτη, φίλε Παντελή, φίλε Αλκίνοε, σύντροφε Αλέξη, φίλε Γιώργο, φίλε Μάριε, σύντροφε Θάνο, εσύ; φίλε Χρήστο, φίλε Λαυρέντη, αγαπητή Δήμητρα, ……………………..
Η είσπραξη με τα τετραγωνικά από τα μαγαζιά ποιους αφορά; Και η διαφορά του (sic) τιμολογίου (για πατάτες πρόκειται;) αν κάποιοι γουστάρουν και τραγουδήσουν μέσα στο μαγαζί τα τραγούδια σας, που αγαπούν και τους συγκινούν, τι ακριβώς είναι;
Αυτά γίνονται με την έγκριση σας; Εάν όχι, γιατί δεν ελέγχετε τους υπαλλήλους σας;
Σε λίγο θα ζητάνε χρήματα από τα κόμματα, εάν διαδηλωτές τραγουδήσουν ένα τραγούδι σας την ώρα της πορείας ή της συγκέντρωσης; (Πόσα λεφτά χρωστάνε τα σωματεία; Έχετε αναλογιστεί;) Γιατί όχι εξάλλου; Πραγματικά μπορεί κάποιος να πει πειστικά γιατί να μην το κάνουν; Που θα σταματήσουν άραγε; Που είναι η γραμμή του τέλους;
Ακούγονται υπερβολικά; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ.
Γίνατε όλοι γνωστοί επειδή αυτός ο λαός σας τραγούδησε στις διαδηλώσεις, στις ταβέρνες, στα καφενεία, στα δημόσια στέκια του. Στις συγκεντρώσεις του.
(εάν υπήρχε ο «οργανισμός» στη κατοχή, θα υπήρχαν εισπράκτορες που θα μαζεύανε λεφτά από τον ΕΛΑΣ;)
Στόμα, στόμα έγιναν κάποιων από εσάς, κάποτε γνωστά τα τραγούδια σας και μίλησαν σε καρδιές, ένωσαν, συγκίνησαν………….. και κάποια απαγορευόντουσαν κάποτε. Τι ειρωνεία!!! Και τώρα απαγορεύονται!! Τώρα μόνοι σας αναγκάζετε τον κόσμο να μην τα παίζει πια, γιατί στέλνετε εσείς την αστυνομία να τους το απαγορεύει. Με την έγκριση σας απειλούν οι υπάλληλοι σας ότι θα απαγορεύουν τη δημόσια εκτέλεση των τραγουδιών σας;
Το γνωρίζετε; Βεβαίως και το γνωρίζετε. Όμως το θέμα είναι ΕΑΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ.
Τι σχέση έχει το club που παίζει σκυλάδικα ή συγκεκριμένα είδη «μουσικής»
(που πιθανόν δεν υπάρχει καν πνευματικό δικαίωμα) που για αυτό ακριβώς το λόγο πηγαίνουν οι πελάτες και το μαγαζί βγάζει λεφτά από αυτό. Τι σχέση έχει, λοιπόν, αυτό με τα χιλιάδες μαγαζιά που οι ιδιοκτήτες βάζουν μουσική που τους αρέσει και που δεν παίζει κανένα ρόλο η μουσική που ακούγεται, για το αν θα πάνε πελάτες να πιούν καφέ, να φάνε και να επικοινωνήσουν; Έχετε δει μαγαζιά γεμάτα κόσμο χωρίς να παίζει μουσική; Σίγουρα ναι. Τα λεφτά που εισέπραξε προκαταβολικά ο «οργανισμός σας» για ένα χρόνο από το συγκεκριμένο μαγαζί «για να βγάλει άδεια» ποιος τα παίρνει σε αυτή τη περίπτωση; Αλλά, έτσι κι αλλιώς ποιος τα παίρνει, ακόμα και όταν παίζει μουσική αφού «εσείς» εισπράττετε με τα τετραγωνικά;
Ο ένας βάζει μουσική που ενδεχομένως δεν ακούει καν ο ίδιος, προκειμένου να προσελκύσει πελάτες και να βγάλει λεφτά. Δηλαδή η μουσική είναι εμπόρευμα προς πώληση! Και επιβάλλεται να πληρώσει. Ο άλλος βάζει μουσική γιατί του αρέσει εκείνου να την ακούει και γιατί είναι όλη μέρα στο μαγαζί του και παλεύει για το μεροκάματο. Δηλαδή η μουσική δεν είναι εμπόρευμα! Αναρωτιέμαι, όταν πηγαίνετε να αγοράσετε παντελόνι, διαλέγετε το μαγαζί που θα ψωνίσετε από το είδος μουσικής που παίζει άσχετα από τα παντελόνια που πουλάει; Αν ο περιπτεράς της γειτονιάς σας ακούει ΤΖΑΖ, ψάχνετε περίπτερο που παίζει τον αγαπημένο σας συνθέτη για να αγοράσετε τσιγάρα; Εάν πεινάτε, δεν θα μπείτε σε εστιατόριο που παίζει STING και προτιμάτε να αγοράσετε τυρόπιττα από μαγαζί που παίζει ΡΑΠ;
Ή μήπως, εάν δεν υπάρχει στη περιοχή σας, μένετε νηστικοί; ΈΛΕΟΣ! ΕΧΟΥΜΕ ΤΡΕΛΑΘΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ; Όλα είναι το ίδιο; Και εάν συμφωνείτε ότι δεν είναι, η συμπεριφορά από τους «υπαλλήλους σας» γιατί είναι η ίδια;
Η ισοπέδωση αυτή σας βρίσκει σύμφωνους; Την επικροτείτε; Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβετε ότι κάποιοι «επιτήδειοι» σας χρησιμοποιούν; Το γιατί το καταλαβαίνετε πιστεύω…
Και πιστεύετε πραγματικά σοβαρά ότι ο «οργανισμός σας» εκπροσωπεί το 99% των Ελλήνων δημιουργών και το (sic) σύνολο της ξένης μουσικής, όπως ισχυρίζεται; Πραγματικά το πιστεύετε; Γιατί, εάν το πιστεύετε, τότε συμφωνείτε να εισπράττουν με τα τετραγωνικά (που το λέει αυτό; Μήπως ο νόμος 2121/1993;) και να απειλούν με μηνύσεις και να κλείνουν μαγαζιά που πολύ πιθανόν να μην παίζουν καν μουσική που ανήκει στον «οργανισμό σας». Γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι δεν είναι τα πράγματα όπως ισχυρίζεται ο «οργανισμός σας». Όμως το αφήνετε να γίνεται. Το γιατί το ξέρετε εσείς. Και εγώ το ξέρω βέβαια…
Και, χαίρεστε όταν κλείνουν μαγαζιά; Γιατί θα πρέπει να γνωρίζετε ότι, όπως κανείς δεν μπορεί να βάλει χέρι στις μεγάλες πολυεθνικές και μη εταιρείες, στα μεγάλα καταστήματα του υπόκοσμου, στα μεγάλα εμπορικά κέντρα, έτσι δεν μπορείτε ούτε και «εσείς».
Ποιοι λοιπόν είναι τα θύματα σας; Η γιαγιά στο χωριό, ο κακομοίρης με το μικρό καφέ στη πλατεία της συνοικίας τάδε, η μικρή μουσική σκηνή, το σουβλατζίδικο της γειτονιάς, η ταβέρνα… Συγχαρητήρια!!
Σας ταυτίζω βέβαια με τoν «οργανισμό» γιατί από αφεντικά έχετε μετατραπεί σε «πελάτες» – «μέλη», ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομάζεστε, άρα είστε τουλάχιστον συνυπεύθυνοι της όποιας καλής ή κακής πραγματικότητας και συμπεριφοράς που διαμορφώνεται, αφού δεν παρεμβαίνετε (πια) σε αυτά.
Ή μήπως δεν ισχύουν τα παραπάνω;
Η δουλειά του δημιουργού είναι πρώτα απ’ όλα δουλειά ψυχής και μετά κονόμας. Όλοι οι δημιουργοί αρέσκονται και είναι δίκαιο αυτό να φτάνει η δουλειά τους (η ψυχή τους) στον κόσμο. Θέλουν να τους αγαπά ο κόσμος και μην μου πει κανένας ότι δεν το θέλει αυτό. Ο δημιουργός παίρνει ζωή από την αναγνώριση και την αποδοχή του κόσμου.
Οι υπάλληλοι όμως που έχετε προσλάβει να σας εκπροσωπούν έχουν καταφέρει να κάνουν την αγορά να βρίζει τους δημιουργούς που εξαιτίας τους και με εντολή τους «υποτίθεται» κλείνουν μαγαζιά, κυνηγούν το κοινό σας με την αστυνομία, και με τις μεθόδους αυτές η κοινωνία σχεδόν πια στο σύνολο της αμβισφητεί όλο και περισσότερο το πνευματικό δικαίωμα γιατί το θεωρεί κλοπή και υπερβολή από μεριάς των δημιουργών.
Γνωρίζετε ότι από αυτές τις ανόσιες συμπεριφορές κάποιοι φτιάχνουν «μουσική» σε υπολογιστές ακριβώς για να ξεφύγουν από τη μέγγενη του «οργανισμού σας».
Και είναι πολλοί. Και αυξάνονται. Και σε λίγο δεν θα ακούγεται πουθενά η μουσική και τα τραγούδια σας. Νομίζετε ότι αυτές οι τακτικές παραμένουν αιώνιες; Ότι θα λειτουργείτε πάντα σε καθεστώς φόβου, μηνύσεων και αστυνομίας;
Θα καταντήσετε σαν τις τράπεζες που όταν βγάλουν όλο τον κόσμο στη μαύρη λίστα με χρέη από 100 € μέχρι εκατομμύρια € στο τέλος θα μείνουν χωρίς πελάτες.
Και τότε, τι; Θα παρακαλάνε για πελάτες; Τι ντροπή να παρακαλάτε για ακροατές.
Τα πράγματα αλλάζουν και το ξέρετε.
Εσείς ταυτίζεστε με όλο το σκουπιδαριό της «μουσικής» άραγε; Αυτές οι συμπεριφορές θα μπορούσαν ίσως να ήταν κατανοητές σε άλλους χώρους (αν και δεν είμαι σίγουρος τώρα πια με αυτά που συμβαίνουν.) Αλλά σε εσάς είναι; (Επιμένω εγώ σαν μαλάκας)! Τι έχετε πάθει, «φίλοι» και «σύντροφοι»; Γίναμε κουλουβάχατα, «φίλοι» και «σύντροφοι». Σαλάτα γίναμε, «φίλοι» και «σύντροφοι». Χάσαμε τη μπάλα, «φίλοι» και «σύντροφοι», αγαπητοί; συνάδελφοι.
Τόσο αδύναμοι ήμασταν τελικά; Τόσο ευάλωτοι στη μαλακία που πολεμούσαμε κάποτε, παρέα; Τότε ήμασταν μαλάκες, ή τώρα; Τότε λέγαμε αλήθειες ή τώρα; Κάποιοι από σας παλέψατε με τα θηρία, κάποτε. Είχατε κουράγιο, κάποτε. Αντισταθήκατε ενάντια σε αυτούς που, όπως λέγατε, σας πίνανε το αίμα. Και ξέρετε βεβαίως τι εννοώ… Αυτά που έχετε πει κάποιοι από εσάς για τους «σημερινούς υπαλλήλους σας», εγώ δεν θα τολμούσα να τα ξεστομίσω γιατί δεν μου το επιτρέπουν οι αρχές μου. Κάποτε!! Τώρα εξαγνιστήκατε στη κολυμπήθρα του … Συνειδητοποιήσατε, όπως φαίνεται, ότι τώρα πια μας πετάνε όντως στην εξέδρα μας βροχή δεκάρικα και αποφασίσατε να μην είστε πια οι αποδέκτες των δεκάρικων αλλά να γίνετε ένα με αυτούς που τα πετάνε. Σε ποιους άραγε;
Κατάντησα γραφικός εγώ ή εσείς μετανιώσατε;
Και παραμένω ακόμα πολύ συναισθηματικός για την εποχή ή εσείς γίνατε «πολύ ρεαλιστές»….; Μπορεί να είμαι γραφικός και συναισθηματικός αλλά το προτιμώ από το να γλύφω εκεί που έφτυνα…
ΟΤΑΝ ΡΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΠΗΓΑΔΙ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΣΚΥΨΕΙΣ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙΣ ΠΙΣΩ…
Και με τη συμπεριφορά κάποιων «εξαγνίστηκε» ο «οργανισμός» στα μάτια των νεότερων. Ή μήπως δεν είναι έτσι. Μήπως θέλετε να σας στείλω τα δικά σας λόγια; Εξάλλου είναι δημοσιευμένα.
Το σταρ σύστεμ (και ότι σημαίνει αυτό) δεν μου πάει - βλέπετε - και απ’ ό τι φαίνεται δεν του πάω ούτε εγώ. Εσάς διάλεξε, και του κάτσατε. Αν το απολαμβάνετε εμένα μου περισσεύει. Δικαίωμα σας είναι. Ο καθένας παίρνει τη θέση που του αναλογεί στη ζωή, έτσι κι αλλιώς.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ… Στέκομαι απέναντι τους με μεγάλο σεβασμό.
Όσο για εσάς κακοπληρωμένοι ή καθόλου πληρωμένοι φίλοι μου της τζαζ τι περιμένετε άραγε; Μήπως απλώς γεμίζετε τη λίστα του δήθεν (99%); Μήπως απλώς δίνετε χώρο; Γιατί άραγε; Έτσι κι αλλιώς πάντα χεσμένους μας είχαν, πάντα περιθώριο ήμασταν. Τι προσδοκάτε; Και το σημαντικότερο! Τι φοβάστε;
Θα πείτε (και δικαίως μάλλον) ποιος είμαι εγώ που κρίνω; Τι ζητάω; Τα σχόλια θα είναι πολλά. Από την απόλυτη υποτίμηση μέχρι την χυδαία ειρωνεία. (Έτσι κι αλλιώς δεν θα είναι η πρώτη φορά). Μπορεί κάποιοι να αγανακτήσουν και να προχωρήσουν και παραπέρα. Σωστά;
Ο καθένας θα υπερασπισθεί με διάφορους τρόπους τις επιλογές του. Προχωράει διαφορετικά η ζωή;
Εγώ έτσι κι αλλιώς έχω αυτοεξορισθεί γιατί δεν με γοητεύει πια ο χώρος έτσι που κατάντησε. Κάποτε ήταν αλλιώς, και το έζησα αυτό το αλλιώς!!…
Εγώ απλώς (χαζά ακόμα;) ιδεολογικά έμαθα από τους παλιότερους να υπερασπίζομαι με συλλογικούς αγώνες και μέσα σε συλλογικούς φορείς τα δικαιώματα μου και ακόμα παραμένω σταθερός σε αυτό. Ακόμα, βλέπετε, η ζωή μου συμβαδίζει με την ιδεολογία μου. Μαλακία θα μου πείτε αλλά να μην υπερασπισθώ και εγώ τις επιλογές μου;
Δεν θα προσελάμβανα και δεν θα στήριζα π.χ. ποτέ «έναν ιδιωτικό οργανισμό»
(σε αντίθεση με τούς δικούς μας συλλογικούς φορείς – πραγματικό οργανισμό και σωματείο που κάποιοι από εσάς εξάλλου δημιούργησαν) με την παρουσία μου και ειδικά όταν χρησιμοποιεί το όνομα μου για να λειτουργεί με ανόσιους τρόπους με πρόσχημα την υπεράσπιση (sic) του ονόματος μου και την προστασία μου (sic) από υποτιθέμενες «προσβολές». Φτάσαμε στην εποχή που αποτελεί προσβολή κατά τους «υπαλλήλους σας» να παίζεται η μουσική σας και να τραγουδιέται. Την επιστολή που στέλνουν τη γνωρίζετε; Ή ούτε αυτό το γνωρίζετε;
Εγώ όμως πιστεύω ότι τα γνωρίζετε όλα.
Λυπάμαι που το λέω αλλά ό τι λέω παραπάνω είναι όλα ΑΛΗΘΕΙΑ. Και το ξέρετε!!! Στις συζητήσεις μας κατ’ ιδίαν όλοι τα ίδια λέτε. Τι φοβάστε λοιπόν; Γιατί δεν τολμάτε; Που ακούστηκε το αφεντικό να φοβάται τον υπάλληλο; Γιατί δεν απολύετε αυτούς που έχετε προσλάβει για να σας εκπροσωπούν, εάν δεν κάνουν καλά τη δουλειά που τους έχετε αναθέσει; Εκτός και εάν την κάνουν καλά!!! Άρα;…
Ο «οργανισμός των υπαλλήλων σας» δεν υπάρχει, δεν παράγει έργο, δεν παράγει υπηρεσίες. Το προϊόν της είσαστε εσείς, χωρίς εσάς δεν υπάρχει.
Όσο επιτρέπουν κάποιοι να τους λυμαίνονται την ψυχή, την αξιοπρέπεια, τη δουλειά, τη δημιουργία, το όνομα τότε καλά κάνουν. Εγώ πρώτη φορά βλέπω ανθρώπους να υπερασπίζονται με τόσο πάθος… τι ακριβώς; Ο άνθρωπος χωρίς αξιοπρέπεια δεν πάει μακριά.
Σαν θαμώνας μαγαζιών υγειονομικού ενδιαφέροντος, σαν καλλιτεχνικός διευθυντής πολλών φεστιβάλ, σαν καλλιτεχνικός σύμβουλος διαφόρων φορέων, σαν υπεύθυνος μαγαζιών και σαν ιδιοκτήτης ο ίδιος έχω εισπράξει από τη μια τόση μαφιόζικη λογική και τακτική με απειλές και ειρωνείες επικυρίαρχου με «πλάτες» (μόνο δικές σας;) και από την άλλη τόση πραγματική προσβολή στο πρόσωπο σας, γιατί όλη αυτή η παραπάνω τακτική γίνεται στο όνομα σας. ΛΥΠΑΜΑΙ!…
Όσο αφορά όλους όσους κάποτε αντισταθήκατε και είπατε και κάνατε πολλά, θα προσπαθήσω (γιατί όταν μιλάμε τώρα πια, όντως μας πετάνε στην εξέδρα μας βροχή δεκάρικα) ώστε οι νεότεροι δημιουργοί να μάθουν και να μην ακολουθήσουν το παράδειγμα σας. Δεν είναι καν… γοητευτικό.
Και κάποια στιγμή υπόσχομαι ότι θα πληρώσω στον «οργανισμό σας» τα δικαιώματα που σας αναλογούν από τα τραγούδια, τους στίχους και τη μουσική που σας ανήκουν, που άκουσα, τραγούδησα και αγάπησα στη ζωή μου, γιατί δεν μου αρέσει να σας χρωστάω…
Τώρα πια με αναγκάζετε να μην ακούω τη μουσική και τα τραγούδια σας ούτε στο μαγαζί μου, ούτε στα φεστιβάλ μου και θα φροντίζω να απέχω από παρέες που μπορεί να μερακλώσουν και να το ρίξουν στο τραγούδι (κατά τις «γελοίες» συνήθειες αυτού του λαού!!) σε κάποιο ταβερνάκι, γιατί μπορεί να σκάσει μύτη η αστυνομία σας, και που ξέρω; μπορεί να υιοθετήσετε και την άποψη μου περί μπράβων!
«Φιλικά» και «συντροφικά»
Ο κάποτε(;) φίλος, συνεργάτης, συνοδοιπόρος, σύντροφος, συνάδελφος ή ότι άλλο θέλετε….
Νίκος Τουλιάτος
nosyparker
Ο Moby δλδ μ@λ@κ@ς είναι που έχει επιτρέψει την χρήση της μουσικής του και μάλιστα έχει δημοσιέψει ο ίδιος λινκ απ’ όπου μπορούμε να κατεβάζουμε έλευθερα;
http://video-diary.blogspot.com/2008/06/151-moby-introduces-mobygratiscom.html
Trackbacks
Link for trackback: