Δημοσιογράφοι και Blogger
Τις απόψεις μου για τους δημοσιογράφους τις έχω εκφράσει αρκετές φορές και έχω τσακωθεί και με ορισμένους από αυτους για τις απόψεις μου αυτές.
Δεν θεωρώ και δεν επιτρέπω, σε προσωπικό τουλάχιστον επίπεδο, να θεωρούν τα blogs το χωράφι στο οποίο θα βγάλουν όλα τα δημοσιογραφικά απωθημένα τους και φυσικά τα μαχαίρια τους απέναντι σε άλλους δημοσιογράφους και δημοσιογραφικούς οργανισμούς. Το σιχαίνομαι αυτό.
Κάνω συχνά το διαχωρισμό απέναντι σε απλούς blogger και δημοσιογράφους blogger.
Και πρέπει να τον κάνω γιατί δεν λειτουργούν με τα ίδια μέτρα και σταθμά. Ένας δημοσιογράφος-blogger μέσα από την γραφή του, μπορεί να κερδίσει την επόμενη εργασιακή θέση του στο χώρο των MME, επίσης ένας δημοσιογράφος-blogger συνήθως βρίσκεται πιο κοντά σε διάφορες πληροφορίες τις οποίες μπορεί να εκμεταλλευτει, λόγω της φύσης της εργασίας του.
Δε μπορώ να τον συγκρίνω με έναν απλό blogger που ουδέποτε έχει κάνει μαθήματα δημοσιογραφίας και κυρίως με έναν απλό blogger που ποτέ δεν έζησε από μέσα τον κόσμο της δημοσιογραφίας.
Θα ήταν σα να συγκρίνω ανόμοια πράγματα.
Ένας δημοσιογράφος έχει εκπαιδευτεί ώστε να μπορεί να μεταδώσει πληροφορίες, γνωρίζει πως να τις σερβίρει στο κοινό του, πως να διαχειριστεί μια συζήτηση ώστε να την οδηγήσει εκεί ακριβώς που θέλει, για να λάβει περισσότερο “ζουμί” από μια υπόθεση. Γνωρίζει επίσης τι “πρέπει” να γράψει και τι “δεν πρεπει”, έτσι ώστε να προφυλάξει τον εαυτό του.
Ένας δημοσιογράφος έχει εκπαιδευτεί ακριβώς γι’ αυτό, για να γράφει. Ένας απλός blogger όχι.
Προσωπικά θεωρώ πιο σημαντική την επιτυχία ενός απλού blogger που ουδέποτε έχει λάβει μαθήματα δημοσιογραφίας από ότι την επιτυχία και την αναγνωρισιμότητα ενός δημοσιογράφου - blogger.
Φυσικά πολλές φορές οι δημοσιογράφοι - blogger γράφουν ανώνυμα και αποκρύπτουν την εργασιακή τους ιδιότητα στο κοινό. Όμως η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι αρκετά μικρή και κάποια στιγμή μαθαίνεται καλώς ή κακώς.
Θα μου πείτε πως δεν έχει τίποτα κακό να διατηρεί ανώνυμο blog ένας δημοσιογράφος και θα συμφωνήσω. Το σίγουρο όμως, είναι πως θα κριθεί αρκετά αυστηρά για τη γραφή του όταν αποκαλυφθεί η ιδιότητα ή το όνομα του.
Όμως ας μη ξεχνάμε πως δεν υπάρχει μόνο η κανονική δημοσιογραφία, υπάρχει και η κίτρινη.
Κι όπως λένε…
δεν υπάρχει καλή ή κακή διαφήμιση, φτάνει να ακούγεσαι…
Το post αυτό προέκυψε μετά από μια συζήτηση που έγινε σε προηγούμενο μου Post για το blog των γονιών του Alex. Ένα blog, που από ότι κατάλαβα τις μέρες αυτές, οι άνθρωποι του χώρου της δημοσιογραφίας το αντιμετωπίζουν από καχύποπτα εώς και χλευαστικά πολλές φορές.
8 σχόλια στο “Δημοσιογράφοι και Blogger”
newmanifesto
“οι άνθρωποι του χώρου της δημοσιογραφίας” είναι η σχολιαστής “mema”?
μήπως [για να σου κάνω και ένα μικρό δημοσιογραφικό μάθημα] θα ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα αν έγραφες “ένας άνθρωπος του χώρου της δημοσιογραφίας”?
magica
manifesto δεχόμεθα και περισσότερα μαθήματα, όχι μόνο ένα
Να ένα πολύ ωραίο και χρήσιμο θέμα που μπορεί να γράψει κάποιος δημοσιογράφος για τους blogger. Βασικές συμβουλές αυτοπροστασίας
Βασικά τη συγκεκριμένη έκφραση την έγραψα επειδή διάβασα διάφορες δημοσιεύσεις και σχόλια για το συγκεκριμένο θέμα αυτές τις μέρες.Αρκετοί είναι αυτοί που κρατούν επιφυλάξεις.
coolplatanos
magica σε ένα βαθμό έχεις δίκιο να είσαι καχύποπτη και σε ένα βαθμό άδικο. Πράγματι ένας δημοσιογράφος ξέρει καλύτερα (αλλά όχι πάντα) τι μπορεί να γράψει και τι όχι, χωρίς να αποκλείεται να την πατήσει όσο και ένας απλός blogger. Από την άλλη αν ο blogger είναι π.χ. νομικός ίσως γνωρίζει περισσότερα και από τον απλό blogger και από τον δημοσιογράφο τι επιτρέπεται να γράφει και τι όχι, άρα είναι σε ακόμα πλεονεκτικότερη θέση από άποψη νομικής κάλυψης. Από την άλλη επειδή στο διαδίκτυο προκύπτουν νέου τύπου σχέσεις πολιτών υπάρχουν και πράγματα που μπορεί να αγνοεί και ο δημοσιογράφος και ο απλός blogger και ο νομικός επειδή απλά δεν είχαν προβλεφθεί από τη νομοθεσία. Τώρα για την επόμενη εργασιακή θέση που θα μπορούσε να κερδίσει στα ΜΜΕ ο δημοσιογράφος πάλι παίζεται. Υπάρχουν πιθανότητες αυτή τη θέση να την κερδίσει blogger και έχουμε ήδη κάποια παραδείγματα… ή να την κερδίσει δημοσιογράφος ή να χάσει τη θέση του δημοσιογράφος αν αποκαλυφθεί ότι είναι και blogger πράγμα που έχει συμβεί στο εξωτερικό.
Προσωπικά δεν προσπάθησα να βγάλω κανένα απωθημένο μεταξύ συναδέλφων όταν απάντησα στη μέμα. Πρώτον διότι πλέον δεν εργάζομαι σε κάποιο μέσον αυτή τη στιγμή και είμαι άνεργη, χωρίς ωστόσο να έχω χάσει ακόμα την ιδιότητα μέλους της ΕΣΗΕΑ, αν όμως δεν βρω δουλειά στο χώρο σε κάποιο θεμιτό χρονικό διάστημα θα την χάσω. Δεν ξέρω αν θέλω να βρω δουλειά εκεί, διότι προτιμώ το blogging και θα προτιμούσα μία δουλειά άσχετη και να στηρίζω το blog μου. Δεύτερον θεώρησα την άποψη της μέμας περί διαβολικής τηλεόρασης υπερβολική. Είμαι γενικά κατά της δαιμονοποίησης καταστάσεων από οποιονδήποτε και η απάντησή μου δεν αφορούσε τη μέμα σαν μέλλουσα δημοσιογράφο, αλλά σαν άνθρωπο. Θα μπορούσε να είναι δικηγόρος ή καθαρίστρια ή δεν ξέρω τι άλλο και να την ρωτήσω ανάλογα αν δαιμονοποιούμε κάτι. Σαν μέλλουσα δημοσιογράφο αν θέλεις απλά την έκρινα κάπως πιο αυστηρά, διότι αν έχει τέτοια αντίληψη για το μέσο της tv δεν θα μπορέσει με τίποτα να αποτελεί ελπίδα για κάτι καλύτερο σε αυτό το χώρο αύριο, αλλά θα φύγει φοβισμένη όπως διαπίστωσα να αναφέρει σε απάντηση στο σχόλιο μου. Μόνο αν δει απομυθοποιημένα τους ανθρώπους του (η μέμα και όλοι απέξω) θα καταφέρουμε να δημιουργηθεί ένα άλλο ήθος. Προτιμώ να βλέπω πιο νηφάλια και ψύχραιμα κάποια πράγματα. Η τηλεόραση σαν μέσο, σε αντίθεση με τον Τύπο έχει κάποιες ιδιαιτερότητες όπως έχει π.χ. και το διαδίκτυο και δημιουργεί σε όσους κινούνται σε αυτό το χώρο κάποιες αντίστοιχες περσόνες μέσα από την εικόνα, ενώ το διαδίκτυο με τα nickname και την ανωνυμία για παράδειγμα. Σε αυτό το πλαίσιο σκέψης θεωρώ ότι όλοι όσοι bloggar-ουν άλλοτε μπορεί να βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση, άλλοτε σε μειονεκτική και άρα απλά αντανακλούν σχέσεις κοινωνικές που υπάρχουν και εκτός διαδικτύου. Εντός διαδικτύου ίσως αυτές οι σχέσεις δημιουργούνται σε ένα άλλο επίπεδο, αλλά δεν παύουν να αντανακλούν κοινωνικές καταστάσεις. Σε κοινωνικό επίπεδο ο τύπος θεωρείται 4η εξουσία. Προσοχή όμως: τα ΜΜΕ και αυτοί που τα κατέχουν και όχι ο απλός δημοσιογράφος που γράφει ή δουλεύει για το μεροκάματο. Μέσα στην ιεραρχική διαβάθμιση και αυτού του χώρου φυσικά υπάρχουν αυτοί που είναι κοντά στους κατόχους της 4ης εξουσίας (ή έτσι καβαλάνε το καλάμι και νομίζουν πως είναι) και αυτοί που απλά εργάζονται για ένα μηνιάτικο και ξέρουν πολύ καλά πως δεν κατέχουν καμία μα καμία εξουσία. Εσείς οι απέξω τους ανεβάζεται όλους ανεξαίρετα σε βάθρο ενώ οι ίδιοι γνωρίζουν ότι είναι ακριβώς σαν και σας και νιώθουν αμήχανα όταν τους τοποθετείται κάπου πιο ψηλά από εσάς. Επίσης ο δημοσιογράφος blogger ακόμα και αν είναι πιο μέσα εκεί που παράγεται η είδηση έχε υπόψη ότι δεν μπορεί πάντα να την βάλει στο blog του. Αν εγώ εργαζόμουν ακόμα εκεί που ήμουν πριν κάποια θέματα δεν θα μπορούσα να τα βάλω, διότι αν είχαν ακουστεί μόνο μέσα στο χώρο μου αυτόματα θα ξέρανε ποιος τα διέρρευσε. Ασε που και μέσα στο χώρο να είσαι, αν είσαι από τους παρακάτω ποτέ δεν μαθαίνεις όσα συζητούνται στα πιο πάνω κλιμάκια… παρά μόνο όταν πρόκειται να δημοσιευθούν.
Τέλος για το ότι ένας δημοσιογράφος ξέρει πιο καλά να πλασάρει κάποια πράγματα. Ναι, μαθαίνεις κάποιες τεχνικές στις σπουδές σου (τώρα είναι και πολύ εκτενέστερες, τότε που φοίτησα εγώ δεν υπήρχε τμήμα σε πανεπιστήμιο) για τη σύνταξη της είδησης, αλλά αν δεν έχεις “φυσικό” ταλέντο στο γράψιμο θα είσαι απλά ένας μέτριος συντάκτης τυπικών ειδήσεων δεν θα είσαι το “αστέρι”. Και τέτοια αστέρια υπάρχουν πολλά ανάμεσα στους blogger χωρίς να είναι δημοσιογράφοι. Το να ξέρεις να ελίσσεσαι πάλι δεν είναι θέμα δημοσιογράφου, αλλά ανθρώπου. Απλά όπως σημείωσα και στο προηγούμενο σχόλιο οι δημοσιογράφοι φαίνονται περισσότερο από τον μέσο άνθρωπο και διογκώνεται έτσι η εικόνα τους. Οπως διογκώνονται π.χ. το θέμα της εγκληματικότητας επειδή τα βλέπουμε στην τηλεόραση. Πάντα υπήρχε εγκληματικότητα, αλλά δεν έφτανε η είδηση να απλώνεται στο πανελλήνιο. Ολα αυτά πολύ καλοπροαίρετα ειπωμένα και όχι για να σου κάνω μαθήματα, αλλά για να σε πληροφορήσω όσο γίνεται σε ένα σχόλιο σχετικά με όσα κι εγώ κατάφερα να καταλάβω και να δω από ένα εργασιακό χώρο που πέρασα. Και νομίζω πως και στο θέμα για τον Αλεξ το μεγάλο ποσοστό του σχολίου αφορούσε τον Αλεξ και μικρή αναφορά έκανα στους άλλους σχολιαστές. Οχι με πρόθεση σύγκρουσης, αλλά με πρόθεση να επισημάνω ότι δεν χρειάζεται πια να είμαστε τόσο καχύποπτοι και νομίζω πως σε αυτό συμφωνούμε. Magica όλοι είμαστε άνθρωποι με συν και πλην, αυτή είναι η γνώμη μου και το διαδίκτυο μάλλον δημιουργεί περισσότερο ισότιμες σχέσεις… Συγγνώμη για το τεράστιο σεντόνι, αλλά ήθελα να εξηγήσω κάποια πράγματα. Δεν ξέρω πόσο τα κατάφερα. Το ότι είμαι δημοσιογράφος δεν με κάνει απαραίτητα περισσότερο ικανή από εσένα στο λόγο. Δόξα τω θεώ μία χαρά γράφεις… και το διαδίκτυο έχει άλλους κανόνες που κι εγώ προσπαθώ να τους μάθω εξίσου με σένα
coolplatanos
όσο για βασικές συμβουλές αυτοπροστασίας για τους blogger κι εγώ διάβασα τον elawer και σου αφήνω τη διεύθυνση που ελπίζω να μην την απορρίψει ως σπαμ: http://elawyer.blogspot.com/2005/11/bloggers.html
coolplatanos
Πάντως έχε υπόψη ότι προσωπικά σε θεωρώ “δασκάλα μου” σε αρκετά πράγματα σχετικά με τα blogs… και ακολούθησα και τη συμβουλή σου να μεταφερθώ στο wordpress και πράγματι διαπίστωσα ότι άξιζε τον κόπο
magica
coolplatanos, εσύ και η mema είσασταν απλά η αφορμή να γράψω αυτό το Post. Σε καμία περίπτωση δεν έγραψα όσα έγραψα για σένα και εκείνη. Καλύτερα αντιμετώπισε το ως μια γενικότερη εικόνα που έχω στο διάστημα που ασχολούμαι με τα blogs.
Στο σχόλιο-σεντόνι σου θα επανέλθω αφού πρώτα μεγαλώσω τη γραμματοσειρά στα σχόλια του Blog μου. Δεν είχε προβλέψει σχόλια-σεντόνια ο designer και είναι ζόρι να διαβάζεις σε αυτό το μέγεθος (Και όχι δεν έχω πρόβλημα με τα μάτια μου.Ακόμα.)
coolplatanos
… και μία τελευταία σημείωση όπως περίπου την είχα γράψει και στην Καλύβα Ψηλά στο βουνό όταν είχε προκύψει πάλι θέμα με τους δημοσιογράφους. Το διαδίκτυο δεν είναι χωράφι κανενός, ανήκει εξίσου σε όλους και στην πράξη ο καθένας μπορεί να δείξει αν ξέρει να στέκεται σωστά και να δημιουργεί σωστές σχέσεις ανεξάρτητα αν είναι δημοσιογράφος, γιατρός, δικηγόρος, προγραμματιστής ή ο,τιδήποτε άλλο. “Προίκα” αφετηρίας έχουμε όλοι, άλλοτε μικρή άλλοτε μεγάλη. Π.χ. ένας προγραμματιστής ή εσύ που έχεις παιδευθεί και έχεις μάθει κώδικα θα προχωρήσεις πιο γρήγορα από μένα στο θέμα του layout και τεχνικών ζητημάτων, ενώ εγώ θα έχω ατού τη γραφή μου, αν έχω, διότι αμφιβάλω και το λέω ειλικρινέστατα, διότι έχω δει και ζηλέψει καλοπροαίρετα τη γραφή πολλών ανώνυμων και επώνυμων blogger
coolplatanos
το κατάλαβα ότι ήταν αφορμή, απλά άδραξα κι εγώ την αφορμή να πω κάποια πράγματα… εγώ έχω ζόρι με τα μάτια μου, και βλέπω μόνο με το ένα πάνω από δεκαετία, αλλά έχει εξασκηθεί το άλλο και διαβάζω μία χαρά και αυτή τη γραμματασειρά. μην μεγαλώσεις το γράμμα αν θέλεις, δεν νομίζω ότι θα είναι συχνά τα σεντόνια και αισθητικά είναι όμορφο το γράμμα που έχεις. γνώμη…
Trackbacks
Link for trackback: