Από το καλοκαίρι και λόγω οικονομικής κρίσης άρχισα να παρατάω σιγά σιγά διάφορα domain που είχα και δε λειτουργούσα ιδιαίτερα. Το χειμώνα ανέβηκαν κι άλλο τα έξοδα, μειώθηκαν τα έσοδα, έπεσε και το ευρώ έναντι του δολλαρίου και τα πράγματα σφίξαν κι άλλο. Οπότε με το που έσκασε μύτη ο νέος χρόνος έβαλα τον εαυτό μου σε μια διαδικασία αυτοκριτικής σε σχεση με τα διαδικτυακά μου έξοδα γιατί το μέλλον δεν προβλέπεται ιδιαίτερα… θετικό σε αυτή τη χώρα.

Δεν ανανέωσα τις συνδρομες μου στο flickr ενω συνήθως πλήρωνα δύο συνδρομές, δεν ανανέωσα συνδρομές σε 1-2 ακόμα ιστοσελίδες και αποφασισα να μειώσω κι άλλο τα domain μου και να ελαφρύνω το χώρο που φιλοξενεί τις ιστοσελίδες μου.

Με κάποια domain όπως αυτό για παράδειγμα ειμαι συναισθηματικα δεμένη γιατί… μεγάλωσαν μαζί μου ουσιαστικά ολα αυτά τα χρόνια. Όμως από την άλλη…. το συγκεκριμένο τουλάχιστον, το διατηρώ απλά για συναισθηματικούς λόγους μια και δεν γράφω ιδιαίτερα πλέον εδώ αφού γράφω κυρίως στο http://www.sheblogs.eu εδώ και πολύ καιρό.

Κι αν το θες κι αλλιώς… το magicasland διένυσε μια συγκεκριμένη εποχή της ζωής μου, δύσκολη εποχή, εποχή που έχει πια τελειώσει μετά από 7 χρόνια. Αυτό το ξέρουν όσοι ήταν μαζί μου όλα αυτά τα χρόνια. Είναι καιρός λοιπόν να πάμε παρακάτω.

Ήταν της μοίρας του να ζήσει πολλές αυτοδιαγραφές. Η πρώτη ήταν δύσκολη και πόνεσε πολύ γιατί αφορούσε κείμενα πολύ προσωπικά. Μετά απλά μου έγινε συνήθεια και κάθε τόσο διέγραφα και μερικές εκατοντάδες κείμενα.

Σε αυτή την τελευταία αποσυναρμολόγηση θα πάρω μαζί μου καμιά κατοσταριά κείμενα μόνο. Τα περισσότερα είναι κείμενα με αρχειακό υλικό που δε θέλω να χαθεί και μερικά είναι προσωπικά κείμενα που απλά ήθελα να διατηρήσω.

Τα κείμενα μεταφέρονται στο http://magicasland.blogspot.com/

To feed δεν έχω ιδέα αν θα παραμείνει ίδιο ή όχι. Οκ ξέρω ότι το έχουν αρκετά άτομα στους feed readers τους αλλα δε ξέρω πια αν έχει κάποιο νόημα να κουβαλάω μαζί μου το feedburner νομίζω ότι κι αυτουνού η εποχή τελείωσε πια.

Δε σας υπόσχομαι οτι θα αρχίσω να ξαναγράφω στο magicasland γιατί δε γνωρίζω αν θα το κάνω. Φαντάζομαι οτι αν σκοντάψω σε κάτι ενδιαφέρον που αφορά αρχειακό υλικό θα το καταγράψω για να υπάρχει. Απο κει και πέρα μπορεί να βάλω κάτι που δε μπορώ να βάλω στο sheblogs.eu

To link ως link θα συνεχίσει να υπάρχει για κάποιους μήνες γιατί είναι και πληρωμένο αλλά τα κείμενα έχουν διαγραφεί ή μεταφερθεί σχεδόν όλα και κάποια στιγμή θα το βάλω να κατευθύνει προς το blogspot.

Αυτά λοιπόν!
να μαστε καλά και θα τα λέμε, δεν έχει σημασία το που, εμείς εχουμε σημασία

magica

τις μέρες που δε περίμενα ποτέ οτι θα δώ…

όχι δε θα σου δείξω αίμα, μονάχα την ψυχή θα σου δείξω…

μπήκαν στην πόλη οι οχτροί λοιπόν…

πάλι γέννησαν οι γατες της γειτονιας κι ο Χάρης το παίζει γατομωροπροστάτης κι αργει να έρθει σπίτι…
όταν αποφάσισε να έρθει μου φερε κι αυτο το μωρο που τριγυρνάει στα πόδια του όλο το βράδυ…

μια σταλίτσα γατουλίνι που αφού παίξαμε για ώρα και του έδωσα γάλα το στράβωσα το έρμο με το φλας…

τουλάχιστον ο ζωομωρομαγνήτης μου λειτουργεί ακόμα καλά

Νέα αποκτήματα, δώρο για τα γενέθλια μου από τον εαυτό μου μια και είμαι η μόνη που ξέρω τι θέλω άλλωστε

Η αλήθεια είναι οτι τη μέρα των γενεθλίων μου έψαχνα τι να μου αγοράσω στο ebay και βρήκα αυτά τα δυο πακετάκια σε αρκετά καλή τιμή οπότε είπα να μη χάσω την ευκαιρία αφού ήθελα από καιρό να δοκιμάσω τη συγκεκριμένη μάρκα χρωμάτων που τόσο αγαπάνε τα αμερικανάκια. Και τα δυο πακέτα μου κόστισαν 52 δολάρια μαζί με τα μεταφορικά τους τα οποία φυσικά ήταν περίπου τα μισά λεφτά. Ευτυχώς έφτασαν σχετικά γρήγορα οπότε δε χρειάστηκε να ανησυχήσω.

Η ποιότητα τους είναι σχετικά καλούτσικη αν και τα αμερικανάκια ψιλογκρινιάζουν ότι χάλασε κάπως η ποιότητα τους από τότε που το εργοστάσιο μεταφέρθηκε στο Μεξικό από τις ΗΠΑ. Προσωπικά δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Στα πακέτα οι περισσότερες ξυλομπογιές γράφουν mexico ενώ ελάχιστες γράφουν usa.

Πρώτα έφτασαν οι Verithin οι οποίες είναι σκληρές ξυλομπογιές κατάλληλες για περιγράμματα και αγόρασα την 24άδα.  Το πακέτο τους ήταν χάρτινο ενώ οι ξυλομπογιές δεν ήταν ξυσμένες. Αυτό με έβαλε στη διαδικασία να τις ξύσω για να δοκιμάσω τα χρώματα και ενοχλήθηκα από την ποιότητα του ξύλου λίγο.

Η απόδοση των χρωμάτων ήταν καλή όμως και οι μύτες αρκετά σκληρές χωρίς να σπάνε.

Δυο μέρες μετά έφτασαν και οι Prismacolor Watercolor που με ενδιέφεραν περισσότερο. Σε αυτές παράγγειλα το πακέτο των 36 χρωμάτων που είναι και το μεγαλύτερο. Το κουτάκι τους ήταν μεταλλικό και οι ξυλομπογιές ξυσμένες ήδη οπότε δε δοκίμασα την ποιότητα του ξύλου.  Παρόλο που στη φωτογραφία του κουτιού δείχνει ότι το ξύλο είναι χρωματισμένο στην πραγματικότητα δεν είναι. Δε ξέρω μήπως σκοπεύουν να τα χρωματίσουν αργότερα και απλώς βάζουν μέσα τις ξυλομπογιές που τους είχαν περισσέψει.

Τα χρώματα ήταν αρκετά έντονα και αυτό μου άρεσε γιατι δε μπορώ να πω ότι είμαι των ανοιχτών-παλ χρωμάτων. Για τη χρήση τους με πινέλο δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν ειμαι ευχαριστημένη ή όχι. Ενώ στα περισσότερα χρώματα η εφαρμογή ήταν αρκετά καλή σε κάποια δε μου άρεσε αλλά ίσως να φταίει ότι δε χρωμάτισα αρκετά το δείγμα. Θα φανεί στην πορεία.

Γενικά είμαι αρκετά ευχαριστημένη σε σχέση ποιότητας-τιμής γιατί οι ξυλομπογιές της Faber Castell για παράδειγμα βγαίνουν 1,10  με 1,20 ευρώ η μία. Όπως και να έχει εφόσον πέρασαν το τέστ του κίτρινου με κάνανε πολύ χαρούμενη. H απόκτηση υλικών είναι μάλλον κάτι σαν φετίχ, όσο περισσότερα τόσο καλύτερα.

Κάτι ακόμα που έχει ενδιαφέρον με τις ξυλομπογιές Prismacolor είναι πως στην ιστοσελίδα τους μπορείς να δεις τις αντιστοιχίες RGB και  CMYK των χρωμάτων.

…τα χρόνια περάσαν. Και αυτό το blog πέρασε από πολλές διαφορετικές φάσεις. Μια χιλιάδα κείμενα τα έχει. Αν πρόσθετα και όλα τα πολύ προσωπικά που είχα διαγράψει στο παρελθόν μάλλον θα ήταν διπλάσια.

Πέρασε από τόσο διαφορετικές φάσεις που πολλές φορές αναρωτιόμουν τι να γράψω εδώ και τι να γράψω αλλού. Πέρα από αυτό, με τα χρόνια αλλάζαν και οι διαθέσεις μου για το τι θέλω να γράφω.

Πολλές φορές ούρλιαξα εδώ μέσα για διάφορα θέματα. Πλέον μου πέρασε κι αυτό και για να πω την αλήθεια άρχισα να αποφεύγω τη μαυρίλα που αυξήθηκε  τριγύρω μας σε επικίνδυνο βαθμό.  Προτιμώ να είμαι σε φάση ζεν. Χαζό παιδί χαρά γεμάτο.  Στο κάτω κάτω αν θέλω να ουρλιάξω από καμιά φορά για να εκτονωθώ έχω και το twitter

Τα περισσότερα κείμενα μου που μπορεί να σας ενδιαφέρουν, τα γράφω στο SheBlogs. Τα πιο πρόσφατα θα τα δείτε και στη sidebar εδώ.

Οπότε…. δε ξέρω αν έχετε λόγο να παρακολουθείτε πλέον το magicasland.  Όπως το βλέπω θα συνεχίσω να βάζω πραγματάκια για την παλιά Θεσσαλονίκη ΄και τα προσφυγικά όταν βρίσκω κάτι ενδιαφέρον αλλά κατά τα άλλα το πιθανότερο είναι να βάζω κάποια γρήγορα σκίτσα από το sketchbook μου, κάποιες φωτογραφίες και κάποια πράγματάκια που μου τραβάνε την προσοχή αλλά δε σημαίνει απαραίτητα πως θα έχουν ενδιαφέρον και για εσάς.

Επίσης μπορεί να διαγράψω και παλιά κείμενα μου. Όχι γιατί έχω ιδιαίτερο λόγο αλλά γιατί αισθάνομαι ότι μου πιάνουν τζάμπα χώρο πλέον

Τι άλλο; ξερω γω; αυτά….

Σας χαιρετώ λοιπόν, θα με βρείτε αλλού ούτως ή αλλως, το ξέρω

γύρω από τον εαυτό του και γύρω από τον ήλιο…

και από τις ρίζες του κυλάει νερό στην εσωτερική φλέβα της  σπείρας…